Feria tercia poſt Inuocauit

cat illis maledictis. Diſcedite a me. ⁊ iſtis benedictis. venite ad me. Illis dedi meam maledictionēſed vobis meam bn̄dictionem. Ideo dicit. Uenite bn̄dicti. Illos miſi in ignē eternum. vos introduco in regnum eternum. Ideo dicit. poſſidete regnum. Illis dixi vt maneant in igne ꝑpetuo. vob̓dico vt maneatis in regno ꝑpetuo. qd̓ vobis partum eſt ab origine mundi. Illis vt habeant principem diabolū: vobis dico vt in principeꝫ habeatispatrē meum. ideo dicit. Uenite bn̄dicti pr̄is mei.Illis dixi vt habeant in ſocios demones infernales. vobis dico vt habeatis in ſocios angelos meos celeſtes. Sequit̉. Tunc ibunt hi in ſuppliciumeternū. ſcꝫ mali ſine tardatione. ¶ Nota qͣtuor modis ſe aliquis iuuare conſueuit vt ſnīa executionnō mandet̉. Aut ꝑ appelletionē. aut ꝑ ſupplicationem. aut ꝑ querelā falſam. aut ꝑ integrā reſtitutionem. Nullo aūt iſtorū modorum damnati iuuarevel defendere ſe poterint quin illa ſnīa executionmandet̉. Non ꝑ appellationeꝫ. qꝛ eorum criminaſunt notoria. ⁊ in notorijs appellatio nō habet locum. Hiero. Aderit dies illa in qua falſa facta noſtra qͣſi in quadam tabula picta demonſtrabunt̉.Non ꝑ ſupplicationē. qꝛ ſi oēs ſancti ꝓ ipſis ſupplicaret deus nō exaudiret eos. Diere. xiiij. Nolorare pro ppl̓o iſto in bonū. qꝛ gladio fame ⁊ peſtecōſumam eos. Iob. xlj. Non parcā ei verbis potētibus ⁊ ad dep̄candū ꝯpoſitis. Non ꝑ falſam qurelā vt dicāt ꝙ illa ſnīa ſit lata ꝑ falſos teſtes. Ioxij. Ipſe nouit decipienteꝫ ⁊ eum qui decipit̉. Nōꝑ reſtitutionē integrā. vt .ſ. ad ſtatū priſtinū reſtitutur. qꝛ ſicut dr̄ ad Heb̓. vj. Impoſſibile eſt eos quſemel ſunt illuminati ⁊ ꝓlapſi ſunt rurſus renouri ad pnīam. Apoc̄. x. Iurauit angelus poſt hͦ tp̄snon erit tp̄us amplius .ſ. pnīe ⁊ miſcd̓ie. ſꝫ iufficieGreg. O quāte anguſtie erunt tunc reprobis. Sireſpiciēt ſurſum tunc vidēt iudicē iratum. Si deoſum tunc vident infernū eis p̄paratum. Si ad dexteram tunc vidēt cōgregationē bonorū a qua debent ſeꝑari. Si ad ſiniſtram tunc vident multiplcationē demonū cū quibus eternaliter debēt cruciari. Si foris tunc vident mundū ardentē in quonō debēt ꝑſeuerare. Si intus tunc vidēt conſciertiam remordentē a qua ꝑpetue debēt puniri. Niſer pctōr ſic app̄henſus vndiqꝫ erit in anguſtia poſitus. Tunc implebit̉ illud Apoc̄. vj. Incipiēt petris ⁊ montibus dicere. cadite ſuꝑ nos ⁊ abſcondite nos a facie ſedentis ſuꝑ thronum ⁊ ab ira agni.Tunc ibunt iuſti in vitam eternā. vbi ẜm Innocetium eſt pax ſine ira. ſanitas ſine dolore. gaudiuꝫſine merore. vita ſine morte. Ad quaꝫ ꝑducat nosieſus xp̄s ⁊cͣ.¶ Feria tercia. ¶ SermoIiciebat omnes vendētes ⁊ emēdes de templo. Ioh̓. ij. ¶ Cōſuetudo eſt regis ⁊ principis cum intratciuitatē .ſ. aliquam ſui regni. tunc maleficos ſoletacriter redarguere vt ꝯuertant̉ in melius. Bonosv̓o mediocriter cōmendare vt laudati ꝓficiant. etpauꝑes opp̄ſſi ad eum refugiant ſibi cōquerendode iniuria eis illata. Spūaliter. Sic rex regū xp̄s

leſus hic venit in regnū ſuum .ſ. in mundū. Ideopauꝑes opp̄ſſi .i. pctōres debēt habere refugiū adeum. de quo introitus miſſe. Dn̄e refugiuꝫ factuses nobis a generatione in generationē. ⁊ conqueridebēt de opp̄ſſione diabolica. inuocātes eius miſericordiaꝫ. Qd̓ facit eccleſia in collecta hodiernaſcꝫ. Reſpice qm̄s dn̄e familiam tuā: ⁊ p̄ſta vt apudte mēs noſtra tuo deſiderio fulgeat que ſe carnismaceratione caſtigat. Et hoc refugium ad regē regum docet epl̓a hodierna q̄ ſcribit̉ Iſa. lv. Querte dn̄m dum inueniri poteſt. inuocate eum duꝫ ꝓpe eſt. Nam vnico verbo poteſt nos eripere de demonū poteſtate. ideo ſubdit in epiſtola. Quō deſcēdit imber ⁊ nix de celo ⁊ illuc nō reuertit̉. ſed inebriat terram ⁊ infundit eam ⁊ germinare eam facit. ⁊ dat ſemen ſerēti ⁊ panem comedenti ⁊cͣ. Sierit verbum meum qd̓ egrediet̉ de ore meo. Nonreuertet̉ ad me vacuum: ſed faciet quecunqꝫ volui⁊ ꝓſperabit̉ in his ad que miſi illud. Et ſicut rex ꝑuerſos punit ⁊ redarguit. bonos v̓o cōmendat. ſicrex noſter dn̄s ieſus xp̄s hirl̓m ingrediens cecis ⁊claudis qui ad eum in templo acceſſerunt dona ſanitatis cōpioſius condonauit. ſꝫ ꝑuerſos ⁊ malosſacerdotes ⁊ auaros qui ſe correctione eius emendare nō curarunt abiecit ⁊ reprobauit. de quo thema. Eijciebat omnes vendētes ⁊ emētes de tēple¶ In ſumma euangelij tria innuunt̉. Primo innuit̉ ingreſſus regis laudabilis: ibi. Cum intraſſꝫih̓s hirl̓m. Scd̓o tangit̉ exceſſus legis vituꝑabilisibi. Scriptum eſt. domus mea domus or̄onis vocabit̉. vos aūt feciſtis illam ſpeluncam latronumTercio ſubdit̉ acceſſus ipſorum infirmorum placabilis: ibi. acceſſerunt ad eū. De primo dicit. Inillo tꝑe. ſcꝫ in dn̄ica palmarum cum ieſus deſcēdiſet de monte oliueti ſedens ſuꝑ aſinam appropinquauit hieroſolimā. quē turbe p̄cedentes ⁊ ſequētes clamabant dicētes. Bn̄dictus qui venit in nomine dn̄i. Et cum intraret ieſus hieroſolymā commota eſt vniuerſa ciuitas. id eſt maiores ciuitatiscōmouebant̉ videntes hec. ⁊ mnirabant̉ ẜm hiero.populi frequētiam. ⁊ neſciētes diuinam virtutemdixerūt. Quis eſt hic. qͣſi dicerēt. Iſte nō eſt talisnec tātus ꝙ ſibi talia debeāt exhiberi. Un̄ Chriẜ.ſuꝑ matheū. dicit. Nerito aūt cōmouebant̉ vidētes rem mirabilē. homo laudabat̉ quaſi deus. ſeddeus laudat̉ in homine. Puto autē ꝙ nec ipſi quilaudabant ſciebant quid laudabant. Sed ſpūs ſubito ingreſſus in eos neſciēte anima veritatis verba fundebat. hec ille. Conſimilē queſtionē fecerūtde ipſo. vt ait Origenes cum hieroſolymā celeſtēingrediebat̉ ipſi angeli dicentes. Quis eſt iſte reglorie. Ad queſtionē v̓o maiorum de ciuitate hieruſalē rn̄dit ppl̓s ſicut ſequitur. Populi aūt dicebant. Hic eſt iheſus ꝓpheta a nazareth galilee. penunt iſti nomē eius dicētes. Hic eſt ieſus .i. ſaluator. Un̄ Natth̓ .j. dicit̉. Ipſe ſaluum faciet ppl̓mſuum a pctīs eorum. Et ponunt eius officium dicentes eum ꝓphetam ꝑ hoc innuit̉ eum eſſe doctorem veruꝫ a nazareth. qd̓ interp̄tat̉ flos. Un̄ Can̄.ij. Ego flos campi ⁊ lilium conuallium. Ubi hieronymus. Alijs aūt ambigētibus vel interrogātibus vilis plebecula confitet̉. quia hic eſt ieſus ꝓ-