Feria quinta poſt Inuocauit
tum ꝯſumpſit. ⁊ habetur de filio prodigo Iuc̄. xv.Cito ꝓferte ſtolā pͥmā ⁊cͣ. Figurat̉. ij. Paral̓. xxxiij.Egit pnīam manaſſes ⁊ reſtitutus ē in regnū. Un̄Cyprianꝰ. O pnīa q̄ miſerāte deo pctm̄ dimittis.paradiſuꝫ aꝑis. q̄ ꝯtritū ſanas: triſtēqꝫ exhylaras.vitam de interitu reuocas. ſtatū reſtauras honorēreddis. fiduciā reformas: ⁊ grāꝫ abūdātiorē infurdis. ¶ Scd̓o reꝑat ⁊ confortat naturā. Hinc eſt ꝙdr̄ Iudith. v. Quotiēſcūqꝫ penituerūt receſſiſſe acultura dei ſui: reddidit eis dominꝰ virtutē reſiſtēdi. Un̄ Iohānes ep̄us. Quid horres o pctōr cōfiteri qd̓ nō es cōfuſus perpetrare? Cur vereris domino indicare qd̓ nō es veritus ip̄o p̄ſente cōtere? Aūquid deū ignorare putas: qd̓ fecimꝰbis penitētbꝰ aſtat. Peius ē cōfiteri nō velle qͣꝫ legem cōtēnere. Deius ē admiſſaꝫ pnīam ſpernē qͣꝫmonita diuina deſpice̓. Peius ē offenſaꝫ dei nolleplacare qͣꝫ peccando dei bonitatem offendere. Ftlij iſrl̓ peccauerūt: ⁊ ideo hoſtibꝰ tradebant̉. Quotiens autē ſe peccaſſe cōfitebant̉: de ipſoꝝ manibꝰeruebant̉. ¶ Tertio pnīa reddit gloriaꝫ Nath̓. iij.Pnīam agite: appropinqͣbit em̄ reg. cel̓. Ad pnīaꝫautē agēdam inuitamur Apoc̄. ij. Memēto vn̄ excideris. age pnīam ⁊ prima oꝑa fac .ſ. innocētiam.Sinautē venio tibi ⁊ mouebo candelabrū tuū deloco ſuo: niſi pnīaꝫ egeris. qͥ ſi penitueris deus tebenigniſſime reſpiciet: ⁊ ml̓ta bona impēdet. Un̄Augꝰ. d̓ ſpū ⁊ aīa. Beata aīa quā dei pietas reſpicit. hūilitas ſubijcit. pnīa reducit. iuſticia inducit.ꝑſeuerātia ꝑducit. deuotio introducit. puritas vngit. charitas vnit ¶ Quarto pnīa relaxat penam.Hiere. xviij. Si gens iſta pnīaꝫ egerit a malo ſuoqd̓ locutus ſum aduerſus eā: agā ⁊ ego pnīam ſuper malo qd̓ cogitaui vt facerē ei. Psͣ. cv. Et penituit eū ẜm multitudinē miſcd̓ie ſue. Ibi Glo. Nōꝙ pnīa in deū cadat: ſꝫ remittat qd̓ faciēdū ꝯͣ eū videbat̉. Un̄ Amb̓. Nouit dn̄s mutare ſnīam: ſi tunoueris mutare delictū. ¶ Itē nota qͣttuor q̄ interalia pnīam cōmēdabilē faciūt. videlicꝫ ſi ſit humilis ⁊ deuota. ſi ſit generalis ⁊ integra. ſi ſit diſcreta⁊ moderata. ſi ſit bona intētōe facta. ¶ Primo penitētia dꝫ eſſe hūilis ⁊ deuota. De hūilitate dr̄ Iobxlij. Auditu auris audiui te: nūc autē oculus meus videt te. ideo meip̄m rep̄hēdo ⁊ agā pnīam ī fauilla ⁊ cinere. Penitētiā agere non aliud ē qͣꝫ ꝯtēplatiuā aīam in fauilla ⁊ cinere ſedere ⁊ ſe cognoſcere. Bern̄. Humilis ē ſatiſfactio quā p̄ceſſit trāſgreſſiōis ſuꝑbia. Itē pnīa dꝫ eſſe lachrymoſa ⁊ deuota Iudith. viij. Beniteamꝰ cum lachrymis: ⁊ īdulgētiaꝫ eius poſtulemꝰ. De lachrymis pnīe dicit Augꝰ. Oēs aq̄ non extinguerēt vnā ſcintillamin inferno: ſꝫ vna lachryma ſi de puro ⁊ ꝯtrito corde ꝓceſſerit totū ignē inferni extinguit ¶ Secundo pnīa dꝫ eē generalis ⁊ integra. nō dꝫ em̄ penitere de vno: ſꝫ de oībus. Propt̓ qd̓ dicit dn̄s Ezech̓xviij. Si impiꝰ egerit pnīam ab oībus pctīs ſuis q̄oꝑatus ē: ⁊ cuſtodierit oīa p̄cepta mea ⁊ fecerit iudiciū ⁊ iuſticiā: vita viuer ⁊ nō moriet̉. Id̓o libentdebemꝰ agē pnīam iſto tēpore. qꝛ multam ſalutē ⁊cōſolationē pat̓ celeſtis ⁊ miſcd̓iaꝝ ꝓpt̓ pnīam nobis vult impēdere ſalubriter. qd̓ teſtat̉ Iſid̓. ſic dicens. Penitētia ē medicamētuꝫ vulneris. ſpes ſa-
lutis. ꝑ quā pctōres ſaluātur. ꝑ quā deus ad miſericordiā ꝓuocat̉. q̄ non pēſat̉ tēpore: ſꝫ luctus ⁊ lachrymarū ꝓfunditate. ¶ Tertio pnīa dꝫ eſſe diſcreta: vt ẜm quātitatē culpe fiat pnīa Nath̓. iij. Facite dignos fructus pnīe. Glo. Dignos ſcd̓m quātitatē culpe: qd̓ fit ex diſcretōe que neceſſaria ē penitēti. Ꝙ diſcreta autē debeat eē penitētia: dicit Hieronymꝰ. Non oportꝫ ieiunare vſqꝫ ad defectū. orare vſqꝫ ad tediuꝫ. genua flectere vſqꝫ ad debilitatē.quia bona oꝑa non ſoluꝫ indigēt deuotione: ſꝫ etiam diſcretionē. Alia Gloẜ. Diſcretio in penitētiaeſt que timorē ⁊ mētum ante oculos dei ponit: recordans antique turpitadinis. Grego. in paſtora.Uniuſcuiuſqꝫ mens tantum penitēdo compūctionis ſue eliciat lachrymas: quātum ſe meminitdeo meruiſſe culpas. ¶ Quarto penitētia cōmendabilis ē ſi ſit bona intētione facta: non ꝑ oſtētationem vl̓ mūdi gloriaꝫ. ſicut phariſeus qui ſe iactabat de hoc ꝙ bis in ſabbato ieiunaret Luc̄. xviij. ſꝫſicut Nanaſſes. ij. Paralip. xxxiij. qui poſtqͣꝫ cōanguſtatus ē orauit dominū deum ſuuꝫ: ⁊ egit pꝰnitētiam valde coram deo patrum ſuoꝝ: ⁊ non coram mūdo. In quo intelligitur recta intētio penitētis. Nos igit̉ falubrit̓ hoc tēpore penitētiaꝫ agamus. quia penitētia noſtra cor noſtrum emūdat.ſenſum illumīat. animaꝫ ſuſcitat: ⁊ ad ſuſceptionēchriſti p̄parat. p̄cordia exhylarat. diuinā aufert ofoffenſam. ⁊ hominē a venia ⁊ miſcd̓ia patris celeſtis excludere non ꝑmittit. Un̄ Auguſti. Que neceſſitas cogit penitētiam non agere? Nec crimīsīmēſitas. nec hore breuitas. nec vite enormitas excludit a venia: ſi ſola fuerit mutatio volūtatis. Cōſidera de criminis īmēſitate in Petro. d̓ vite enormitate in magdalena. d̓ hore breuitate ī latrone.¶ Feria quinta. ¶ SermoMen amē dico vobisomnis qui facit peccatum: ẜuus ē peccati Iohā. viij. Uidemus ꝙ poſt comeſtienem lactis omnis potus homini ē inſipidus. ſꝫ ſihomo lauerit os aqua munda ⁊ recēti: tunc recuperat oris ⁊ potus ſaporē. Spiritual̓r. Per ſac intelligitur dulcedo peccati. quicūqꝫ enim cibat̉ talicibo ineptus ē ad ſuſcipiēdum cibum ⁊ potuꝫ anime. j. Corinth̓. ij. Animalis homo non ꝑcipit ea q̄ſpiritus dei ſunt. Attamē poſt eſuꝫ lactis ſi homomunda aqua lauat os ſuū: talis ecōtra habebit ſaporē aliorum ciboꝝ. Spiritual̓r. ſic ſi homo lauatos cōſciētie ꝑ contritionē ⁊ cōfeſſionē: redditur ſibi appetitus gratie. Und̓ introitus miſſe. Confeſio ⁊ pulcritudo in cōſpectu eius. Et talē appetitūgratie petit eccl̓ia in collecta. Omnſpotēs ſempit̉.ne deus: qui in obẜuatiōe ieiunij ⁊ elemoſyne poſuiſti noſtroꝝ remedia pctōꝝ. cōcede nos oꝑe mētis ⁊ corporis ſemꝑ tibi eē deuotos. Et iſta lacticinia dulcedinis peccati comederūt primi parentes⁊ tranſfuſum ē in nos Rom̄. v. Sicut ꝑ vnū hominem pctm̄ in hūc mundū intrauit: ita ⁊ in oēs homines mors ꝑtrāſijt. De quo epiſtola Ezech̓. xvii.Pr̄es nr̄i comederūt vuā acerbā: ⁊ dētes filioꝝ obſtupeſcūt. Et tn̄ hoc ꝓuerbiū ē nūc deletū ꝑ mortēchriſti: qui ſatiſfecit ꝓ originali peccato. Ideo ſub-