Feria ſexta poſt Inuocauit

cenſa eſt qͣſi ignis impietas. Chryſo. ſuꝑ Nath̓Sicut ignis quāto magis ligna ſuſcipit: tāto magis erigit̉. ſic animꝰ malus quāto magis veritateꝫandierit: ampliꝰ in maliciā excitat̉. Qd̓ ꝓbauerūtiudei xp̄o dicēte Ioh̓. viij. Samaritanꝰ es ⁊ demoniū habes. Et voluerūt lapidare eum. Itē ſanabatur vnus: ad deſignādum ꝙ in vna fide oēs ſaluari debēt. Augꝰ. li. de patiētia. Antiqͥ iuſti erāt: credentes futurū qd̓ nos credimꝰ factū. Itē in hoc ꝙſanabat̉ vnus cōmendauit vnitatē. Si qͥs p̄ter vnitateꝫ fuerit ſanari nō poterit Eph̓. iiij. Onus dn̄s.vna fides. vnū baptiſma. Onus deus ⁊ pat̓ omnium: qͥ eſt ſuꝑ oēs: ⁊ ſuꝑ oīa: ⁊ ī om̄ibꝰ. Ergo qͥ vnūdeū nō hꝫ nullū hꝫ: ⁊ vitā nō hꝫ. Et habet̉. xxiiij. q.j. vbi ſana. vbi dicit Auguſ. Ubi ſana fides nō eſt:nō p̄t eſſe iuſticia. qꝛ iuſtus ex fide viuit. Auguſti.in li. de vera īnocētia. Oīs infideliū vita pctm̄ eſt.⁊ nihil ē bonū ſine ſummo bono. ad Heb̓. xj. Impoſſibile eſt ſine fide placere deo. Et eorū infirmitas figurat̉ in iſto hoīe ſanato: qͥ triginta octo ānis⁊cͣ. Duo deficiūt a numero qͣdragenario: qͥ numerus ſignat ꝑfectionē. ⁊ ſic iudei deficiūt in dupliciꝑfectōe .ſ. dei ⁊ ꝓximi. Ideo ſemꝑ infirmi ſanāteꝫexprobrāt. ſanato inſultāt: cur portat grabatū. Etſic iudei qͣꝫdiu viuūt xp̄m ⁊ ſuos maledicunt. p̄s.vij. In verticē ip̄oꝝ iniqͥtas eoꝝ deſcēdet. Qui vſqꝫ in finē ſeculi ꝑegrinant̉ in terra aliena cū Abraham Gen̄. xij. Caligāt oculi eoꝝ ne futura videāt.Cum Iſaac Gen̄. xxvij. Claudicāt ſuꝑ tramite recto cū Iacob Gen̄. xxxij. Uelamē in facie cū moyſe portant: donec velut fures ⁊ latrones cū iudaſuſpendio tradunt̉. Itē ꝙ antiqui noſtra fide ſuntſaluati: patꝫ .j. Coꝝ. x. ¶ Myſticus ſenſus. Probatica piſcina eſt penitētia. nam ſicut in illa lauabātur oues que erāt dn̄o īmolāde. ſic qͥ penitētia nōfuerit lotus: nō erit deo dignꝰ offerri. Quinqꝫ porticus ſunt qͥnqꝫ cōſideratōes ad pnīam diſponenPrima eſt cōſideratio mortis repētine aduetis: que debitā puīam ſurripit. De quo Augꝰ.de pe. diſt. vij. Si quis poſitus in vltima neceſſitate ſue egritudinis voluerit pnīaꝫ acciꝑe ⁊ accipit:⁊ mox recōciliabit̉ ⁊ hinc vadit: fateor vobis ⁊ nōilli negamꝰ qd̓ petit. ſꝫ nō p̄ſumimꝰ ꝙ bn̄ hinc exit.ſi ſecurus hinc exierit neſcio. pnīaꝫ dare poſſumꝰſecuritatē autē dare nō poſſumꝰ. Dis qd̓ incertūeſt euadere: age pnīam dum ſanus es. ſi ſic agis dico tibi ꝙ ſecurus es. qꝛ eo tꝑe pnīaꝫ egiſti quo peccare potuiſti. Si autē vis agere pnīam qn̄ peccare non potes: tuc te pctā dimiſerūt: tu nō illa. Idcirco Eccl̓s. ix. Neſcit homo finē ſuū. ſꝫ ſicut aueslaqueo comp̄hendūtur ⁊ piſces capiunt̉ hamo ⁊cͣ.j. Theẜ. v. Cum dixerint pax ⁊ ſecuritas: tūc repētinus eis ſuꝑueniet interitus. Eccl̓i. xiiij. Memēto quia mors non tardat. ¶ Seuncda eſt cōſideratio diſtricti examinis Hebre. x. Horrendū eſt incidere in manus dei viuentis. Eccl̓i. xviij. Ante iudiciū para iuſticiā. Apocal̓. x. Poſt hoc tempꝰ nōerit tempus .ſ. penitēdi. Eccl̓i. ij. Si penitētiā nonegerimꝰ incidemꝰ in manus domī. Iob. x. Dimitte me vt plangā paululū dolorem meū: anteqͣꝫ vadam ⁊ non reuertar ad terrā tenebroſaꝫ. Iob. xxxjQuid faciam cum ſurrexerit dominꝰ ad iudican-

dum ⁊cͣ. Ezechiel̓. vij. Finis venit. Apocal̓. vj. Incipiēt dicere petris ⁊ montibus ⁊cͣ. ¶ Itē ſicut aqͣpiſcine fuit collecta ex aquis pluuialibꝰ: ſic penitentia ex effuſione lachrymarū pro amiſſione ſuꝑnoꝝ. Zach̓. x. Petite a domīo pluuiam in tempore ſerotino: ⁊ dominꝰ faciet pluuias ⁊ niues in tēpore nubis. Pluuiā .i. lachrymas ꝓ peccato. Hiere. v. Metuamus dominū qui nobis dat pluuieꝫtemporaneā ⁊ ſerotinā .i. compūctionē pro maliscōmiſſis ⁊ bonis dimiſſis. Hec pluuia deſcenditin valles .i. in humiles. ij. Reg. j. Montes gelboenec ros nec pluuia deſcēdit ſuper vos ⁊cͣ. ¶ Tertiaeſt cōſideratio eterne damnatōis. vbi non eſt locꝰpenitētie: ſed pene. non agendi: ſed patiēdi Eccl̓six. Quodcūqꝫ poteſt manꝰ tua oꝑari inſtanter facPsͣ. Cōuertetur populus meus hic ⁊cͣ. Iohā. xij.ambulate dum lucem habetis: vt non vos tenebrecomp̄hendant. ¶ Quarta eſt cōſideratio periculicriminis. quia ſicut non eſt differēda medicina nemorbus īualeſcat: ita nec penitētia ne culpa ꝑ diuturnitatem creſcat. Grego. Peccatum qd̓ non cito per penitētiam delet̉: ſuo pondere ad aliud trahit. Eccl̓i. v. Ne tardes ꝯuerti ad dominū: ⁊ ne differas de die in diem. Bern̄. Qui hodie non aptuseſt: cras minus aptus erit. ¶ Quinta eſt cōſideratio cōmodi ⁊ vtilitatis. ſicut infirmus ꝓpter recuperādam ſanitatē ſubijcit ſe cōſilio medici. multofortius peccator propter recuperādaꝫ ſanitatē anime dꝫ ſe ſubijcere cōſilio ſacerdotis Eccl̓i. xxxviijFili in tua infirmitate non deſpicias teip̄m: ſꝫ oradominū ⁊ ip̄e curabit te. Sene. Seip̄m interimitqui p̄ceptis medici non obedit. Auguſti. Pone teom̄ino in iudicio ſacerdotis ⁊ poteſtate: nihil reſeuans tibi. vt omnia iubēte eo paratus ſis facere ꝓrecipiēda vita anime que faceres pro euitāda corporis morte. In his autē porticibus iacebat multitudo languētiuꝫ. quorū quidam ceci: qui peccauerunt ex ignorātia ⁊ in filium: vt Paulus. quidāclaudi: qui peccauerūt ex impotētia ⁊ in patrem:vt Petrus. quidam aridi qui peccāt ex malicia: etqui ſicci ſunt ab humore gratie. ⁊ hi peccant in ſpiritumſanctū.¶ Sermo xix.¶ De eodē.Cce ſanꝰ factus es laꝫnoli peccare Iohā. v. ¶ Boni ⁊ miſericordis medici propriū eſt vt ad inſanos ⁊ infirmos magnā habeat diligētiam. ⁊ quādoqꝫ ꝑ miniſtros ſuos: quādoqꝫ per ſeip̄m viſitet eos: medicinam curatiuā eis porrigēdo. Et etiam ſi aliqueinter infirmos ſcit maiori egritudine laborare: adhunc maius gerit ſtudiuꝫ: ip̄m frequēter ꝑ ſemetip̄m viſitando. Ꝙ autem hoc facere valeat exigit̉vt loca infirmorū: vbi ſcilicꝫ iaceant: ⁊ qualitatemegritudinū ipſoꝝ infirmoꝝ ſciat. Ad ſanatum autem egrotum requirit̉ rationabiliter ꝙ ſuo medico obediat: et de ſanitate recepta non ſit ingratus.ipſiuſqꝫ medici honoreꝫ querat pro poſſe ſuo ⁊ defendat. vitet quoqꝫ deinceps omnia que infirmitatem reintroducere poſſent quouis modo. Sic reuera ſaluator noſter Ieſus chriſtus: qui verus eſtcorpoꝝ ⁊ animaruꝫ medicus: iuxta illud qd̓ petit