SermoLXIX

aſcēdit ad diē feſtū non manifeſte: ſꝫ qͣſi in occultonō cauſa timoris. Vn̄ dn̄s vt oſtenderet ſe mundanā gl̓iaꝫ nō q̄rere nō aſcēdit cū fratribꝰ ſuis qͥ aſcēderūt ad pͥmā diē feſtiuitatis illius. vt verificaretillud qd̓ dixerat. Ego nō aſcendā. Doſtea tn̄ quarta die illuc venit. Sicut em̄ noluit eſſe in pͥncipiofeſtiuitatis ne fratribꝰ ſuis malū ꝑſuadētibus videret̉ fauere. Sic nō debuit ſe oīno ſubtrahere neppl̓o doctrinā ſalutis ſubtraheret quā venit docere. Quaſi ẜm Chriẜ. diceret. Nō aſcendā paſſurꝰ⁊ moriturus: ſed docturꝰ ppl̓m. Del vt dicit aug.Iſti volebāt ꝙ xp̄s aſcēderet in iudeam q̄ſiturusgl̓iaꝫ tꝑalem. ⁊ ſic dixit eis. Nō aſcendā ſicut vosvultis. ſed aſcendā docturus turbas. Et ad hoc venit nō manifeſte .i. cū magna multitudine ⁊ comtatu: ne daret iudeis occaſionē maioris inuidie. ſꝫqͣſi in occulto. Huius triplex eſt ratio. Una ẜmChriẜ. ne ſuā diuinitatē denudās incarnatio eiuseſſet nimis certa. Iſa. xlv. Deretu es deus abſcōditus. ⁊ vt oſtendat̉ multis hoībus in exemplumqn̄ nō pn̄t ꝑſecutores ſuos publice detinere. Aliaeſt ẜm Aug. vt daret̉ intelligi ꝙ xp̄s occultatꝰ eſtin figuris veteris teſtamēti qͥ mō eſt manifeſtꝰ nobis. Iſa. viij. Expectabo dn̄m qͥ abſcōdit faciē ſuā.id eſt manifeſtā noticiā a domo iacob. vn̄ ⁊ vſqꝫ inhodiernū diē iudei velamē habēt poſitū ſuꝑ faciēſuā. ſicut moyſes ponebat velamē ſuꝑ faciē ſuamvt nō intenderēt filij iſrael in faciē eius vt dicit̉. ij.Choꝝ. iij. Et iō omīa q̄ dicta ſunt antiqͦ ppl̓o iſraelvmbrā habebāt futuroꝝ bonoꝝ. vt dr̄ Heb̓. x. Uiergo aſcenderet eo ꝙ etiā ip̄m feſtū eſſet figura. iōaſcēdit in occulto. Scenophegia em̄ erat celebratio tabernaculoꝝ. Iſte ergo hoc feſtū celebrat qͥ ſein mūdo iſto intelligit peregrinū. Tertia ratio eſtvt doceat nos bona nr̄a occultare debere. Nait.vj. Attendite ne iuſticiā vr̄am ⁊cͣ. vt videamini abeis. alioquin mercedē nō habebitis ⁊cͣ. Iudei gͦ q̄rebāt eū in die feſto ⁊ dicebāt. Ubi eſt ille. ⁊ murmur multus erat de eo in turba. Quidā em̄ dicebāt bonus eſt. Alij aūt dicebāt nō: ſed ſeducit turbas. Ponit hic vnū in qͦ oēs ꝯueniebant .ſ. querebāt eū differēter tn̄. Quidā em̄ querebant eū deſiderio addiſcendi: vt eius doctrinam deuote audirent ẜm illud p̄s. lxviij. Querite dn̄m ⁊ viuet anīaveſtra. Alij querebant eum deſiderio malignandiẜm illud p̄s. xxxviij. Querēt aīam meam vt auferant eā. Itē ponit vnum in qͦ diſcōueniebāt cū dr̄.Et murmur multus erat de eo in turba. qꝛ qͥdamde turba. illi. ſcꝫ qͥ habebant rectā ⁊ veram intentionem dicebāt de xp̄o qꝛ bonus eſt. p̄s. lxxij. Quābonus iſrael deus his qͥ recto ſunt corde. Tren̄. iijBonus eſt dn̄s ſperātibus in eū aīe querēti illumAlij .ſ. qͥ male erāt diſpoſiti ⁊ mala intētione q̄rebāt eū: dicebāt nō .ſ. bonus eſt. Dat̉ aūt ꝑ hͦ intelligi ꝙ multitudo turbe opinabat̉ eū bonū. ſꝫ pͥncipes ſacerdotū opinabant̉ eū malū. Et iō dicūt. ſeducit turbas. Iu. xxiij. Hūc inuenimꝰ ſubuertentē gentē nr̄am ⁊cͣ. Nat. xxvij. ℟ecordati ſumꝰ qꝛſeductor ille dixit ⁊cͣ. Sed qd̓ tuc ẜm Augꝰ. ⁊ heride dn̄o ab impijs dicebat̉. hocip̄m hodie etiā de fidelibus eius ſeruis dr̄. Nā qͥcūqꝫ religioſus d̓o inſimplicitate cordis ſeruit: ab irreligioſis vituꝑat̉:

⁊ ab alijs hoībus ſeductor vocat̉. hoc valet ad conſolationē noſtrā. Quare em̄ exhorreſcāt membraxp̄i qd̓ xp̄o illatum eſt capiti ſuo. nō refugiant ſerui xp̄i aut dei amatores a ſcl̓o qd̓ dictū eſt de xp̄oiudeis murmuratoribꝰ hec ille ¶ Sciendū ꝙ etiāſeducere eſt ſeorſum ducere. Pōt aūt homo ſeorſuꝫ duci vel a veritate vel a falſitate. vel vtroqꝫ mōpōt dici aliqͥs ſeductor. Uel qꝛ inquantū ſeorſumducit a veritate. ⁊ hoc mō nō ꝯpetit xp̄o qͥ veritaseſt. Ioh̓. xiiij. Vel a falſitate. ⁊ hoc mō xp̄us ſeductor dr̄. Hiere. xx. Seduxiſti me dn̄e ⁊ ſeductꝰ ſuꝫUtinā ſic nos hoīes ſeductores vocaremur ⁊ eſſemus vt dicit Aug. Nagis tn̄ ſeductor dr̄ qͥ a veritate ſeducit ⁊ decipit. qꝛ ille dicit̉ ſeorſum duci quitrahit̉ avia que eſt veritas. ſicut heretici qͥ in diuerſas hereſes ⁊ in vias diuerſas maloꝝ ducunt̉. Inter illas aūt duas opiniones maloꝝ p̄ualet. vndeſubdit̉. Nemo aūt palā loquebat̉ de illo ꝓpter metum iudeoꝝ .ſ. illoꝝ qͥ erant de tribu iuda qͥ grauius mouebant̉ cōtra xp̄m. eo ꝙ in ſcripturis xp̄userat ꝓmiſſus de tribu eoꝝ. Ipſi aūt reputabāt eūgalileū ⁊ ab eis extraneū. Et qͥ metuebāt iudeosẜm Aug. ſilētio ⁊ voce mīma ⁊ ſono p̄ſſiori loquebant̉. Illi v̓o qͥ dicebāt ſeducit turbas. clarius reſonabāt: vt eoꝝ ſonitus clarius audiebatur tanqͣꝫarentiū filioꝝ. ſed dei grates ꝑmutate ſunt in maledictiones. Nūc em̄ ⁊ fideles laudent nomē xp̄iin choro. ⁊ pſallent ei cū tympano ⁊ pſalterio qͥ exaltatus in cruce ad ſe traxit oīa. Hereticoꝝ v̓o etloquentiū iniqua os obſtructū eſt.¶ De eodem¶ Sermolxix.Os aſcēdite ad diemfeſtū hūc ⁊cͣ. Btūs Iohānes euangeliſtadeſcribit nobis tria feſta. Unū eſt ꝙ nūqͦꝫ eſt celebrandū. qꝛ xp̄s illud noluit celebrare. Ethoc on̄dit xp̄s cū dicit. Dos aſcēdite ad diē feſtūhūc. ego aūt nō aſcendā. Scd̓m eſt qd̓ celebrandūeſt. ſꝫ qͣſi occulte nō vane neqꝫ pompacitate. De qͦſubdit̉. Vt aūt aſcenderēt frēs eiꝰ. qͥ .ſ. volebant ꝙaſcēderet pōpacitate. tunc ⁊ ipſe aſcēdit ad diē feſtum non manifeſte ſed quaſi in occulto. Tertiuꝫeſt quod eſt celebrādum manifeſte ⁊ cum magnaſolennitate. ſicut feſtum quod viget in templo celeſti. Iſtud ſignificatur per hoc quod immediateſubdit dicēs. Iam autē die feſto mediante aſcendit ieſus in templum ⁊cͣ. ¶ Firca primum notandum. ꝙ feſtū illud quod non eſt celebrandum eſtfeſtum hominū vanoꝝ qui totū tempus ſuuꝫ ponunt in comeſationibus ⁊ delectatiōibus et alijsvanitatibus. De quo dicit̉ Exod̓. xxxij. Cras ſolēnitas domini eſt. Et ſubdit. Et ſedit populus māducare ⁊ bibere: ⁊ ſurrexerunt ludere. Iſtud autēfeſtum diabolicum non eſt faciendum triplici decauſa. Primo qꝛ hec vita tota eſt vigilia. Ideo debemus ieiunare ⁊ pctā noſtra deplāgere vt poſſimus ad feſtuꝫ celeſtis patrie peruenire. Iohel̓. ij.Cōuertimini ad me in toto corde veſtro in ieiuniofletu ⁊ planctu. Natt. v. Beati qui lugent. ecce vtgilia. quoniā ipſi conſolabunt̉. ecce feſtū. Sed vani homines volunt hic facere feſtum. iō veniēt ad