SermoLVI

lii ꝑ ꝯcaua terrarū. Nā cum Sēnacherib obſederat hieruſalē piſcina iſta ꝯmunis erat aſſyrijs ethieroſolymitis. ita ꝙ vterqꝫ poterāt inde haurireSed ad or̄onē Eſaie factū eſt cū egrediebātur hiereſolymite. erat ibi aqua. Qn̄ v̓o veniebāt aſſyrijtunc erat ſiccata. Seqͥtur. Qd̓ interpretat̉ miſſus.Mgr̄ in hyſtoria. Et hoc iō. cū manaſſes rex hieruſalē iuxͣ piſcinā ſylōe Eſalā ſerra lignea ꝑ medium ſecare feciſſet. ⁊ ille anguſtiaret̉ in ſectōne. petijt ſibi dare aquā vt biberet. qͥ cū negauerāt ei: miſit dn̄s aquā de ſublimi in os eiꝰ ⁊ expirauit. Obhāc aque miſſionē ſylōe interp̄tat̉ miſſus. ¶ Tūcinnuit̉ ceci obediētia cuꝫ ſeqͥtur. Abijt ⁊ lauit ſe etvenit videns. Licet em̄ xp̄s ſolo v̓bo potuiſſet ſanare hūc cecū. tn̄ noluit hoc facere. ſꝫ multa fecitcirca eius ſanatōem q̄ lr̄alem hn̄t cām ⁊ etiā ſpūalem. Primo em̄ expuit. ad oſtēdēdū ꝙ v̓tus ſanatiua qͦdāmō erat ab eius hūanitate inqͣntū eſt organū diuītatis. Lu. vj. Virtꝰ de iſto exibat ⁊ ſanauit oēs. Scd̓o fecit lutum. vt on̄deret ꝙ fecit primū hoīeꝫ de luto. Tertio liniuit ocl̓os ceci vt on̄deret ſe reformatorē corꝑm. qꝛ nobilia membra reformauit. multomagis ignobiliora p̄t reformareQuarto dixit ei. Uade ad natatoria ⁊cͣ. ne videret̉terra ſuꝑ oculos linita v̓tutē ſanatiuā oculi hr̄e.Un̄ qͣꝫdiu lutū ſuꝑ oculos habuit nō vidit: ſꝫ poſtqͣꝫ lauit. Miſit aūt longe eū ad aquā. Prīo vt trāſeūdo ꝑ ciuitatē linitꝰ a multis videret̉. vt eſſꝫ miraculū magꝭ notoriū. Scd̓o vt ꝯmēdaret̉ ceciobediētia ⁊ fides. Frequēter em̄ forte lutū habuit ſuꝑoculos. ⁊ frequēter forte lauabat̉ in ſyloe. ⁊ tn̄ ex hͦnō videbat. Et potuit dicere. frequenter me laui ⁊nihil ꝓfeci. hoc tn̄ iā non dixit. ſꝫ ſimpl̓r obediuit⁊ credidit v̓bis ieſu. Sꝫ qd̓ euāgeliſta addit. qd̓ interp̄tatur miſſus. hoc fecit ad deſignādum myſteriū xp̄i miſſi ad ſaluteꝫ hoīm. Quinto ponit̉ effectus viſionis. qꝛ venit videns. ſicut p̄dictum fuitEſa. xxxv. Tūc aꝑient̉ oculi cecoꝝ ⁊cͣ. Cām v̓o ſpiritualē aſſignat Augꝰ. qͥ dicit. ꝙ ꝑ ſputū de capitedeſcēdens deſignat̉ v̓buꝫ dei qd̓ a deo capite omniū reꝝ ꝓcedit. Ecc̄i. xxiiij. Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. Tuę ergo de ſputo ⁊ terra lutū fecit qn̄ v̓bumcaro factū eſt. Liniuit aūt ſeu vnxit oculos cordiſip̄ius ceci .i. hūani generis ꝑ fidē incarnatōis xp̄ſꝫ nōdum videbat. ſꝫ qn̄ inuxit forte cathecuminūfecit qͥ interp̄tatur inſtructꝰ. qͥ fidem hꝫ: ſꝫ nonduꝫbaptiſatꝰ. Et iō mittit eū ad piſcinā que vocat̉ ſyIōe. vt lauet̉ ⁊ illūinetur .i. baptiſet̉ vt in baptiſmoplena illūinatōem recipiat. Un̄ ẜm Dyoniſium.baptiſmus d̓r illumīatio Ezech̓ .xxxvj. Effundaꝫſuꝑ vos aquā mūdā: ⁊ mūdabimini ab oībꝰ inionamētis vr̄is. Interp̄tat̉ autē ſylōe miſſus. qꝛ qͥcuqꝫ baptiſant̉ oportet vt baptiſent̉ in xp̄o qͥ eſt miſſus a pr̄e. ad Gal̓. iij. Quicūqꝫ ī xp̄o baptiſati eſtꝭxp̄m induiſtis. Niſi em̄ ille fuiſſet miſſus: nemonr̄m eſſet ab iniqͥtate dimiſſus. Gregoriꝰ autē dic̄ꝙ ꝑ ſaliuā ſapor intime ꝯtēplationis accipit̉ q̄ ados de capite ꝯditoris defluit. qꝛ de claritate cōditoris adhuc ī hac vita poſitos guſtu reuelatōnistāgit. Un̄ dn̄s ſaliuā luto miſcuit. ⁊ ceci nati ocl̓osaꝑuit. qꝛ ſuꝑna gr̄a carnalē cogitatōem nr̄am peradmixtōem ſue ꝯtēplatōnis irradiat. ⁊ ab origina

li cecitate hoīes ad intellectū reformat. Tūc ſubdit. Itaqꝫ vicini ⁊ qui viderāt eū prius: qꝛ mendicus erat: dicebāt. Nōne hic eſt qui ſedebat ⁊ mendicabat. alij dicebāt. hic eſt. alij autē nequaqͣꝫ. ſꝫ ſimilis ē ei. ¶ Sciēdum ꝙ querit̉ hic de ꝑſona illuminati. qꝛ mirabātur iudei de miraculi mgͣnitudine. qd̓ videbat̉ eis incredibile. Et iō dicebat̉ infraA ſeculo aūt nō eſt auditū qꝛ qͥs aperuit ocl̓os ceci nati. Et implebat̉ illud Abacuc .j. Opus factūeſt ī diebus nr̄is qd̓ nemo credet cū narrabit̉. Itēmirabātur ꝙ iſte curatꝰ fuit qͥ videbat̉ ignobilis⁊ curatōe nidignus. Dn̄s tn̄ qꝛ ꝓpter pauꝑtatemnullū repulit qͥ ꝓpter ſalutē hoīm venit Iaco. ij.Nōne deus elegit ī hoc mūdo pauꝑes. diuites infide. on̄dit ſuā clemētiā curādo illū mēdicū cuꝫ inmgͣna erat deuotōe. Opiniōes aūt fuerūt int̓ eosqui em̄ dicebāt. h̓ eſt. mouebātur ex eo. qꝛ ſepe euꝫviderūt. ⁊ ſil̓r diſcurrentē ꝑ ciuitateꝫ ad natatoriaſylōe viderūt. Qui autē dixerūt nō eſt. mouebāt̉ex eo qd̓ ẜm Aug. oculi reſtituti mutauerūt vultūeius. Nihil em̄ ita cognoſcibile reddit hoīem ſit̄viſus Ecc̄i. xix. Ex viſu ꝯgnoſcit̉ vir. Ille aūt dicebat qꝛ ego ſum. vox gratitudīs eſt illa. Glo. Confitebat̉ ſe eſſe. etiā laudat euꝫ qͥ tambn̄ fecerat ip̄meſſe. Thob̓. xij. Bn̄dicite deū celi: ⁊ coram oībusviuētibus ꝯfitebimur illi. qꝛ fecit nobiſcū miſericordiā ſuā. Dicebāt ergo iudei. Qūo aꝑti ſunt tibi oculi. Rn̄dit. Ille hō qui d̓r ieſus: fecit lutuꝫ ⁊vnxit oculos meos ⁊ dixit mihi. Uade ad natatoria ſyloe. ⁊ laua. ⁊ abij ⁊ laui ⁊ video. Hic queruntde ip̄a illūinatōne. ⁊ rn̄dit eis. Vbi ſciēduꝫ ꝙ illaqueſtio ex curioſitate ꝓcedit. qꝛ hunc modū neqꝫip̄e qui curatꝰ eſt. neqꝫ nos nouimꝰ. nec ꝯprehēdimus. Ecc̄i. iij. In pluribꝰ oꝑibus eius nō fueriscurioſus. Cecus rn̄dit ad queſtionē ẜm qd̓ nouit.vn̄ dicit illumīatorē ſuū hoīem: quē non nouit adhuc deū: ⁊ hō erat Phil̓. ij. In ſil̓itudinē hoīm factus: ⁊ habitu inuētus vt hō. Itē dixit xp̄m ieſuꝫvn̄ licet eū non viderat cuꝫ cecus erat. iuerat tamēad natatoria ſyloe. auditu tn̄ ꝯgnouit ꝙ ieſus fuerat. Sed qꝛ non viderat quō ex luto ſputū fecit .j.Ioh̓ .i. Qd̓ audiuimꝰ ⁊ vidimꝰ oculis nr̄is ꝑſpeximus. ⁊ manus nr̄e ⁊cͣ. Abibat etiā cecus. abij ⁊ laui ⁊ video. Et recte poſt obedientiā illumīatur. qꝛdicit̉ Act̉. v. Dabit ſpm̄ ſctm̄ obediētibꝰ ſibi. Uidececi cōſtantiā ẜm gloſam q̄ dicit. Bene iam videbat qͥ ſic gr̄am ſibi p̄ſtitam annūciabat. iam euangeliſat. xp̄m p̄dicat illumīatorē ſuū. Dixerunt ergo ei. vbi ē ille. Ille ait. neſcio. qꝛ anteqͣꝫ eſſꝫ reuerſus de natatorio: chriſtꝰ receſſit de loco. Per illāneſcientiā intelligit̉ noſtra. De qua. j. ad Coꝝ. xiijEx ꝑte ꝯgnoſcimꝰ ⁊ ex ꝑte ꝓphetamꝰ. Item illāquā noſcimus an odio vel amore dei digni ſumꝰEccl̓s. ix. Item iſtā qua neſcimꝰ pn̄tiaꝫ vel abſentiam ſponſi. ⁊ illa eſt valde ꝑiculoſa. Neſcire em̄vn̄ veniat aut quo vadat: nullū eſt miraculū. Sꝫneſcire qn̄ veniat aut qn̄ recedat ꝑiculoſiſſimū eſtqꝛ tūc neſcitur qͣliter p̄ſens ꝓ ſua dignitate reuertatur. ⁊ qͣliter abſens ſollicite reuocet̉. docēs illudCant̓. vj. Reuertere reuertere ⁊cͣ. Adducūt euꝫ adphariſeos qͥ cecus fuerat. Erat aūt ſabbatū qn̄ lutum fecit ih̓s ⁊ aperuit oculos eiꝰ. Volēs em̄ euā-

Ii iij