SermoCXLIII

pifferēda. qꝛ erat quoddā neceſſariū: nūquid ⁊ opꝰfuerat ad imperādū? Chryẜ. Hoc opus fuit neceſſitas quo ad curationē: ⁊ etiā lectuli portatōeꝫ. Etopus neceſſitatis ſemꝑ licuit facere in ſabbato: vtoues ⁊ aſini qui ceciderāt in foſſata extrahebātur.Ꝙ autē ille fuit obrutus lapidibus Exod̓. qui coligebat ligna ẜm Albert̉. qꝛ q̄ſiuit lucrū: ⁊ hoc fuit opus ſeruile. qꝛ auariciā cōmiſit. Scd̓a ratio eſt.qꝛ licꝫ in lege vniuerſaliter ꝓhibituꝫ eēt iudeis nealiquid in die ſabbati oꝑaretur. ſpecial̓r tamē potatio onerum in die ſabbati ꝓhibita fuit Hieref.xvij. Ne portetis onera in die ſabbati. Et ideo ſpecialiter calūniati ſunt. portationeꝫ lecti: vtpote dicto ꝓphete cōtrariaret̉. Sꝫ tamē hoc mandatū ꝓphete myſticū eſt. Nam ꝑ ouera non portāda intēdebat eos inducere: vt in die ſabbati requieſcerētab oneribus peccatoꝝ. de quibus p̄s. xxxvij. Iniquitates mee ſicut onus graue ⁊cͣ. Un̄ qꝛ iam erattēpus ſoluēdi figuras occultas: mandauit chriſtꝰiſti grabatū tollere .i. proximū in infirmitatibꝰ ſuſtentare: ſcd̓m illud ad Galat̉. vj. Alter alteriꝰ onera portate. Rn̄dit eis. Qui me ſanū fecit: ille mihidixit. tolle grabatū tuum ⁊ ambula. Ecce quomōſe excuſauit ⁊ medicū honorauit: cōfitēdo ip̄m verum deū. q. di. Dos dicitis ꝓhibituꝫ eſſe vt onusportet̉ in ſabbato: ⁊ hoc auctoritate diuina. ſꝫ mihieadē auctoritate eſt impoſituꝫ vt tollā grabatum.Nam ille qui me ſaluū fecit: ille ꝑ reſtitutā ſanitatem diuinā virtutē ſe hr̄e oſtendit in eo ꝙ mihi dixit. tolle grabatum tuū ⁊cͣ. ⁊ id̓o mādatis eius merito teneor obedire. Psͣ. cxviij. Ineternū non obliuiſcar iuſtificatōes tuas. Interragauerūt gͦ eumQuis eſt qui dixit tibi: tolle grabatū tuū ⁊ ambula? Quia ſanatū hominē caluniari non poterant:xp̄m curatorē calūniari nitebātur. Id̓o non bonaintentōe: ſꝫ maligno animo vt xp̄m p̄derēt ⁊ ꝑſeq̄rentur querūt quis ſit. Iohā. viij. Queritis me ⁊non īuenietis: ⁊ ī peccatis veſtris moriemī. Is autem qui ſanus factus fuerat neſciebat quis eēt .ſ.genere ⁊ patria: licꝫ ſciret in ꝑſona ⁊ p̄ſentia. quiadiu lāguidus iacuerat: ⁊ facta xp̄i ⁊ eiꝰ famā ignorabat. Et etiā id̓o. quia ſubdit̉. Ieſus autē declinauit a turba cōſtituta in loco. ¶ Sꝫ di. qͣre hoc? Dicēduꝫ pͥmo vt daret nobis exēplū bona oꝑa occultanda: ⁊ non q̄rēdo in eis fauorē hoīm Nath̓. vj.Attēdite ne iuſticiā veſtrā faciatis corā homībusvt videamī ab eis. Scd̓o vt declinemꝰ a turba: qͥaxp̄us ibi non inuenit̉ Eccl̓i. xviij. Ne oblecteris īturbis ⁊cͣ. Naꝫ Naria in turba ꝑdidit Ieſū Luc̄.ij. Id̓o ſubdit̉. Poſtea īuenit eū Ieſus ī tēplo. Ecce ſignuꝫ gratitudinis ꝙ ille poſt ſanationē fuit inloco dei īuētꝰ. Cui dixit. Ecce ſanꝰ factꝰ es: iaꝫ nolipeccare ne deteriꝰ tibi ꝯtingat. Nanifeſte ptꝫ ꝙ ꝓpter pctm̄ ſuū lāguebat. Eſt gͦ ſēſus ẜm Bed̓. Iterum nō pecces: ne maiorē dānatōeꝫ pctī tui incurras. qꝛ qͥ ꝓ pctō punit̉ ⁊ ex ip̄a pēa a pctō nō retrahit̉: iuſtū ē vt gͣuiꝰ puniat̉ Hiere. ij. Fruſtra ꝑcuſſi filios tuos: ⁊ diſciplinā nō receperūt. Tūc abijtille hō ⁊ nūciauit iudeis qͥa Ieſus eēt qͥ fecit eū ſanum. Et hoc fecit bono zelo: cōmēdās iteꝝ medicū ſuū ⁊ manifeſtās eiꝰ virtutē. q. d. Uenite mecū⁊ laudate eum ꝓ tāto bn̄ficio mihi p̄ſt ito. Psͣ. .xlv.

Uenite ⁊ videre opera dn̄i. Noral̓r. Diſcina .i.gens iudaica fuit munita: ne ſine modo deflueretad pctā qͥnqꝫ porticis .i. qͥnqꝫ libris moyſi. in his iacebat multitudo languētiū: ad Heb̓. vij. Nihil em̄ad ꝑfectū adducit lex. Ro. iij. Ex oꝑibꝰ legis nō iuſtificat̉ om̄is caro .i. legē carnal̓r ītelligēs niſi xp̄mfuturū ⁊ paſſurū ꝓteſtans. Rō. qꝛ lr̄a ſine ſpū occidit. ¶ Sꝫ di. qͣre lex data ē? Rn̄der Augꝰ. ad on̄dēdū quātis vinculis pctōꝝ quiſqꝫ ꝯſtringet̉. Nā dr̄Ro. iij. Per legē cognitio pctī. Ibidē. vij. Peccatū nō cognoui niſi ꝑ legē. nā ꝯcupiſcētiā neſciebāniſi lex diceret. nō ꝯcupiſces. Gal̓. iij. Lex ꝓpt̓ trāſgreſſionē poſita eſt donec veniret ſemē cui ꝓmiſerat. Si em̄ data eēt lex q̄ poſſet viuificare: tūc ex lege eēt iuſticia. Cōtra qd̓ dr̄ Ro. iij. Iuſticia dei ꝑ fidē Ieſu xp̄i. Ergo qͥnqꝫ libri moyſi porticus ſunt:qͣſi cuſtodia porte. qꝛ iudei adhuc ſtāt an̄ portam:nec vnqͣꝫ intrabūt niſi ꝑ oſtiū .i. xp̄m Iohā. x. Egoſum oſtiū: ꝑ me ſi qͥs ītroierit ſaluabit̉. In his qͥnqꝫ porticibꝰ iacebat magna multitudo languētiuꝫcecoꝝ. claudoꝝ. aridoꝝ. Nā iudei vt plurimū oēstꝑe xp̄i fuerūt excecati. qꝛ verū lumē qd̓ illuīat oēꝫhoīem veniētē in hūc mūdū nō cognouerūt Ioh̓.j. Lux venit in mundū: ⁊ dilexerūt homīes magꝭtenebras qͣꝫ lucē. Un̄ Iſaias. liij. cap̄. in ꝑſona eorum dicit. Oēs nos qͣſi oues errauimꝰ. vnuiqͥſqꝫ īviā ſuā declinauit. Itē claudi oēs affectu ⁊ effectu.iij. Reg. xviij. Oſqꝫ quo claudicatis in duas ꝑtes?Si dn̄s eſt deus ſequimī illū. ſi autē baal ſequimīillū .i. auariciaꝫ. O quot hodie ſunt claudi qui volunt deo ſeruire ⁊ māmone Nath̓. vj. Non poteſtis deo ẜuire ⁊ māmone. Om̄es adhuc ſunt aridi.Ariditas em̄ cauſat̉ ex defectu humoris radicalis⁊ ſanguīs naturalis ⁊ caloris īnaturalis. Iudei caruerunt ⁊ carēt certa ⁊ ſancta fide catholica: que ēinitiuꝫ ⁊ radix vite ſpūalis: ſicut humor radicaliseſt radix vite naturalis. Carent naturali ſanguineagni incōtamīati. quia aīa .i. vita oīs carnis in ſanguine eſt Leuit̓. xvij. Heb̓. ix. Sine ſanguīs effuſion non ſit remiſſio pctōꝝ. Hūc ſanguinē fūdūtīnocētes: quē iudei ſuꝑ ſeip̄os petierūt ſentētialit̓Nath̓ .xxvij. Sanguis eius ſuꝑ nos ⁊cͣ. Itē abundant calore īnaturali qui cauſat̉ ex ſanguīe īmundo. .i. ardore diaboli Nume. xj. Anima noſtra arida eſt ⁊cͣ. Sꝫ expectant aque motū. Aqua ẜm Auguſ. eſt populus iudaicus. aqua em̄ ſiccat̉ ex vento ⁊ calore. ⁊ ſic ipſi ex ſuperbia ⁊ auaricia. Aqͣ cuiuſtibet rei imaginē p̄bet: ⁊ ſola imagine caret. Etſic iudei oīm myſterioꝝ imaginē in ſuis libris legerunt: ⁊ vera imagine xp̄i carent. Ip̄i oſtenderūteum ī bethleē naſciturū Nath̓. ij. ⁊ natū minimecognouerūt. vt patet in figura Geneẜ. xxvij. Iſaac filium non vidit .ſ. Iacob: cui tamē multa ī poſterum p̄uidit. Auguſti. Notus aque .i. populi: fiebat per angelum .i. per chriſtū. O quotiēs mouebat populuꝫ iudaicum ꝑ verba ⁊ ſigna. ſed ipſi vſqꝫ ad finem ſeculi iacebunt. Aliquos mouit ex eorum malicia ad iram. Chryſo. Omnis malicia cōfunditur: cum per ratiōem veritas corrigit̉. Hoceſt ī illis qui peccant ex malo propoſito. Et ſic iudei feruebāt vt mare Iſa. lvij. Cor impij quaſi mae feruēs: quod quieſcere non poteſt. Iſa. ix. Suc-