SermoXII

torū aſcēdet fetor. ¶ Scd̓o hedus eſt velox curſuSic pctōres veloces ſūt ad malū. Psͣ. xiij. Ueloces pedes eorū ad effūdēdū ſanguinē. ¶ Tercioaīal alta petēs. Et ſic mali ꝑ ſuꝑbiā. Psͣ. cvj. Aſcēdunt vſqꝫ ad celos ⁊ deſcendunt vſqꝫ ad abyſſos.¶ Quarto eſt anīal infructuoſum. Et ſic pctōres.Ad Rom̄. vj. Stipēdia pctī mors. ¶ Quinto hedus habet acutū viſum. ſic pctōres in cōcupiſcentia oculorū. Prouerb̓. xv. Oculi ſtultorū in finibꝰterre. Stulti ſunt auari qui oīa poſſidere cupiuntvſqꝫ ad fines terre. Et tales hedi ſtatuēt̉ a ſiniſtrisOrigenes. Qui dextera oꝑa habēt a dextris ſtatuent̉: mala v̓o a ſiniſtris. Tunc dicet his qui ſunt adextris. Uenite bn̄dicti pr̄is mei: poſſidete parativobis regnū a cōſtitutione mūdi. Rabanus. Propter oꝑa bona dabit̉ eterna bn̄dictio. Prouer. Senedictio dn̄i ſuꝑ caput iuſti. Chriẜ. Poſſidete ⁊ nōaccipite: qꝛ dat̉ eis in hereditatē. Sap̄. v. Accipiūtregnū decoris ⁊ dyadema de manu dn̄i. ¶ Sed diceres. Quare prius remunerāt̉ boni qͣꝫ malidamnantur. Reſpondetur vt mali de amiſſione bonimagis crucientur. ⁊ boni de euaſione damnatōismagis letent̉. Tūc tangit cauſam poſſidēdi dicēsEſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare. Sitiui ⁊ dediſtis mibi bibere. Hoſpes erā ⁊ collegiſtis me. Nudus eram ⁊ cooꝑuiſtis me. Infirmus eram ⁊ viſitaſtis me. In carcere eram ⁊ veniſtis ad me. Aug.in primo libro omeliaꝝ. Tacet dn̄s oīa facta iuſto⁊ oīa mala iniquoꝝ. ⁊ ſolū laudat elemoſynātuperat auariciā. qꝛ oīa pctā redimunt̉ ꝑ elemoſynā. Dan̄. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Cum hoc tn̄ cuncta q̄ fiunt adducet dn̄s ad itdiciū. Eccl̓s vlt. ¶ Sed diceres. quare tm̄ de operibus miſcd̓ie ꝓfert̉ ſnīa regis. Reſpōdet̉ primo ꝓr diuine ꝓprietatis naturalem charitatē. Namicquid alicui eſt ꝓprium ⁊ naturale hoc naturaliter diligit: in hoc delectat̉: de hoc loquit̉ ⁊ oꝑat̉. ⁊ios obſeruare hortat̉. Sed deo xp̄o ẜm Grego.prium eſt ſemꝑ miſereri ⁊ parcere. qd̓ ptꝫ: qꝛ ꝑ viſcera miſcd̓ie viſitauit nos oriēs ex alto. Lu. j. Suſtinuit nos ne moreremur in pctō. Tren̄. iij. Niſericordia dn̄i magna. qꝛ nō ſamus cōſumpti. qꝛ nōdefecerūt miſeratōes eius. Redemit nos ne damnaremur. Psͣ. xxxij. Miſericordia dn̄i plena ē terra. Hanc tenuit. hanc in euāgelio docuit. ergo eaꝫa nobis querit. ¶ Scd̓o ꝓpter hoīs naturalē ꝓprieē. Nam oīs homo naturaliter appetit ſibi miſeordiā exhiberi eo ꝙ indiget. ⁊ nemo ſibi ſufficiens ſit. ergo de iure nature. qd̓ tibi nō vis fieri alijſnō fac̄. ⁊ qd̓ tibi vis fieri alijs fac. Iaco. ij. Iudiciūſine miſcd̓ia illi qui non facit miſcd̓iam. ¶ Tercioqꝛ hoc opus p̄ ceteris facilius eſt. nec quiſqͣꝫ pōt ſeexcuſare de hoc. Nath̓. x. Quicūqꝫ potum dederit vni ex minimis iſtis calicē aque frigide nō perdet mercedē ſuā. Quia duplicia ſunt oꝑa miſcd̓ievt habet̉. xlv. diſ. c. due ſunt. ſcꝫ corꝑalia ⁊ ſpūalia.Nodo ſi nō habes corporale: tunc ſaltē impartire ſpūale. Unde verſus. Conſuie. caſtiga. ſolare.remitte. fer. ora. Et etiā ſanctus Tho. in ſcd̓a ſcd̓e.q. xxxij. ¶ Quarto ꝓpter magnam ingratitudiniaimpietatē. Docuit em̄ Luce. vj. Date ⁊ dabit̉ vob̓dimittite ⁊ dimittet̉. quaſi diceret. dedi multa. di-

miſi infinita. vos aūt fuiſtis ingrati. ergo ite in ignem eternum. Subdit. Tunc rn̄debunt iuſti dicentes. Dn̄e qn̄ vidimus te eſurientē ⁊ pauimus.Sitientē ⁊ dedimus tibi potum. Qn̄ aūt te vidimus hoſpitē ⁊ collegimus te. aut nudū ⁊ cooperuimus te. Infirmū ⁊ venimus ad te. Rabanꝰ. Hocdicunt nō diffidentes de verbo dn̄i. ſꝫ ſtupentes detāta ſublimatōe ⁊ de maieſtate ſue magnitudinisqꝛ videbit̉ eis paruū bonū qd̓ egerunt. ẜm illud adRom̄. viij. Non ſunt cōdigne paſſiones huius tēporis ad futurā gloriā ⁊cͣ. Origenes. Humilitatiscauſa laude bn̄ficiorū ſuorū indignos ſe ꝓclamātEt rn̄dens. Amen dico vobis. quicqͥd feceritis vnde fratribus his meis minimis: mihi feciſtis. Notāter dicit meis. qꝛ nō de oībus fratribus ſꝫ de hisde quibus Nath̓. xij. dr̄. Qui facit voluntatē pr̄ismei. hic meus frater ſoror ⁊ mater eſt. Et tales dicunt̉ frēs minimi rōne humilitatis. Ehriẜ. Ubicūqꝫ ſcis deuotos humiles ⁊ pauꝑes compone cumeis hereditatē tuā vt particeps ſis hereditatis eoꝝTunc dicet his qui a ſiniſtris ſunt. Diſcedite a memaledicti in ignē eternū: qͥ paratus eſt dyabolo etangelis eius. De hac excluſione ⁊ ſeꝑatione dicitChriẜ. Ponamus illud an̄ oculos quāti doloriseſt excludi ⁊ ꝓijci a regno celorū. qd̓ vt mihi videtur grauius eſt ipſa gehenna. Nam ſi iſte ignis nōarderet ⁊ immortalis illa pena nō eſſet parata. hocſolum ꝙ alieni efficimur a xp̄o ⁊ excludimur a bonis eternis nōne omni pena cruciabilius diceret̉.Et ſil̓r ſanctus Aug. de illa gehenna ſic inquit ſermōe. xv. ad frēs heremitas. Caueamꝰ dilectiſſimine veniamus ad illum ignē qui habet cruciationē⁊ nullā luminis cōſolationē nec aliquā finalē terminationē. Unde idē ibidē dicit. Licet corꝑa eoꝝſūt paſſibilia ſunt tn̄ incorruptibilia. ideo ab ignepatient̉ ⁊ tn̄ non cōſument̉. Un̄ ſicut ſalamandraviuit in igne materiali. ſic mali ī igne infernali. Eterit ibi finis ſine fine. mors grauior omni morte. ſꝑmori deſiderātes ⁊ tn̄ mori nō poſſunt. Hugo. Eodem ſupplicio puniunt̉ dyaboli ⁊ hoīes. Hic aperite aures auari ⁊ diuites qui nudos nō ſiniſtis calefacere: eſuriētes recuſaſtis paſcere. O qͣꝫ immiſericors ⁊ iratus iudex erit eis xp̄s. Ponat̉ caſus ꝙreprobi dicere̓t. Dn̄e ſi nō ſumus digni regnū tuūpoſſidere placeat tibi tn̄ vt ad pedes tuos poſſimꝰmanere. Reſpōdebit. Diſcedite a me. Ponat̉ etiāſi dicant. Dn̄e ſi nos repellis a te tn̄ bn̄dictionemtuam da nobis. Reſpōdebit. nō ſed habeatis maledictionē meam. Ideo ſubdit̉. Naledicti ponat̉vt ſi dicant. Dn̄e ſalteꝫ ad aliquē locum refrigerijnos mitte. Rn̄debit. Non: ſed in ignē eternū. Ponat̉ ꝙ dicant. ſaltē breuem terminū noſtre maledictionis nobis pones. Rn̄debit. nō: ſed eternū. Ponat̉ ꝙ dicant. ſaltem aliquē dn̄m bonū nobis p̄ficias qui clemēter nos regat. Rn̄debit. qui paratuseſt diabolo. nō dicit vobis quia quilibet ſibijpſi parat damnationē. Ponat̉ ꝙ dicant. ſaltem aliquambonā ſocietatē nobis adiunge qua poſſimus conſolari. Reſpundebit. ⁊ angelis eius. quaſi diceret.ꝓ dn̄o habeatis diabolum maioreꝫ. ꝓ ſocijs vr̄isdemones minores. Sententia aūt iuſtorum econuerſo eſt. quibus dicet. Venite bn̄dicti ⁊cͣ. Ac ſi di