Feria tertia poſt Iudica

in hieruſalē. ⁊ ea ibi corā multitudine on̄deres. Etquerit ipſe in palā eſſe. q. d. Tu q̄ris gl̓iam de hiq̄ facis. ⁊ tn̄ ꝓpter timorē abſcōdis te. Ecce hoc eſtꝓpriū maloꝝ vt credāt alios ſimiles eis animi paſſiones hr̄e. Tūc on̄dūt ſe incredulos cū dicūt. Shec facis manifeſta teip̄ꝫ mūdo. quaſi ſub dubioponūt xp̄i miracula an ſint vera. Iō ſubdit euangeliſta. Neqꝫ fratres eiꝰ credebāt in eū .i. ꝯſanguinei eius. Nā ẜm Aug. Audiētes eū fratres cogitabāt ꝯſanguinitatē. nō parientis ꝓpaginem. Sicutem̄ in ſepulcro vbi poſitū eſt corpus dn̄i nec auteanec poſtea corpus iacuit. ſic vterus Narie virginis nec antea nec poſtea aliqd̓ mortale concepit.Ideo frēs iſti erant carnales conſanguinei. Cōtingit em̄ ꝙ tales maxime aduerſant̉ ſuis ⁊ eos contemnūt Nat. x. Inimici hoīs domeſtici eius. EIob. xix. Noti mei qͣſi alieni receſſerūt a me. Dic̄gͦ eis ieſus. Tēpus meū nondū aduenit. ſcꝫ tradidi me iudeis. Tēpus aūt vr̄m .ſ. ſtādi cū iudeis ſieſt paratū. Habuit em̄ xp̄s triplex tp̄s .ſ. p̄ſens. p̄.teritū ⁊ futurū. Tēpus p̄teritū fuit tp̄s ſue natiuitatis. De qͦ dicit̉ ad Dal̓. iiij. At vbi venit plenitudo tꝑis miſit deus filiū ſuū ⁊cͣ. Et illud tēpus fuitad gl̓iam dei ⁊ ad pacē mūdi. Un̄ tūc angeli cātauerūt. Gl̓ia in excelſis deo ⁊cͣ. Tēpus pn̄s fuit tēpus vite ſue. ⁊ illud expēdit ⁊ ꝯſumpſit ad noſtrāeruditionē ⁊ inſtructionē. Tēpus futurū erat ſuepaſſionis. ⁊ illud expendit ad redēptionē generishumani. Ecce qͣꝫ vtiliter xp̄s totū ſuū tp̄s expēdiSed multi ſunt qͥ tēpus ſuū p̄teritū in vanitatibꝰꝯſumpſerūt. Tp̄s p̄ſens ſimilit̓ in vanitatibus expendūt. Tēpus v̓o futurū volūt deo dare dicentes. Adhuc ero bonus hō. adhuc penitentiā faciāSed dicit Aug. Qui ꝓmiſit veniā penitēti nō ſpopōdit diē craſtinū differēti. Dicit tn̄ Beda. ꝙ verepenitētes de tꝑe nihil ꝑdunt. Quia ⁊ p̄teritum reſtaurant ꝑ ꝯtritionē. Et p̄ſens tenēt per bonā operationē. Et futurū tenēt ꝑ boni ꝓpoſiti ꝯſtantiaꝫ ⁊firmitatē. De qͦ Sap̄. iij. Tanqͣꝫ auruꝫ in fornaciꝓbauit electos dn̄s. ⁊ in tꝑe erit reſpectus eorum.Iō Sap̄. ij. Non p̄tereat nos flos tꝑis. Ratio ẜmBern̄. Quia omne tp̄s impēſum tibi: q̄ret̉ a te qͣliter ſit expēſuꝫ. ¶ Nota futurū tp̄s xp̄i adhuc erattriplex .ſ. tp̄s paſſionis. reſurrectionis. aſcēſionis.⁊ iſtud expectabat. Et ſic boni cū deſiderio expectāt tp̄s futurū. Primo tp̄us mortis quo a corꝑeabſoluunt̉ tanqͣꝫ a graui iugo. Gen̄. xxvij. Tempꝰveniet cū excutias ⁊ ſoluas iugū eius de ceruicibus tuis. Iugū ẜm Aug. dicit̉ a ꝯiungēdo. qꝛ cōiūgit̉ binos in vnū .i. vnionē corꝑis ⁊ anīe. O graue iugū: qꝛ cōtinuū bellum. Sap̄. ix. Corpus qd̓corrumpit̉ aggrauat animā. ad Rom̄. .vij. Infelixego qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ Phil̓. j.Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. ¶ Nota licet iugumcorꝑis ſit graue: tamē eſt vtile. Primo ad meritorum cumulationē. Gregorius nazanzenꝰ. In carne aīa meret̉. ſine corꝑe mereri nō pōt. vt ieiunareꝑegrinari ⁊cͣ. Scd̓o ad gl̓ie augmentationē. qꝛ auget duplicē gl̓iam ſcꝫ aīe ⁊ corꝑis. ¶ Itē nota viriboni deſiderāt mortē ꝓpter tediū. qꝛ reputant eosqͣſi in carcere poſitos ſic̄ piſcis aut auis. p̄s. Eduede carcere animā meā. Attamē ſi aliquis in corꝑe

exiſtens ſciret ꝙ ſtatim deberet dānari poſt mortepotius in corpore manere deſideraret: ſicut peccatores. Scd̓o ꝓpter gaudiū qd̓ habēt de huius miſerie exemptionē. Eccl̓s. ij. Cūcti dies doloribꝰ eierumnis pleni ſunt. Iſa. lj. Leticia ſempiterna ſuper capita eoꝝ. gaudiū ⁊ leticiā tenebūt. fugiet dolor ⁊ gemitus. ¶ Scd̓o boni expectāt tēpus reſuirectionis. ⁊ eſt tempus p̄miationis. Eccī. lj. Ope.ramini opus veſtrū an̄ tēpus: ⁊ recipietis mercedē in tēpore ſuo. qꝛ nō ocioſis dat̉ merces ſꝫ operātibus. Natt. xx. Doca oꝑarios ⁊ redde illis mercedem. ¶ Tertio ſancti. nō ſolū illi in mundo. ſedetiā illi in celo expectāt tēpus reſurrectionis in qͦexpectant tp̄s retributionis: in qͦ recipiēt corꝑa etꝑficient̉ gl̓ia .j. Pet̓. v. Humiliamini ſub potentimanu dei vt exaltet vos in tꝑe viſitationis. Tuncſubdit̉ ratio diuerſitatis p̄dictoꝝ tempoꝝ cū dicitNō pōt mūdus odiſſe vos: me aūt odit. qꝛ ego teſtimoniū ꝓhibeo de illo qꝛ oꝑa illius mala ſunt. qͣſi diceret. Uos qͥ mundanā gl̓iam queritis hoīesmūdanos aduerſarios nō habetis. Ne aūt odit:quia q̄ro gl̓iam dei arguēdo pctā mundanoꝝ queſunt eis cōtraria. ⁊ ꝑhibeo teſtimoniū de oꝑibuseoꝝ qꝛ mala ſunt. licet ſciā ex hoc odiū ꝓpenire ⁊mihi mortē incūbere. Amos. v. Odio habueruntcorripientē in porta. ⁊ loquentē ꝑfecte abominati ſunt. ¶ Sed di. nunqͥd nō mundani aliqui odiohabent̉ a mūdo. Rn̄det̉. verū eſt in particulari inquātū vnus ea habet q̄ alter vellet habere. vel vbivnus impedit aliū in his que ſunt de gl̓ia mundſed inquantū mūdanus nullus odit̉ a mādo. Scti v̓o vniuerſaliter odiunt̉ a mūdo. qꝛ cōtrariant̉ei. Et ſi aliquis de mūdo eum diligat. hoc non eſtinquantū eſt de mūdo. ſed inquantū eſt in eo aliquid ſpūale. Tunc recuſat dn̄s aſcendere dicens.Uos aſcendite ad diem feſtū hunc. Ego aūt nonaſcendā. qꝛ tēpus meū nondū impletū eſt. Sicutem̄ ſunt due glorie: ita diuerſa feſta. Nūdani em̄habent feſta tꝑalia. ſcꝫ gaudere. epulari in delicijsexterioribus. Iſa. xxij. Uocabit dn̄s exercituū indie illa ad fletum ⁊ ad planctum. ad caluitiū ⁊ adcingulū ſacͣci. Et ecce gaudiū ⁊ leticia occidere vitulos ⁊ iugulare arietes. comedere carnes ⁊ bibere vinum. Comedamꝰ ⁊ bibamus: cras em̄ moriemur. Et reuelata eſt in auribꝰ meis vox dn̄i exercituū. Si dimittet̉ vobis iniqͥtas hec donec moriamini dicit dn̄s exercituū. Iſa j. Solennitates v.ſtras odiuit anima mea. Sancti v̓o habet feſta ſpiritualia que in delectationibus conſiſtūt ſpiritualibus. Iſa. xxxiij. Reſpice ſyon ciuitatem ſolennitatis noſtre. Et ideo dicit vos .ſ. qui gloriā mundiqueritis. aſcendite ad diē feſtum .ſ. leticie temporalis. vbi laus hūana ⁊ voluptas querit̉. vbi carnalia gaudia extendunt̉. Ego aūt non aſcendam.quia talibus non delector. ſed ad diem feſtum ſolennitatis eterne. Et hoc ideo. qꝛ meū tempus. ſoglorie mee quod erit permanēs in eternum. ⁊ vbierit gaudium ſine merore. ⁊ eternitas ſine labore.nondū impletum eſt. ¶ Dixi ſecundo tangit̉ glorie mundane conculcatio. qd̓ ꝓbāt ꝯſilia occultapermanendi dicens. Hec cuꝫ dixiſſet ipſe manſitin galilea. Ut aūt aſcenderūt fratres eiꝰ. tūc ⁊ ip̄e