Sermo

erumpet ſicut mane .i. ſicut ſol in mane. lumen tuum .i. lumen gr̄e tibi collate diuinitus. fugās erroris tenebras ⁊ te dirigens in viā ſalutis. p̄s. Exortum eſt in tenebris lumen rectis corde. Secūdusfructus tangit̉ cum dicit. Et ſanitas tua .ſ. ſpūalisHiere. xvij. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor. Itē pſal. xl.Sana animā meā qꝛ peccaui tibi. Citiꝰ orietur ſcꝫcuratis vulneribus vitioꝝ. vn̄ Malachie. vl. Uob̓timentibus nomē meū oriet̉ ſol iuſticie ⁊ ſanitas īpenis. Seqͥtur terciꝰ fructus cuꝫ dicit. Et anteibitfaciē tuā iuſticia tua quocūqꝫ ibis. ⁊ vbicunqꝫ erisiuſticia precedet te. Et ſeqͥtur. qꝛ ſꝑ deus in te continuabit merita bona. vt dr̄ Prouerb̓. iiij. Iuſtorūſemita quaſi lux ſplēdens ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ acꝑfectā diem. Subditur quartus fructꝰ. Et gloriadn̄i colliget te .i. xp̄s qͥ eſt in gl̓ia dei pr̄is recipiet teAug. Vl̓ gl̓a dn̄i .i. btītudo celeſtis patrie vere penitentes recipit. Id̓o dic̄. Suſcipiet te .ſ. ſinꝰ abraeꝑ quē ſuſcepit mēdicū. Lu. xvj. dr̄ ꝓuerbi. xxix. ꝙē ſpū ſuſcipiet gl̓a. Subdit̉ qͥntus fructꝰ. Tūccabis .ſ. corde ore ⁊ oꝑe. ⁊ dn̄s exaudiet .ſ. preces tuas. p̄s. ix. Deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄sSeqͥtur ſextus fructus. Clamabis .ſ. de ꝑiculis ⁊in tribulatōne tam in morte qͣꝫ in vita. Et dicit dominus ꝑ effectū. Ecce aſſum ad defendendū ⁊ liberandū te. ¶ Dixi tercio ſeqͥtur finalis ſtipēdij fontale pͥncipium dicens. Quia miẜicors ſum dominus deus tuus. p̄s. cxj. Miſericors ⁊ miſerator etiuſtus dn̄s. Concludit eccl̓a ⁊ dicit. dn̄s om̄ipotēsPatet cōcordia epl̓e ad euāgeliū. Nat. v. Audiitis ꝙ dictū eſt antiqͥs. Ibi p̄cepit em̄ dn̄s elemoſinā cordis cum dr̄. Diligite inimicos vrōs. Et hocidem tāgit epl̓a tā de ſpūali el̓yna qͣꝫ de corꝑali.¶ De eodē. ¶ Sermo. vj. De euāgelio.Iligite inimicos vros⁊ bn̄facite his. qͥ oderunt vos. Nathe. vArbor debens fructus bonos facere debet hr̄e radicem viridem ⁊ recentem. Spūaliter. ſihō volens oꝑa fructifera age̓ dꝫ hr̄e radicē charitatis. Grego. Quicqͥd p̄cipit̉ in ſola radice charitatis fundat̉. Id̓o oīa vr̄a oꝑa .ſ. ieiuniū. or̄o ⁊ el̓ynadebent fieri in charitate. Et qͥcqͥd in charitate petierimus in illo exaudiemur. vtꝫ in toto officio. Introitus. Audiuit dn̄s ⁊ miſertus eſt mihi ⁊cͣ. Et qͥqͥd ſit in charitate hoc bn̄ finitur. Et hunc finē bonum petit eccl̓a in collecta .ſ. inchoata ieiunia queſumus dn̄e benigno fauore ꝓſeq̄re. Et ip̄i ſacerdotes incitare dn̄t homines ad charitatē. Et hoc docemur in epl̓a. Clama ne ceſſes. ⁊ qͣſi tuba exaltavocem tuā ⁊cͣ. Ne etem̄ de die in diē q̄runt. ⁊ viasmeas ſcire volūt .ſ. viā charitatis. Ergo docet nosin epiſtola dilectionem hr̄e charitatis ad ꝓximuꝫ⁊ ad deū. Primo ad deum cum ſubdit. Nunquidhoc eſt ieiuniū quod elegi. ſolue colligatōes impietatis .i. ligamīa pctī .ſ. erga deum. Deinde docetdilectionē qͦ ad ꝓximum dicens. Frāge eſurientipanem tuum. egenos vagoſqꝫ induc in domū tuāCum videris nudum operi eum. Et non tātū iſtaoꝑa dilectōnis exhibēda ſunt amicis ſꝫ etiā inimicis. Ideo euāgeliū dicit. diligite inimicos vrōs ⁊cͣ¶ In ſūma euāgelij docent̉ tria genera hominū.

Primo docentur ꝑfecti ibi. diligite inimicos vrōsScd̓o actiui ibi. Cum facis elemoſinā. Tertio contemplatiui ibi. Cum oraueris. Nā hec eſt iuſticiacōtemplatiuoꝝ. ¶ De primo dr̄. In illo tꝑe .ſ. cumxp̄s docuit in monte tabor omnem perfectionemtunc dixit. Audiſtis qꝛ dictum eſt antiquis .ſ. ex lege. dilige ꝓximū tuū. Leui. xix. Et odio hēbis inimicum tuū. ¶ Nota in tota ſerie veteris legis nōeſt ſcriptum. ⁊ odio hēbis inimicū tuū. ſꝫ dr̄ hͦ quātum ad traditionē ſenioꝝ .ſ. ſcribaꝝ quibus viſumeſt addendum .ſ. a contrario ſenſu. exqͦ debebāt diligere amicū. Similit̓ ceperunt hoc ex Exod̓. xxiij.c. Inimicus ero inimicis tuis. Et deutero. vij. Nōinibis cū eis fedus. nec miẜeberis eaꝝ. E. j. Regū.xv. Saul ꝑdidit regnū. qꝛ pepercit agag. qͣſi poſſēteos odire. qd̓ nō eſt tenendum. qꝛ Exod̓. xxiij. dicitur de aſino inimici iacenti ſub onere ꝙ deberet leuari. multo plus homo. de hoc Chryẜ. Si iuſtū fuiſſet inimicos odire deus te inimicū ex geutibusnūqͣꝫ ſuſcepiſſet in ſuā dilectōꝫ. Ergo ſubdit. Egoaūt dico vobis. diligite inimicos vrōs. Et hͦ tripliciter .ſ. corde. ore. ⁊ oꝑe. Primo corde. ⁊ hoc innuttur cum dr̄. diligite. qꝛ dilectio vera ex corde dꝫ ꝓcedere. ¶ Nota ꝙ inimicis debemus qͣtuor oſtendere .ſ. amorem. odium. compaſſionē ⁊ beneficiū.Nā inimici pn̄t qͣdrupl̓r cōſiderari. Prīo quātuꝫad naturā. Et ſic ſunt diligendi. qꝛ ad ymaginē d̓icreati. Nā dr̄ Eccl̓i. xiij. Omne anīal diligit ſibi ſimile. qͣꝫto magis aīal rōnale. Nā diſcordia nō reꝑitur int̓ colūbas ſꝫ inter lupos ⁊ canes. Ergo talesrācoroſi ſunt valde rep̄hēſibiles. Eccī. xxviij. Hōhoī reẜuat irā. ⁊ a deo q̄rit medelā. q. d. nullo modo inueniet. Secundo pn̄t inimici conſiderari qͣntum ad culpā. Et ſic nō ſunt diligēdi. Aug. Cū dico hō malus duo dico .ſ. homo ⁊ malus. Inquantum homo diligendus. inqͣntum malus odiēdusqꝛ ſic eos odit deus. Eccī. xij. Altiſſimus odio hꝫpctōres. ⁊ miſertus eſt penitētibꝰ. Grego. xxij. moral̓. Euenire plerumqꝫ ſolet vt nō amiſſa charitateetiā inimici ruina nos letificet. ⁊ etiā ſine inuidiaeius gl̓a nos contriſtet. Cum ruente eo qͦſdam bene erigi credimus. ⁊ ꝓficiente eo pleroſqꝫ oppͥmiiniuſte formidamus. Et ergo inimico poſſet optari malum pene tꝑalis. vt infirmitas vt melioraret̉vel etiā mors vbi nō eſt ſpes melioratōis. ſed caute vt nō in vindictā. Gre. Cum inimicus puniturtūc potius de liberatōne alioꝝ qͣꝫ de punitōne eiꝰcōdolēdum eſt miſerie ꝑeuntis ⁊ gaudendū de iuſticia iudicis. Tercio pn̄t inimici cōſiderari qͣntuꝫad penā. ī hoc debemus eis dare compaſſionē. p̄scxviij. Uidi p̄uaricātes ⁊ tabeſcebā. Greg. Ueraiuſticia compaſſionē hꝫ. falſa indignationē. Quarto qͣꝫtum ad indigentiam. ⁊ tunc debemus eis impendere bn̄ficium. Et hec dilectio conſiſtit in oꝑede qua ſubdit. Benefacite his qͥ vos oderunt.Nota inimicꝰ diligitur dupl̓r. aliqn̄ affectu. vn̄Gre. xxj. moral̓. Tūc veraciter inimicos diligimꝰcum nec de ruina eorum letamur. ⁊ de eorum ꝓfectu gratulamur ſic ꝙ optamus eis bona gr̄e ⁊ gl̓eAliquando vero inimicus diligit̉ effectu .ſ. quādoin beneficio tm̄ tꝑali obligamur in articulo neceſſitatis. ⁊ tunc cadit ſub p̄cepto. al̓s ſub conſilio. Iō