SermoXLV

¶ Dixi ſecūdo ſubdit̉ imbecillitatis ſanatio generalis: ibi. Cū aūt ſol occidiſſet .i. xp̄s. De quo ꝓpheta p̄s. ciij. Sol cognouit occaſum ſuū. Hic eſt ſoliuſticie de quo Ioh̓. j. Illumīat oēꝫ hoīem veniētē in hūc mūduꝫ. Hic ſol occubuit qn̄ xp̄s inclinato capite ſpm̄ emiſit. Subdit. Oēs qͥ habebant infirmos varijs languoribꝰ: ducebāt illos ad eū. Atille ſingulis manꝰ imponēs curabat eos. qꝛ cumxp̄us extēdit manꝰ in cruce oēs ſanati ſumꝰ liuote eius Gen̄. xlvij. Salꝰ noſtra in manū tua ē. Etfigurat̉ Nume. xxj. Ad aſpectū ſerpētis enei ſanati ſunt qͥ ſunt ꝑcuſſi ab igneis ſerpētibꝰ. Tunc ſubdit. Exibāt em̄ demonia a multis clamātia ⁊ dicētia. Tu es filius dei. Et increpās non ſinebat ea loqui. qꝛ ſciebāt eum eē xp̄m. ¶ Sꝫ di. qͣre ergo ꝓhibebat demōia dicere veritatē? Nōne em̄ firmius ēteſtimoniū qd̓ ꝓfert̉ de aduerſario? Rn̄det̉ tribusde cauſis ꝓhibuit. Prima vt doceat nos fugere īanē gloriā. ne .ſ. hūani fauoris delectemur applauſu. Scd̓o vt doceret nos hereticā prauitatē vitare:qͣtenꝰ in hoc exēplo inhibeamꝰ hereticis ne p̄dicē̓etiā veritatē. qꝛ fel draconū ꝓpināt in calice babylonis Deūt̓. xxxij. Fel draconū vinū eoꝝ. Tertio nodemōes qꝛ ſunt ſpūs falſitatis: falſitatē dicere crideremꝰ ſi aliqn̄ dicerēt veritatē. In qͦ notabilit̓ decemur ꝙ non laudari velimꝰ a fallacibus ⁊ mēdacibꝰ: quoꝝ laudatio magis redūdat ad iniuriaꝫ ꝙͣad honorē. Illud aūt qd̓ ſubdit̉. qꝛ ſciebāt eum eēxp̄m: ſane dꝫ intelligi ne videat̉ ꝯͣriū ei qd̓ dic̄ apl̓sj. Coꝝ. ij. Si em̄ cognouiſſent: nunqͣꝫ dn̄m gl̓ie crucifixiſſent. Qd̓ a quibuſdā exponit̉ de demōibushi ſi cognouiſſent xp̄m eē dominū glorie: nūqͣꝫ eūſuggeſtiōe maligna crucifigi feciffent. Nā hoc myſteriū abſconditu ē a ſeculis ⁊ generatōibus. vt dicit apl̓us ad Col̓. j. Sapīa in myſterio abſconditaquā nemo principū huiꝰ ſeculi cognouit. j. Coꝝ. ij.quā p̄deſtinauit deus ante ſecula ī gloriā nrām reuelata ē principibꝰ ⁊ poteſtatibꝰ ꝑ eccleſiā. qꝛ nūcmanifeſtatū ē ſanctis eius: quibꝰ voluit deꝰ notasfacere diuitias glorie ſacramēti huiꝰ. Deſignēturigit̉ tēpora ⁊ cōcordabit ſcriptura. Demones em̄vt dic̄ Bed̓. qn̄qꝫ credebāt: qn̄qꝫ dubitabāt. Nā cuꝫvidebāt eū hūanos defectꝰ ſuſtinere dubitabāt deeo an xp̄s ſiue filiꝰ dei eēt. qꝛ veꝝ hoīem intellexerunt: vt legit̉ ꝙ cū ieiunaſſet. xl. diebꝰ ⁊. xl. noctibꝰ:poſtea eſurijt. Accedēs tēptator dixit ei ⁊cͣ. Cū aūtvidebāt illū oꝑari mirabilia credebāt. Vel ẜm verbū Sed̓. intellexerūt vel ſuſpicati ſunt de ip̄o qꝛ filiꝰ dei eēt. qꝛ demones alibi dixiſſe legunt̉ Nath̓.viij. Ieſti nazarene qͣre veniſti ante tēpus torquere nos: nos ſcimꝰ qꝛ ſāctꝰ dei es? Nō igr̄ iudeis diēBed̓. ideo eū crucifigere ꝑſua ſit qꝛ xp̄m ſiue filiuꝫdei eē non putauit: ſꝫ qꝛ ſe morte illius non vidit eſe dānandū. De hoc em̄ myſterio a ſeculis abſcondito dicit apl̓us ꝙ nemo principum huiꝰ ſeculi cognouit. qꝛ ſi cognouiſſent dominū glorie non crucifixiſſent.¶ Feria ſexta. ¶ Sermo xlv.Omine da mihi hancaquā vt non ſitiā Ioh̓. iiij. Conſuetudo ēhominū ambulātiū ꝙ hn̄t appetituꝫ cibi

⁊ potus: vt eo meliꝰ ad patriā ambulēt. Spūal̓r.oēs ſumꝰ in itinere cōſtituti ⁊ ꝑegrini. p̄s. xxxviij.Aduena ego ſum ⁊ ꝑegrinꝰ. Ideo bonū eēt ſignūſanitatis vt potū lachrymarū ⁊ panē celi ſepe ederemꝰ. Hoc ſignū petit eccl̓ia in introitu. Fac mecum ſignū domīe ī bono: vt videāt qͥ me oderūt .ſ.diaboli ⁊ cōfundant̉. Nam ex hoc magna orit̉ eiscōfuſio ⁊ nobis ſecuritas. Figurat̉. iij. Re. xix. Helyas comedit de pane ⁊ bibit de aqua ⁊ fortificatꝰeſt. Et ſic hanc aquā lachrymarū nō habuerūt iudei. Hoc figuratū eſt in epl̓a QNumne. xx. ꝙ filij iſrl̓murmurauerūt in deẜto cōtra Noyſen ⁊ Rarondicētes. Domīe da nobis aquā ne moriamur ſiti.Noyſes ⁊ Naron ꝓſtrati in terrā clamauerūt addominū. Dn̄e deus audi clamorē populi huiꝰ: etaꝑi eis theſaurū tuū fontē aq̄ viue. Et ait dominꝰMoyſi. Accipite virgaꝫ tu ⁊ Aaron ⁊ loquimī adpetraꝫ: ⁊ dabit vobis aquas. Et ꝑcuſit bis filicē ⁊fluxerūt aq̄ largiſſime: ita vt biberēt homīes ⁊ iumenta. Spūal̓r. ſic ⁊ tu ſi vis habere a quā lachrymarū: ne aīa tua moriat̉ ſiti. Noyſes .i. intellectꝰ:⁊ Naron .i. deuotio deberet clamare ad dominuꝫ:vt aꝑiat tibi theſauruꝫ aque viue. Et bn̄ theſaurusꝑ hanc aquam emitur .ſ. regnū celi Nat. h̓. v. Beati qui lugēt: quoniā ipſi ꝯſol̓. Deniqꝫ debes ꝑcu tere bis ſilicē .i. cor duruꝫ .ſ. deū in memoria habere.Primo quid ꝑ pctā ꝑdidiſti. Secūdo qͥd ꝑ ea meruiſti .ſ. eternā penā. O ſi cognoſceres: hiceres cūhac muliere ſamaritana. domīe da mihi hāc aquāvt non ſitiam. ¶ Aliud thema. Si ſcires donumdei Iohā. iiij. Tria ſunt ſigna dilectiōis ꝑſonarū.Primū ē doctrina Iſa. xlviij. Ego dominꝰ docēste vtilia. Secūdū paſſio pia Iſa. xliij. Seruire mefeciſtis in pctīs veſtris. Tertiū qn̄ p̄ſtat dona. Grego. Probatio dilectōis exhibitio ē oꝑis. Primuꝫhabet̉ in introitu. Secundū in epl̓a. Tertiū ī euāgelio. Si ſcires bonū dei ⁊cͣ. ¶ In ſūma euangelijduo innuūtur. Primo petitio mirabilis obſequiibi. mulier da mihi bibere. Secūdo ſubiūgit̉ explicatio laudabilis bn̄ficij: ibi. ſi ſcires ⁊cͣ. ¶ In ſumma euāgelij duo innuūtur. Primo itineris chriſtideſcriptio: cum dr̄. Uenit in ciuitatē ſamarie. Secūdo cuiuſdā mulieris obuiatio: cuꝫ dr̄. venit mulier de ſamaria. De pͥmo dr̄. In illo tꝑe .ſ. vt cognouit: qꝛ audier̄t phariſei ꝙ Ieſus plures haberet diſcipulos qͣꝫ Iohānes: tunc reliquit iudeā ⁊ voluitire in galileā. Oportebat aūt euꝫ ire ꝑ ſamariā: tūcvenit Ieſus in ciuitatē ſamarie .ſ. regionis q̄ dr̄ ſychar. Chryſo. dicit ꝙ locus ille erat vbi ſymeō ⁊ leui grauē occiſionem fecerunt propter Dynam ſororem opp̄ſſaꝫ: poſtqͣꝫ filij iſrael (vt dicit Theopilus) ciuitatē deſertā fecerūt. tempore ꝓcedente dedit eam Iacob filio ſuo Ioſeph Gen̄. xxxiiij. Et exgo ſubdit. Iuxta p̄diū quod dedit Iacob Ioſephfilio ſuo. Erat autē ibi fons Iacob: quem fodit ibihabitando. Ieſus autem fatigatus ex itinere ſedebat ſic ſupra fontem. hora autem erat quaſi ſexta.Ecce de quo cecinit p̄s. xxiij. Dominꝰ fortis ⁊ potens fatigatꝰ ē. O res mirabilis: qui infirmos corroborat fatigatus eſt. ¶ Nota xp̄us diſcurrebat ⁊laborabat tribꝰ de cauſis. Prīo vt nob̓ quātitateꝫnoſtre iniqͥtatis oſtēderet ꝓ qua dominū maieſta