Feria quarta poſt Iudica

vigiliā. Luc̄. vj. De vobis qͥ ſaturati eſtis. ecce feſtum. qꝛ eſurietis. ecce vigilia. Scd̓o illud feſtumnō eſt fiendū. qꝛ iſta vita eſt exiliū. Stultus em̄ eſſet ille ꝑegrinus qui in exilio poſitus vellet facerefeſtū. ſed debet expectare quouſqꝫ ad patriā ſuamreuertat̉. Iſta em̄ vita ē quoddā exiliū. p̄s. xxxviiAduena ego ſum ⁊ ꝑegrinus apud te. Patria aūtnr̄a eſt regio celeſtis q̄ nos expectat. Hebre. xiij.Non habemus em̄ hic manentē ciuitatē. ſed futuram inqͥrimus. Quia igit̉ peccatores de exilio fecerūt patriā. ideo a patria celeſti ſemꝑ erūt exules⁊ bāniti. Apoc̄. xxij. Foris canes. venefici ⁊ impudici. Tertio iſtud feſtū nō eſt fiendū. quia iſta vitaeſt locus laboris. Iob. v. Hō ad laborē naſcitur ⁊auis ad volandū. Ideo ſerui dei ſint in ꝯtinuo labore. Gal̓. vj. Dū tēpus habemus oꝑemur bonūad oēs. Et ideo de labore veniēt ad requiē. Apoc̄.xiiij. Ammodo iā dicit ſpūs vt requieſcāt a laboribus ſuis. vani aūt hoīes volūt eſſe in ocio. ⁊ iō deocio venient ad laborē. p̄s. Laborabit in eternumſcꝫ in penis ⁊ viuet adhuc in finē. Scd̓o eſt quoddā feſtū vt dictuꝫ eſt. qd̓ eſt celebrandū. ſed qͣſi occulte. ⁊ tertiū eſt qd̓ eſt celebrandū ſolēniter ⁊ manifeſte. ¶ Et ad iſta intelligendū notandū ꝙ anīeſanctoꝝ viroꝝ tres habēt ſtatus. Primus eſt inqͣꝫtum ip̄e aīe in vita preſenti cū ſuo corꝑe ſunt coniuncte. ⁊ tali modo ſunt in manu dei. Sap̄. iij. Iuſtoꝝ aīe in manu dei ſunt. Scd̓s ſtatus eſt inquantum ipſe aīe a ſuis corporibus ſunt exute. Et quātum ad hoc ſunt in ſinu dei. Olim quidē erant inſinu Abrae. ſed modo ſunt in ſinu dei. Iſa. xl. Inbrachio ſuo cōgregabit agnos: ⁊ in ſinu ſuo leuabit fetas. Ipſe portabit ⁊ ꝯgregabit agnos .i. innocētes: ne ab innocētia cadant. leuat ⁊ portat fetasid eſt penitētes in ſinu. vt ſemꝑ in oꝑibus penitentie fecundi permaneāt. Tertius eſt inquantū mnīad ſua corpora reuertent̉. ⁊ in ſuis corporibus beatificabunt̉. ⁊ inquantū ſūt in thalamo dei. Deu.xxxiij. Amantiſſiſſimus dn̄i habitabit confidēterin eo qͣſi in thalamo tota die morabit̉. ⁊ inter humeros illius requieſcet. Inquantū ergo anīe adhuc in pn̄ti vita cū ſuo corꝑe ꝯiuncte ſunt ⁊ in manu dei ſunt: nō debet de ip̄is fieri aliqd̓ feſtū triplici de cauſa. Primo ꝓpter periculū. qꝛ ille qͥ eſt mōſanctus cras poterit eē malus .j. Coꝝ. x. Qui ſtatvideat ne cadat. Scd̓o ꝓpter dubiū. qꝛ neſcimus qſunt in dextera dei vel in ſiniſtra. Nulti em̄ vidētur eſſe in eius dextra qͥ ſunt in ſiniſtra: ⁊ ecōuerſoIudas em̄ qͥ erat diſcipulus xp̄i videbat̉ in dextera. ⁊ tn̄ quantū ad p̄ſcientiaꝫ dei erat in ſiniſtra. etecōuerſo. Latro in cruce videbat̉ eſſe in ſiniſtra d̓i⁊ tn̄ in dei p̄deſtinatione erat in dextera. Tertio ꝓpter ſtatū. qꝛ multis tribulationibꝰ ſctī ſunt expoſiti. Hō aūt qͥ eſt in tribulatione: non indiget celebratione feſti ſed cōpaſſione animi. Propter iſtācauſaꝫ nec de xp̄o nec de btā virgine qͣꝫdiu fuerūin hac vita nō fuit factū aliquod feſtū. qꝛ tota vitaeoꝝ fuit in labore ⁊ afflictione. Et ideo nō erat eisneceſſaria celebratio ſed cōpaſſio. ¶ Scd̓s ſtatuseſt inquantū ꝯſiderant̉ aīe ꝓut ſunt exute a corpEt quantū ad hoc ſunt in ſinu dei. Sicut em̄ illudqd̓ eſt in ſinu eſt ſecurū ⁊ eſt charū ⁊ homini quo-

dammodo cōiunctū. ſic ⁊ anīe ſanctoꝝ dicuntureſſe in ſinu d̓i. qꝛ ibi ſunt valde ſecure. Ioh̓. x. Nōrapiet eas quiſqͣꝫ de manu patris mei. Et ſunt deovalde chare. j. ad Choꝝ. vj. Empti eſtis precio magno. Sunt deo cōiuncte ⁊ vnite. Ioh̓. xvij. Omēsvnū ſint ſicut tu pr̄ in me ⁊ ego in te ⁊cͣ. Sicut em̄filius vnū eſt cū pr̄e per naturā. ſic ⁊ ſcī erunt vnūcū pr̄e ⁊ filio per gr̄aꝫ. Quantū ad iſtū ſtatum deſanctis in pn̄ti vita facimus feſtum tribꝰ de cauſisvt dicit Augꝰ. cōtra Fauſtū. Primo ꝓpter imitationē. vt .ſ. ex hoc ſanctoꝝ exempla imitemur. Iacobi. v. Exemplū accipite frēs mei exitus mali etlōganimitatis ⁊ laboris ⁊ patiētie ꝓphetas qͥ locuti ſunt vobis in noīe dn̄i. Scd̓o ꝓpter meritorumaſſociationē. vt .ſ. eoꝝ meritis aſſociemur ⁊ participes ſimus. Sancti em̄ participāt merita ſua hisillis honorē dant. Tertio ꝓpter eoꝝ orationē. vt .ſ.ipſi apud deū ꝓ nobis intercedant. Iō dr̄ Iob. v.Ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere. Illud aūt feſtū debꝫfieri qͣſi occulte .i. nō pompacitate nec cū aliqͣ vanitate. Et in hͦ maxime peccāt ml̓ieres. Cōtra quasdr̄ Amos. viij. Conuertā feſtiuitates vr̄as in luctū⁊ oīa cātica vr̄a in planctū. ⁊ inducā ſuꝑ omne dorſum veſtrū ſaccū. ⁊ ſuper omne caput caluicium.Nulieres ꝯſueuerūt in feſtiuitatibus ducere choreas. ⁊ vanas dicere cātilenas. Sed illa cātica cōuertent̉ in luctū infernalē. Et ideo dicit. Cōuertāfeſtiuitates veſtras in luctū. Cōſueuerūt ⁊ varia ⁊vana ornamētā deferre. Sed illa ornamēta in ſaccū cōmutabunt̉. qꝛ cū ſacco ⁊ cilitīo ſepelient̉. Etideo dicit. Inducā ſuꝑ omne dorſum ſaccū. Conſueuerūt etiā capillos alienos deferre. ⁊ caput ſuum vane ornare. ſed iſte ornatus in caluiciū ꝯuertetur. qꝛ ſicut patet capita eoꝝ in monumentis totaliter ſunt decaluata. Et ideo ſubdit̉. Et ſuꝑ om̄ecaput caluiciū. ¶ Tertius eſt ſtatus qn̄ poſt reſurrectionē btām aīe ad ſua corꝑa reuertent̉. ⁊ tūc facient feſtum non ſemel in anno vel in mēſe ſed inhebdomada: ſed ſemper. qꝛ ibi nō erit nec mēſis:nec hebdomada: ſed tm̄ vna dies. Un̄ Aug. exponēs illud verbū. Tp̄s meū nondū aduenit. exponit illud de tꝑe gl̓ie dicēs in ꝑſona xp̄i. Ip̄e eſt dies feſtus meꝰ. nō diebꝰ iſtis ꝑcurrēs ⁊ ꝑtrāſiēs: ſꝫꝑmanēs in erernū. In ipſa feſtiuitate eſt gaudiuꝫſine fine. ⁊ veritas ſine labe. ⁊ ſcrenitas ſine nube.Iſtud feſtū nō fiet occultū: ſꝫ cū magna celebritate. qꝛ oēs angl̓i ⁊ oēs btī inſimul deū laudabunt.Aug. de ciui. dei. In hac vacabimꝰ ⁊ videbimus.amabimꝰ ⁊ laudabimꝰ. ⁊ qͥſqͥs erat in ea ſine fine.Ad vacare igit̉ ſequit̉ videre. qꝛ niſi hō vacet nō videt. iuxta illd̓ p̄s. xlv. Dacate ⁊ videte qm̄ ego ſuꝫdeꝰ. Et iō dicit. Dacabimꝰ ⁊ videbimꝰ. Ad videreſequit̉ amare. qꝛ nulla res pōt amari niſi videaturvel niſi aliqͦ mō cognoſcat̉. Iō dicit. videbimus ⁊amabimꝰ. Ad amare ſequit̉ laudare ⁊ cōmēdare.Illā em̄ rem quā odio habui ſꝑ vitupero. Illamaūt rem quā diligo ſꝑ ꝯmēdo. laudo ⁊ extollo. Etideo dixit. amabimꝰ ⁊ laudabimꝰ. Sctī igit̉ in patria vacabūt. vacādo videbūt. videndo amabunt.amādo laudabūt. Et hoc ſine fine ⁊cͣ.¶ Feria quarta.¶ Sermo