Dominica Oculi

obuiauerūt ſibi. qꝛ v̓itati ꝯfeſſionis occurrit miſericordia remiſſionis. Iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt.qꝛ iuſticie ſatiſfactionis ſociat̉ pax pctōris. Deīdedebes pacificare teip̄m ꝓximo. ſicut apl̓us ait. adRo. xij. Si fieri pōt qd̓ ex vobis eſt cū oībus hoībus pacē hn̄tes. q. d. Et ſi alioꝝ malicia impediatpacē habete cū eis quātū in vob̓ eſt. Tandē pacificando inter ſe diſcordātes. Iſa. lij. qͣꝫpulcri ſūt ſuꝑpedes annūciātis ⁊ p̄dicantis pacē. Nam ⁊ filiusdei venit de ſinu patris ꝓpter diſcordātes pacificādos. Bern̄. Quibus laudibꝰ dignū. quāto amplectendū affectu frēm ſummū qͥ ſine querela cōuerſans inter frēs. tota ſollicitudine cauet ne qͥd in ecſit qd̓ ab eis cauere oporteat. ⁊ qͥcqͥd eſt ī alijs oneroſum patientiſſime portat qui ſinguloꝝ ſcandalaſua reputat ¶ Septimo debemꝰ imitari eū in patiētia. Ip̄e em̄ patiētiſſimꝰ eſt. Oltimū em̄ qd̓ ip̄efaciet erit vindicta de inimicis ſuis. h̓ erit in die iudicij qn̄ dicet Diſcedite a me. Nath̓ .xxv. Et ex hͦꝙ patientiſſimus eſt. ſapientiſſimus eſt. Itē agnoſci pōt ꝙ qͥ non eſt patiēs nō eſt ꝑfecte ſapiēs. Prouer. xiiij. Qui patiēs eſt multa gubernat̉ ſapiētia.qui aūt impatiens eſt exaltat ſtulticiā ſuā. Et in eodem. Impatiēs operabit̉ ſtulticiā. ¶ Ultimo debemus eū imitari ꝑ perſenerantiā ſeu bonitatꝭ immutabilitatē. Ip̄e em̄ dicit ꝑ ꝓph̓am Nalach̓. iij.Ęgo deꝰ ⁊ nō mutor. Nath̓. x. Qui ꝑſeueraueritvſqꝫ in finē hic ſaluus erit. Eccl̓i. xxvij. Homo ſenſatus in ſapīa ſua manet vt ſol. Nā ſtulus vt lunamutat̉. ¶ Nota ꝙ ſunt qͥdā qͥ deū ſolū ſuꝑficialiterimitant̉. vt ypocrite. tales hn̄t imaginē dei depictāin ſe. q̄ imago facilit̓ vt pictura deleri ſolet. Qui vero dū imitant̉ non ſolū exterius. ſꝫ interiꝰ imaginēdei hn̄t in ſe qͣſi ſculptā q̄ nō de facili delebit̉. Quivero deū volūt imitari in terris. diabolū exteriusquaſi laruā diabolicaꝫ ſupponere volunt imaginidei. in hoc deo cōtumeliā inferētes. qꝛ potiꝰ volūtdiabolo aſſimilari qͣꝫ deo. Tūc ſubdit. Sic̄ filij de¶ Notandū ꝙ iſte articulus ꝙ .ſ. vere fideles filijdei ſunt eſt vnus de pulcrioribꝰ articulis fidei nr̄e⁊ eſſet valde vtile hoī ad regendā vitā ſuā. Si ī deum homo verā fidē haberet ꝑ totā vitaꝫ occaſionehuius eū imitaret̉. Aliter viuit pauꝑis filius ⁊ alifilius diuitis. In aīalibus etiā eſt hoc veꝝ. Aliterem̄ viuit agnus. aliter lupi catulus. In arboribusetiā videmꝰ ꝙ ẜm ſpēm arboris eſt ſpecies fructuſEt licet de hac paternitate ⁊ filiatōe non poſſit haberi cognitio rei niſi ꝑ fidem. ſic̄ nec de parentibuscarnalibꝰ. iuxͣ Aug. pōt tn̄ ⁊ autoritatibus ⁊ rōnibus ꝑſuaderi .j. Ioh̓. iij. Didete qͣlē charitatem dedit nobis deus vt filij dei nominemur ⁊ ſimus. EtNath̓. xxiij. Patrē nolite vob̓ vocare ſuꝑ terramvnus eſt pater nr̄ qͥ in celis eſt. Qd̓ qͣdruplici rōneon̄dit̉. Primo ꝑ ſil̓itudinē quā homo habet ad deum. De qͣ habes Geneẜ j. Creauit deus hoīem adimaginem ⁊ ſimilitudinem ſuaꝫ. Sic em̄ ꝑpendit̉de aliquo ꝙ ſit filius eius qn̄ ſcꝫ eſt ei valde ſimil̓.Scd̓o per hoc ꝙ naturaleꝫ filiū pro homine morti expoſuit. Unde Aug. Filij dei ſumus. vnde hocꝓbamus? Et reſpōdet. Nortuus eſt vnicus ne remaneret vnicus. Tercio per hoc ꝙ in menſa altaris pane filioꝝ nos paſcit .ſ. cibo eodeꝫ quo angeli

paſcunt̉. licet aliter. Quarto ꝑ hoc ꝙ angelos hominibus ad cuſtodiā deputauit. In pſal. xc. Angelis ſuis deꝰ mādauit de te vt cuſtodiāt te. ⁊ Natxviij. Uidete ne cōtempnatis vnū de his puſillisqꝛ angeli eoꝝ ſemꝑ vident faciē pr̄is mei qui in celis eſt. ¶ Itē notandū ꝙ triplici rōne habet aliquifiliū ſuū chaꝝ. Primo qꝛ vnicus. ſcd̓o qꝛ infirmutercio qꝛ vltimo genitus. ſic iacob dilexit ioſeph ſiper omnes filios ſuos. eo ꝙ in ſenectute genuiſſeeū. vt legit̉ Geneẜ. xxxviij. Propt̓ eaſdē cauſas ēhomo bonus deo charus. Prīo qꝛ pauci ſūt boniNath̓. xxij. Multi ſunt vocati pauci v̓o electi. Eccleſiaſtes .j. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numerꝰ. Scd̓o qꝛhō etiā infirmꝰ eſt rōne carnis quā habet. Nath̓xxvj. Caro aūt infirma. Tercio qꝛ homo etiā factꝰfuit vltimo īter ceteras creaturas. ſexto ſcilicet diItē ppl̓s xp̄ianus in fine tempoꝝ factꝰ eſt. Specialiter v̓o homo pōt dici chariſſimꝰ dei filius. qꝛ abeo chariſſime emptus. Et ſicuti hō chariſſimꝰ deoſic ⁊ deus chariſſimus debet eſſe hoī. Unde ingratiſſimi pctōres ſunt qͥ ꝓ momentanea volūtate velqn̄qꝫ denario vno deū amittūt. Eccl̓i. x. Auaro nihil ſceleſtiꝰ. Preterea cū hō deo ſit chariſſimꝰ nōdebet ſibijp̄i vilis eſſe. Aug. Appende te ex precione tibi vileſcas. Sꝫ ꝓ multis verū eſt hoc verbuꝫSenece. ꝙ nihil eſt cuiqꝫ ſe vilius. Sotulares ſuonō venderent multi adeo vili foro ſicut ſeip̄os vēdunt. nec immundiciā ita diu dimitterēt in ſotularibus ſuis ſicut in ſeip̄is. ¶ Item notandū ex tribus de cauſis amittit aliquis patrē ſuū celeſtem.Primo quia eū negat. ⁊ ideo merito negat̉ ab eo.Nath̓. x. Qui me negauerit corā homībus negabo ⁊ ego eū coram patre meo qui in celis eſt. Cuꝫvix aliquis homo negat patrē ſuū. licet pauperemquantā contumeliā facit patri celeſti homo qui eūnegat. Non eſt ignobilis pr̄ iſte ꝙ aliquis debereteū erbeſcere. Nira inſania taliū qui nō erubeſcūtconfiteri ad minus facto diabolū patrē. ⁊ deū erubeſcūt corā homībus male agendo. Sꝫ bene ſūt ſimiles illi qui erubeſceret recte incedere ⁊ non claudicare. Secundo hunc patrem amittit. qui corameo indigna agit. vt fatue mulieres que timore paupertatis ſe ꝓſtituūt. cum tamen talem patrem habeant qui prohibet eis ne etiam ſolliciti ſint pro neceſſarijs. Nath̓. vj. Nolite ſolliciti eſſe dicentes.Quid manducabimus aut quid bibemus. Propter eandem cauſam amittunt patrem iſtum vſurarij ⁊ illi qui fures ſunt timore paupertatis. Nira inſania talium qui patrem amantiſſimum ⁊ potentiſſimum perelinquūt. ⁊ ad hoſtem crudeliſſimū confugiūt quaſi ille potius velit vel poſſit ſubuenire eis qͣꝫ pater eoꝝ. Tercio patrem iſtuꝫ amittunt qui eius correctionē renuūt. Et merito. ſi em̄pater carnalis habet correctionem ſuper filium ſuum cui paruam hereditatē derelinquit ne eaꝫ diſſipet. quāto magis pater celeſtis debet corriꝑe eumcui tantā reſeruat hereditatē. Aug. Quid mirū ſiflagellat cuſtodiās ꝑuulos dn̄s quos grādes q̄rithēdes. Itē. qͥs eſt filiꝰ cui nō debet̉ diſciplina pr̄isIdē. Si ꝓmiſſa cognouiſti non timeas flagellari