Druckschrift 
Sermones quadragesimales Thesauri novi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLIIII

eſt. ſꝫ in ſua veritate trāquillus ꝑmanēs: nō reddidit malū ꝓmalo. nec maledictōem ꝓ maledictione. Quibꝰ ſic rn̄dere potuiſſet ⁊ dixiſſe. Vos potius demoniū habetis. qꝛ niſi pleni demonio fuiſetis tā ꝑuerſe deo loqui non potuiſſetis. Idcircorn̄dit eis ꝑ rōem dicēs. Unū opus feci ⁊ oēs miramī. q. d. ẜm Remigiū. Si tm̄ miramī in ſanatione vnius hoīs. qͣntū miraremī ſi oīa oꝑa mea videretis. an nō legiſtis dictū pr̄is mei. oīa in ſapīfeciſti. q̄ eſt ſapīa pr̄is niſi filius. Bonā em̄ rem fecerat qn̄ ſanauerat ī ſabbato paliticum. qͥ xxxviij.annis decūbebat. Et turbati ſunt. qꝛ non intelligebant eū auctorē ⁊ dn̄m eſſe ſabbati. Nec deſtruxerat ſabbatū hoīem in eo ſanādo. qꝛ ꝓpter ſaluteꝫoīm hoīm ſabbati cuſtodia data eſt. Proptereamoyſes dedit vobis circūciſionē. nō qꝛ ex moyſeeſt ſꝫ ex pr̄ibus. ⁊ in ſabbato circūciditis hominē.Si circūciſionē accipit hō in ſabbato vt nō ſoluatur lex moyſi. vt qͥd mihi indignamī quia totū hominē ſanū feci ī ſabbato. In qͥbus verb̓ duplicit̓eos arguit. Primo lꝫ in hūanis legibus poſteriora p̄iudicēt prioribꝰ. tn̄ in diuīs priora ſunt maioris auctoritatis. Et iō preceptū factū abrae de circūciſione nō p̄iudicat p̄cepto moyſi de obſeruation Nulto ergo minus p̄iudicat mihi qͥ facio qd̓diſpoſitū eſt a deo ante mūdi ꝯſtitutōem de ſalute oīm in ſabbato. Scd̓o qꝛ iudei mādatuꝫ habebant vt nihil oꝑarent̉ in ſabbato. ⁊ tn̄ oꝑabant̉ eaque ad ſalutē ꝑticularē erāt. Dic̄ ergo. ſi vos licetmādatum habetis nihil operari in ſabbato. circūciſionē accipitis ip̄o die. que eſt quedā ꝑticularisſalus. qꝛ in ꝑticulari membro fit. ⁊ hoc facitis vtſic ſeruet̉ lex moyſi. Ex quo ptꝫ ea que ad ſaluteꝫꝑtinent ī ſabbato p̄termittenda nō eſſe. Ergo multo magis dꝫ homo facere ip̄o die ea q̄ ſūt ad vl̓ emſalutem. nō ergo debetis mihi indignari qꝛ totuꝫhoīem ſaluū feci ī ſabbato. qꝛ vt dicit gloſa. curatus eſt vt ſanus eſſet ī corpore. ⁊ credidit vt ſanueſſet in anīa. Et ꝙ d̓r. propterea moyſes dedit vobis circūciſionē ⁊cͣ. hoc exp̄ſſe nō legitur niſi Exodi. xij. vbi hr̄ Om̄is ſeruus empticiꝰ circūcideturnō tamē ea dixit quaſi aliud inſtituēs. qꝛ non ip̄eprimus accepit circūciſionis mādatuꝫ. ſꝫ abraamvt hr̄ Gen̄. xvij. vbi ei dictū eſt a dn̄o. Circūcideturex vob̓ om̄e maſculinū. ⁊ circūcidetis carnē preputij veſtri. vt ſit ī ſignū federis inter me ⁊ vos. iōdicitur. non qꝛ ex moyſe eſt. ſꝫ ex patribꝰ. Et ſeqͥturNolite iudicare ẜm faciem: ſꝫ ẜm iuſtum iudiciūiudicate. Ubi ducit eos ad iuſtuꝫ iudiciū ſui ⁊ doctrine ſue ſi qd̓ ſit a deo recte ꝯſideret̉. q. d. Noliteattendere ad illud qd̓ nō ꝑtinet ad rem. qd̓ fit qn̄amor vel odium attendit̉. propter q̄ aliqn̄ plus qͣꝫpropter veritatē iudicatis. ſꝫ iuſtum iudiciū iudicate .i. de doctrina mea ⁊ factis meis iudicate ẜmnaturā rei ī ſe. Et tūc inuenietis ꝙ doctrina meaeſt a deo ẜm veritatem. Ubi ſciendū ꝙ iudicareẜm faciem intelligit̉ dupl̓r. Nā iudex iudicat ẜmallegata ⁊ ꝓbara .j. Regum. xvj. Hoīes vident eaque parent: deꝰ aūt intuet̉ cor. ſꝫ in hoc poteſt eſſedeceptio. Ideo dicit. Nolite iudicare ẜm faciem.id eſt ẜm illud qd̓ ſtatim apparet. ſꝫ diligenter inquirite rei veritatē. Iob. xxix. Cauſam quā igno-

rabā diligēter inueſtigabā. Uel aliter. Nolite iudicare ẜm faciem .i. nolite acciꝑe ꝑſonam ī iudicio.Hoc em̄ ꝓhibitum ē Leuit̓. xix. Non ꝯſideres ꝑſonam pauꝑis ī iudicio. iuſte iudica ꝓximo tuoAcciꝑe autē ꝑſonaꝫ ī iudicio eſt p̄termittere iuſtūſudicium ꝓpter amorē ſeu reuerentiā ſeu timorēaut ꝯditōem ꝑſone que nō faciūt ad cām. Dic̄ erg0. Nolite iudicare ⁊cͣ. Nā qꝛ Moyſes apud voshabuit maiorē gl̓iam qͣꝫ ego. nō ergo ex ꝑſonaruꝫdignitate feratis ſnīam: ſꝫ a recum natura. qꝛ eaego facio maiora ſunt qͣꝫ ea q̄ fecit moyſes. Snotādum ẜm Aug. ꝙ ille nō iudicat ꝑſonaliter qͥequaliter diligit. Nā em̄ cum homīes diuerſo mōcum ſuis gradibꝰ honoramꝰ timendū eſt ne ꝑſonam accipiamꝰ. Dixi tertio ponit̉ eſſentie xp̄iorigo de occultis. qd̓ trāſmiſſio ꝓbat ſuꝑnalis di.Dicebāt ergo quidā ex hieroſolymis. Nōne h̓ eſtquē querūt interficere. Ecce palā loquit̉ ⁊ nihil eidicūt. Nunqͥd vere ꝯgnouerūt principes qꝛ h̓ eſtxp̄s. ſꝫ hūc ſcimus vn̄ ſit. xp̄s autē cum venerit nemo ſcit vn̄ ſit. Ubi circa originē xp̄i docentis primo ponit̉ dubium. Circa qd̓ ſciendū ꝙ multi depopulo ſciebāt pͥncipes querere morteꝫ xp̄i Et iōcum vidiſſent eum palā docentē ⁊ pͥncipes arguētem ⁊ ip̄os ei nō ꝯtradicere. crediderūt fortiꝰ ip̄meſſe xp̄m trahētes argumētum ex facto pͥncipumqui nō capiebāt eum. cum tn̄ pͥmo ad mortē quererēt euꝫ: qͣſi ipſi ꝓ vero ⁊ de nouo haberēt. ꝙ ip̄eeſſet vere xp̄s eſs ꝓmiſſus. ⁊ id̓o ab eius ꝑſecutione ceſſaſſent. Id̓o dicebāt quidā ex hieroſolymisIſti em̄ melius ſciebāt maliciā pͥncipuꝫ qͣꝫ alij. qꝛmanebāt cum eis ī eadē ciuitate. Nōne h̓ eſt quēquerūt interficere toto conatu ſuo. Ioh̓. v. ꝓpterea ꝑſequebant̉ eum iudei .i. pͥncipes. qꝛ hec facibat in ſabbato Dan̄. xiij. Egreſſa eſt iniqͥtas a ſenioribus ppl̓i. Ecce nūc palam loqͥtur ꝯtra eos. vtptꝫ. Nemo ex vobis legē facit. ⁊ tn̄ nihil ei dicunt⁊ ipſi nō capiūt. qꝛ repreſſi fuerūt. diuina v̓tute.Hec eſt em̄ ꝓpria dei v̓tus que maloꝝ corda abimpetu ſue malicie repͥmit. Prouer. xvj. Cuꝫ placuerint dn̄o vie homīs inimicos qͦꝫ eius ꝯuertitad pacē. Et alibi. Cor reguꝫ ī manu dei. Apꝑet etiam in hͦ veritas ſermonū xp̄i. ⁊ falſitas pͥncipumCum em̄ deus diceret. qͥd me queritis interficere.Negauerūt dicentes. Demoniū habes. qͥs queritte interficere. Sꝫ quod pͥncipes negabāt iſti ꝯfitētur. ⁊ ſubdiderūt. Nunqͥd vere ꝯgnouerūt principes quia h̓ eſt xp̄s. qͣſi dicerēt videt̉ ꝙ ſic. eo ꝙ deſiſtūt ab eiꝰ ꝑſecutōe. Uerūtn̄ qꝛ nō habebāt certitudinē. ſꝫ tm̄ opinionē. iō etiā arguebāt ad ꝯͣriuꝫdicētes. Sꝫ hūc ſcimus vn̄ ſit. qꝛ patriā eiꝰ ſcimuſ⁊ genus qͣſi hͦ mō arguētes. Chriſtꝰ d̓r hr̄e occultā originē. ſꝫ iſte hꝫ originem manifeſtā. igit̉ nō eſtxp̄s. In qͦ apꝑet eoꝝ amētia. qꝛ ſuppoſito etiaꝫ ꝙprincipes crederēt xp̄o. non tn̄ eoꝝ ſnīam ferūt. ſꝫaliā corruptā ꝓtulerūt. Sed cum dicat̉. tn̄ d̓r Michee. v. Ex te bethleē mihi egrediet̉ qui ſit dn̄atorin iſrl̓. Herodes autē neſciuit locū natiuitatꝭ eiusiudeis ſibi dicētibꝰ: qͣre tūc dicunt. Cuꝫ xp̄s venerit vn̄ ſit nemo ſcit. Dicēduꝫ ꝙ hͦ habuerūt ex verbo Eſa. liij. Generatōem eius qͥs enarrabit. Sicer go ex ꝓphetis hn̄t vn̄ ſit ẜm humanā originē et