Sabbato poſt Cinerum

ix. Ut qͥd dn̄e receſſiſti longe. deſpicis in opportunitatibus in tribulatōne. Attn̄ non obliuiſcit̉ or̄onem pauperum vt hic aꝑte dicitur. quia vidit eoslaborantes in remigando. Et ſi ad horam differrevidetur auxilium. nihilominus eos conſolatur ⁊roborat. j. Choꝝ. x. Fidelis deus qui nō patieturvos temptari vltra id quod poteſtis. Ideo ſubditEt circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans ſupra mare. Chryſo. Nox diuidit̉ in qͣtuorvigilias. ⁊ q̄qꝫ vigilia habet tres horas. ⁊ hec quarta vigilia fuit ꝓpe diem. ¶ Sed dicēs. Cur tamdittardauit eos conſolari. Rn̄det̉ ẜm Theophilum.Hoc ꝑmiſit vt doceret eos habere patientiā. ⁊ expectare in tribulatōne conſolationem a deo. ⁊ nōſtatim deſꝑare vt aliqui faciunt. Iaco. v. Patientes eſtotē ⁊ vos ⁊ ꝯfirmate corda vr̄a ⁊cͣ. Ecce agricola patienter expectat p̄cioſum fructum t̓re patienter ferens donec accipiat temporaneū ⁊ ſerotinum. ¶ Sed diceres. Quomodo in mortali corpore potuit ambulare ſuper mare. Rn̄det Hugoꝙ hoc euenit ratione dotis agilitatis ⁊ ſubtilitatiscorꝑis. Greg. Rōne aque ſuppeditantis ⁊ obediētis ſuo creatori. Dyoniſius. Sicut ignoramus qͣliter de virginis vtero ꝓceſſit ſine leſione ſigilli viginalis ſic ⁊ hic. Et volebat p̄terire eos. Aug. qꝛ indiuerſum ibat. qꝛ eis ita apꝑuit vt in mēte eorumfuit. erant em̄ ꝑue fidei. At illi vt viderunt eū ambulantē ſuꝑ mare putabant fantaſma eē. qd̓ eſt apparitio rei nō exiſtentis. Timentes ne eēt apꝑaritio alicuiꝰ ſpūs maligni eis nocere volentis. Ecceparua fides diſcipuloꝝ. Licet em̄ viderant eū multa ſigna feciſſe. ⁊ p̄cipue in multiplicatōne panuꝫ.tamen nō crediderūt eū ſuꝑ mare poſſe ambulareSeqͥt̉. Et exclamauerūt. Omnes enim cū eū viderūt turbati ſūt. Theophilꝰ. Naiorem eis incutittimorem ꝑ apparitionem. ex eo qꝛ fantaſma putauerūt. Hec ille. Et ſi cognouiſſent eū nō immerito fuiſſent conturbati ex eo ꝙ voluit eos p̄terire īſi nollet eos in ꝑiculo adiuuare. Eodem modo cōtingit nūc eccleſie fidelibꝰ in temptatōnibꝰ paſſionū ſiue aduerſitatū exiſtētibꝰ. ꝓut dicit Beda inomel̓. ſic inqͥens. Sic .n. ſepe diuina pietas fidelesin tribulatōne poſitos ſuꝑna pietas deſeruiſſe viſaeſt. vt qͣſi laborantes in mari diſcipl̓os ih̓s pret̓irevoluiſſe putaret̉. Un̄ ē illd̓ eccleſie martyrij certamina deſudantis. Quare oblitꝰ es mei dū confringūtur omnia oſſa mea ⁊cͣ. Sꝫ dicūt inimici deridētes. Ubi ē deꝰ eoꝝ. qͣſi naufragiū paſſis nauigātibꝰ apl̓is dicit ip̄e deꝰ eoꝝ. Cū tranſieris ꝑ aqͣm egotecū ero. ⁊ flumina nō operiēt te. cū ambulauerisin igne nō combureris. ⁊ flamma nō ardebit in teUn̄ nūc recte ſubdit. Et ſtatim locutꝰ ē illis. ⁊ dixit eis. Confidite ego ſum nolite time̓. Hoc v̓buꝫẜm Chryſo. ⁊ timorē ſoluit ⁊ fiduciam p̄parauit.Ꝙ aūt dicit. ego ſum. Ait Hieronymus. nec ſubiungit. qͥs ſit. qꝛ ex voce ſibi nota poterant eum intellige̓. qui ꝑ obſcure noctis tenebras loq̄batur. vl̓ip̄m eē ſcire poterant quē locutū ad moyſen nouerant. Hec dices filijs iſrl̓. Qui ē miſit me acvos. Hec ille. Utinam ⁊ nos in maximis timoribus poſitos hoc ſuo vocabulo .ſ. ego ſum. dignaret̉ miſericordit̉ conſolari. p̄cipue in mortis articu

lo vbi eiꝰ pn̄tia nobis maxime erit neceſſaria.¶ Sciendū hic ꝙ eadē vox xp̄i qͦſdam t̓ret. Ioh̓.xviij. Hec cū dixiſſet abierūt retro ⁊cͣ. Quoſdā v̓ooblectat ſicut Nariam Nagdalenam cū eū q̄reret ad ſepulchꝝ. Et nūc diſcipl̓os in tribulatione.ſic etiam in predicatōne vna ⁊ eadē voce vnꝰ conturbat̉. alter letat̉. Timor enim illoꝝ ē cā ꝑturbatonis. Amor autē alioꝝ ē cā conſolatōnis. Un̄ adtribulatos ⁊ patient̓ eū expectantes libent̓ aſcendit. ſic̄ hic ſeqͥt̉. Et aſcēdit ad illos in nauim. ⁊ ceſſauit ventus. Sicut enim xp̄i abſentia ē cā perturbatōnis. ſic eiꝰ pn̄tia eſt cā conſolatōnis ⁊ aduerſitatis ceſſatio. Beda ī omelia. In qͦcūqꝫ corde pergratiam ſui amoris adeſt. mox vniuerſa vitioruꝫ⁊ aduerſantis mūdi ⁊ malignorum ſpūum bellaqͥeſcūt. Hec ille. Un̄ ſeqͥt̉ de apoſtolis. Et plꝰ magis intra ſe ſtupebant. Non enim intellexerūt miraculū de panibꝰ. Erat enim cor eoꝝ obcecatum.vn̄ Beda in omelia. Dn̄s qͥdem in miracl̓o panuꝙ eſſet conditor rerum oſtēdit. Et in ambulandoſuper vndas ꝙ haberet corpus ab omni grauamine pctōrum libeꝝ edocuit. ⁊ in placando vētos vndarumqꝫ rabiē ſedando ꝙ elemētis dominareturmōſtrauit. Sꝫ carnales adhuc diſcipuli nōdū eūadeſſe cognoſcebant. Et qͥdem virtutum magnitudine ſtupebant. necdum veritatem in eo diuinemaieſtatis cognoſcere volebant. Hec ille. ¶ Conſequent̉ ꝓ ſcd̓o pͥncipali tangitur ſuccurrentis benignitas medicatiua quā comportatio ꝓbat populoſa. Et cū trāſfretaſſent venerūt in terram genezareth ⁊ applicuerūt. Cūqꝫ egreſſi eſſent de nauicognouerūt eū .ſ. illi de terra genezareth. Quiafamam quam audierāt. ⁊ ꝑ miracula q̄ aliqͥ eoꝝderāt cognouerūt ꝙ ille erat qͥ infirmos curabat.aliqͥbꝰ etiam vt dicit Beda vultū notus erat.Nyſtice ſciendum ꝙ cū de naui penitētie egreſſi fuerimus. qͣndo .ſ. ꝑ mortē ad portū celeſtis patrie venerimꝰ. tūc cognoſcemꝰ eum ⁊ nos facie adfaciē qͥ eū hic ꝑ ſpeculū in enigmate ꝑſpeximꝰ. v.hr̄. j. Choꝝ. xiij. Multi etiam gētilium ⁊ iudeorūcognouerūt xp̄m in eū credēdo. ſꝫ nō credidiſſentniſi apoſtoli pro maiori parte priꝰ egreſſi fuiſſentde hoc mūdo ad celeſtē patriam. Seqͥt̉. Et currētes ꝑ vniuerſam regionē illam. ceperūt in grabatillos qͥ ſe male habebant circūferre vbi audiebanteum eſſe. Beda. Uide quāta ſit fides hominū terre genezareth. vt non pn̄tium tm̄ ſalute cōtēti ſintſꝫ mittūt ad alias ꝑ circūitū ciuitates vt oēs currātad medicum. Hec ille. Sic ⁊ nos non debemꝰ eſſeꝯtinēti ꝙ ſoli ſaluemur ꝑ cōfeſſiones ⁊ p̄dicatōesſꝫ ⁊ oēs male habētes in anima quantūcūqꝫ diſtātes afferre debemus vt ſanent̉. Et quocūqꝫ introibat in vicos aut villas aut in ciuitates ponebāt infirinos ⁊ dep̄cabant̉ eum vt vel fimbriam veſtimeti eius tangerent. Et quicunqꝫ tangebant eum ſalui fiebant. Unde aūt tales didicerant vt fimbriameius tangerent ſi ſanitatē conſequi vellent. indicatChryẜ. dicens. Nulier enim que fluxum ſanguīspatiebat̉ vniuerſos hanc ſapientiam edocuit. vt ſitangerent fimbriam veſtimēti xp̄i ſanarētur. Patet etiam ꝙ xp̄s tempore quo abſens fuit nō ſolūfidem eorum diſſoluit. ſꝫ ⁊ maiorem reddidit. cuiꝰ