De omnibus ſanctis

¶ Tertium ſignū cōſiſtit in voluntatū cōformation. qꝛ ẜm Tull̓. amicoꝝ eſt idē velle. qꝛ amicꝰ ē alter ego. qꝛ vera amicicia ſic amicoꝝ aīos ꝯiūgit vtefficit̉ pene vnꝰ ex duobꝰ. Sic xp̄us ē noſter amicus. qꝛ nrām volūtatē ſibi ꝯformauit. Nā deſiderium totiꝰ hūani generis adimpleuit ī nr̄a redēption: idcirco ī ſignū amicicie debemꝰ eiꝰ volūtateꝫfacere. De quo textꝰ. Uos amici mei eſtis: ſi feceritis ea q̄ p̄cipio vobis. Dicamꝰ igit̉ illud Nat. v.Fiat volūtas tua. Et Mat. xxvj. Nō mea: ſꝫ tua volūtas flat. Et hͦ ꝓuenit ex charitate. Un̄ Proſper.Charitas ē volūtas recta ab oībus terrenis auerſa: ſoli deo vnita. Nā dicit Tull̓. Amicꝰ dꝫ ſe habere ad amicū ſic̄ genu ad tybiā: qd̓ deficit vni hͦ ⁊ alteri. Et ſic quicqͥd ē ꝯͣ dei voluntatē: hoc deberet eſſe ꝯͣ nos. Nā ſi qͥs trāſgredit̉ p̄cepta dei nō eſt deiamicus: nec deū amat. Un̄ Greg. Qui adhuc ꝑ illicita deſideria defluit profecto deum non amat.¶ Quartū ſignū amicicie ꝯſiſtit ī ſecretoꝝ reuelatōe. Un̄ Ambro. Nihil occultat amicꝰ ſi eſt verꝰTull̓. in li. de amicicia. Quid dulciꝰ qͣꝫ hr̄e cui loqaudeas ſicut tecum? Amb̓. Solaciū huiꝰ vite ē: vthabeas cui pectꝰ tuū aꝑias. Sic xp̄s ē noſter amicus. De quo textꝰ. Iam nō dico vos ẜuos: ſꝫ amicos. qꝛ ẜuꝰ neſcit qͥd facit dn̄s eiꝰ. Seruꝰ em̄ ē quaſiextraneꝰ a dn̄o. extraneis em̄ nō ſunt ſecreta reuelāda Prouer .xxv. Cauſaꝫ tuā tracta cū amico tuo.⁊ ſecretū tuū extraneo nō reueles. Et ſubdit ſignūamicicie ex ꝑte ſui. Dos aūt dixi amicos: qꝛ oīa q̄audiui a pr̄e meo nota feci vobis. H ¶ Sꝫ di. ſiſic tūc videt̉ ꝙ diſcipuli tot ⁊ tāta ſciuerūt: quot etquāta filiꝰ? Rn̄det̉ ẜm Greg. Cognitio de diuinisp̄t hr̄i dupl̓r .ſ. imꝑfecte: ⁊ ꝑfecte. Imꝑfecte habet̉hic ꝑ fidē: q̄ eſt p̄libatio future beatitudinis ⁊ ꝑfecte cognitōis quā habebimꝰ in patria. Dn̄ j. Coꝝ.xiij. Nūc cognoſco ex ꝑte .i. imꝑfecte: tunc cognoſcā ſicut ⁊ cognitꝰ ſum. Idcirco ẜm Auguſ. ponithic p̄teritū ꝓ futuro ꝓpt̓ certitudinē: vt ſit ſenſus.Oīa q̄ audiui a pr̄e meo nota feci vobis .i. faciā qn̄vos ītroducā ī viſionē pr̄is. Oīa em̄ q̄ ſcit filiꝰ: ſcit⁊ pr̄. Qn̄ gͦ reuelabit nobis pr̄em: reuelabit oīa nodis q̄ ſcit. nā dicit Bern̄. Ibi magiſtrū ſemel vidiſſe ē oīa didiciſſe. iuxta illud Greg. Quid ē qd̓ nōvidēt qͥ videntē oīa vidēt. Dicit ſctūs Tho. hoc eſtveꝝ qͣꝫtū ꝑtinet ad eoꝝ ſalutē. Naꝫ nullꝰ intellectꝰcreatus p̄t ꝯp̄hēdere total̓r oēm dei ſcīam ⁊ ſapīaꝫcum ſit infinita. ſꝫ hoīs apprehēſio fuit finita. Mado ẜm ph̓m: finiti ad infinitū nulla ē ꝓportio. ⁊ ſicilla cognitio vl̓ ꝓportio ē in electis dei ad ſufficientiā btītudinis. On̄ dixit Philippꝰ Io. xiiij. Oſtēde nobis patrē ⁊ ſufficit nobis. Sic nos debemusdeo reuelare ſecreta cordis in confeſſiōe Iſa. xliij.Narra ſi qͥd habes vt iuſtificeris. Dr̄ em̄ Prouer.xxviij. Qui abſcōdit ſcelera nō diriget̉. qͥ aūt ꝯfeſſus fuerit: miſcd̓iaꝫ ꝯſequet̉. Iō Eccl̓i. iiij. Nō ꝯfūdarꝭ ꝓ aīa tua dice̓ veꝝ. Scribit̉ em̄ de pe. di. j. vbi.Ubi ē taciturnitas ꝯfeſſiōis: ibi nō eſt ſperāda venia crimīs. Idcirco p̄s. xxxvj. Reuela dn̄o viā tuā⁊ ſpera ī eo: ⁊ ip̄e faciet ⁊ deducet iuſticiā tuā tanqͣꝫmeridiē. Tūc ſubdit huiꝰ amicicie cām dicēs. Nōvos me elegiſtis: ſꝫ ego vos elegi. q. d. Quiſqͥs adhāc amiciciaꝫ vocet̉ nō aſcribat huiꝰ amicicie ſibi

cām: ſꝫ mihi. Ad hoc em̄ vos me nō elegiſtis vt eēꝫamicꝰ veſter: ſꝫ ego elegi vos vt facerē vos amicosmeos. Dicit em̄ Nicolaꝰ de lyra. duplex ē electio.Una et̓na qͣ p̄deſtinamur. de qͣ ad Ephe. j. Elegitnos deꝰ ante mūdi ꝯſtitutionē: vt eſſemꝰ ſctī ⁊ īmaculati. Alia ē tꝑalis qͣ ab ip̄o vocamur ad pn̄tē iuſticiā ſiue grāꝫ. Et hec nihil aliud eſt niſi executioeterne p̄deſtinatiōis. qꝛ qͦs elegit p̄deſtinādo: hos⁊ elegit vocando Ro. viij. Quos p̄deſtinauit: hos⁊ vocauit. Nā p̄deſtinatio a deo inchoat̉ .ſ. ꝑ vocationē ad et̓nā ꝓuiſionē ⁊ gr̄e collationē Iohā. vj.Nemo p̄t venire ad me niſi pr̄ meꝰ traxerit illum.Augꝰ. nō violētia: ſꝫ ꝑſuaſiōe ⁊ inſpiratōe. Dic igitur cū p̄s. lxxxiiij. Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s deꝰ.Et Io. iiij. Dictū ē mihi v̓bū abſcōditū. Gre. Uebū abſcōditū ē diuinū inſpiraculuꝫ. illud audire ēinſpiratōeꝫ mēte ꝯciꝑe. Itē p̄deſtinatio ꝓpria oꝑatōe ꝯſūmat̉. .j. Coꝝ. iij. Dei coadiutores ſumꝰ. Auguſ. Qui te creauit ſine te: non te ſaluabit ſine teIdeo. ij. Pe. j. Satagite vt ꝑ bona oꝑa electōeꝫ veſtrā faciatis. Id̓o dixi: tertio docet ferre fructū durabilitatis .ſ. finalis ꝑſeuerātie: dicēs. Elegi vos vteatis ⁊ fructuꝫ afferatis: ⁊ fructꝰ veſter maneat ſꝑqꝛ ſcribit̉. ij. De. j. Hoc em̄ facientes mīſtrabit̉ vobis ītroitꝰ regni dei. Nat. x. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē: hic ſaluꝰ erit.De oībus ſanctis. ¶ Sermo cxlv.Eati qui habitāt ī domo tua domine: in ſecula ſeculorum laudabunt te. psͣ. lxxxiij. Scribitur Eccl̓i. xjmortē nō laudes hoīem quenqͣꝫ. Glo. Antemortē ſtultū ē laudare pugnātē qͣſi iā victorē. Illeem̄ qͥ videt̉ bn̄ agē neſcimꝰ ſi vult vel poſſet ꝑſeuerare. Eſt nāqꝫ cōe ꝓuerbiū: dies bona ī fine .i. in ſero ē laudāda. Et ſic vita boni hoīs. Nā nux ī teſtanō eſt ſecure laudāda: niſi fuerit euulſa. Et ſic vitahūana. ⁊ hoc tribꝰ de cauſis. I ¶ Prima qꝛ pōt.adhuc patere lapſui. j. Coꝝ. x. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Amb̓. Nō mirū ſi hō cadit: exqͦangelꝰ cecidit qͥ carnē ⁊ oſſa non habuit. Iob. vij.Nilitia .i. tēptatio ē vita hoīs ſuꝑ t̓rā. De qͦ Ber̄.Heu mͥ qꝛ vndiqꝫ bella. vndiqꝫ tela volant. vndiqꝫtēptam̄ta. vndiqꝫ ꝑicl̓a. qͦcūqꝫ me v̓tā nll̓a ē ſecuritas ⁊ q̄ mulcēt ⁊ q̄ moleſtāt: eſuries ⁊ refectio: ſōnꝰ ⁊ vigilia: labor ⁊ qͥes militāt ꝯͣ me. Id̓o Iob. iiijIn angelis reꝑit̉ prauitas. qͣꝫtomagis qͥ habitantdomos luteas. qͥ terrenū hn̄t fundamētū ꝯſumentur velut tinea. Dicit Greg. v. moral̓. Cinea d̓ veſte naſcit̉ ⁊ eandeꝫ corrupit: ⁊ ſic tēptatio de carnedānat. ¶ Scd̓o nō ē ſecurū hoīeꝫ laudare an̄ mortē: qꝛ p̄t eē plenꝰ hypocriſi: ⁊ ꝑdere mercedē ꝑ hypocriſim. Id̓o dicit Iob. viij. Spes hypocrite ꝑibit. Gre. iij. moral̓. Nihil de fructu laboris ſui deportat. Sꝫ īplebit̉ illd̓ Mat. v. Amē dico vob̓: receper̄t mercedē ſuā. Chriſ. O hypocrita qͥd a d̓o recipies: cū d̓o nihil dediſti? Nā qd̓ ꝓpt̓ deū ſit: d̓o dat̉qd̓ ꝓpt̓ hoīes ꝑdit̉. Iō Ecc̄i. j. Ne fuerꝭ hypocrita īꝯſpectu hoīꝫ: ⁊ ſic vacuꝰ eris corā deo. Qd̓ ꝓhibetmoyſes Exo. xxiij. Nō apparebis in ꝯſpectu meovacuꝰ. Glo. Hacuus apparet qui bn̄ agendo laudem humanā querit ⁊ nō dei. ¶ Tertio nō laudes