CXLIIIISermo

dice charitatis. Sicut multi arboruꝫ rami ex vnaradice ꝓdeūt: ſic multe virtutes ex vna virtute gegenerātur .ſ. charitate. Ideo Gre. Quicqͥd p̄cipit̉ī ſola charitate fundat̉. Nec hꝫ aliqͥd viriditatis ramus boni oꝑis: niſi ꝑmāſerit in radice charitatis.Id̓o Eph̓. iij. In charitate radicati ⁊ fundati. Rationē aſſignat apl̓us ad Ro. xiij. Nemī quicqͣꝫ dicatis niſi vt īuicē diligatis. Qui ꝓximū diligit legeꝫ impleuit. j. Thi. j. Finis p̄cepti ē charitas. Eſtem̄ alpha ⁊ o. nā a charitate oīa ꝓcedūt ſicut a pͥncipio. Et ad charitatē oīa reducunt̉ ⁊ ordinant̉ ſic̄ad finē. Sꝫ di. tn̄ ſcribit̉ Nat. xxij. ꝙ nō ſolū ī dilectōe ꝓximi: ſꝫ etiā in dilectōe dei tota lex pēdet ⁊ ꝓphēte: qͣre hic ſolū d̓ dilectōe ꝓximi facit mētōeꝫ:Rn̄. ꝙ vnū īcludit̉ ī alio. nā ẜm Aug. Qui diligitꝓximū ꝓpt̓ deū: neceſſario diligit deū. qꝛ ꝓpt̓ vnūqd̓qꝫ tale ⁊ ip̄m magꝭ. j. Poſter̄. Etiā iō d̓ dilectōeꝓximi facit mētōeꝫ. qꝛ ip̄a dꝫ ſe extēdere ad inimicos. ſꝫ hoc fit cū labore. ⁊ ſic dulciꝰ eſt dilige̓ deū qͣꝫꝓximū inimicū. ⁊ de quāto laboroſiꝰ: de tāto magis meritoriū. Tūc ſubdit dilectōis exēplū. Sicutego dilexi vos. ¶ Nota xp̄us dilexit nos qͣttuor modis. cōiter. veraciter. ordinal̓r. ⁊ ꝑſeueranter¶Primo dilexit nos cōiter Sap̄. xj. Diligis omnia q̄ ſūt: ⁊ nihil odiſti eorū q̄ feciſti. Sic nos oēsīuicē diligere debemus Gen̄. xxviij. Dilataberisad oriētē: occidētē: ⁊ ꝑtē meridionalē: ⁊ ad ſeptentrionalē. Per oriētē ītellige amicos. ꝑ meridiē bn̄factores. ꝑ occidētē pauꝑes Eccl̓i. iiij. Cōgregatōipaupeꝝ affabilē te facito. Per ſeptētrionalem inimici ītelligunt̉ qͥ oēs ſunt diligēdi. Amicꝰ in deo:inimicꝰ ꝓpt̓ deū ē diligēdꝰ Nat. v. Diligite inimicos vr̄os. Et ſi diligitis eos qͥ vos diligūt quā mercedē habebitis? Augꝰ. Nō eſt magnū circa eū qͥ tibi nihil mali fecit eſſe beniuolū: ſꝫ circa inimicum.nā qͥ dilexerit inimicos ꝓpt̓ deū: hic erit dei amicꝰ.nā grādis labor ē in hͦ ſecl̓o: grādiꝰ erit p̄miuꝫ ī futuro. Scd̓o dilexit nos veracit̉. qꝛ oꝑe oſtendit.Grego. Probatio dilectōis ē exhibitio oꝑis. Sicnos erga ꝓximū. j. Io. iij. Filioli nō diligamꝰ verbo nec lingua: ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. Nath̓. .vij. Quecūqꝫ vultis vt faciāt vobis hoīes: eadē facite illis. ſcꝫq̄ vultis ẜm rectā rōeꝫ. Iac̄. ij. Si frat̓ ⁊ ſoror nudiſunt ⁊ īdigēt victu qͦtidiano: ⁊ dicat aliqͥs ex vobisill̓. itē ī pace vt calefaciamī ⁊ ſaturemī. ⁊ nō dederitis eis q̄ nccͣia ſunt corꝑi: qͥd ꝓderit vobis? q. d. nſhil. j. Io. iij. Si qͥs viderit frēꝫ ſuū ncc̄itatē hn̄teꝫ: ⁊clauſerit viſcera eiꝰ ab eo: quō manet charitas patris ī eo. ¶ Tertio dilexit nos ordinal̓r. qꝛ nihil innobis dilexit niſi deū: ⁊ ī ordine ad ip̄m ſic ⁊ nosAmb̓. Nō ꝓpt̓ accepta bn̄ficia vl̓ ſꝑata diligere debemꝰ: ſꝫ ī ordine ad deū vt ſit bonꝰ vl̓ fiat bonus ⁊ad vitā et̓nā aptꝰ. Un̄ Augꝰ. ī de laude charitatisReſpicis inimicū aduerſantē. fremētē. mordentē.v̓bis exaſꝑantē. attēdas ꝙ hō ſit: opta illi ꝙ ſit frater tuus: vt hēat tecū vitā eternā. ſic nō amas ī illoqd̓ eſt: ſꝫ qd̓ vis vt ſit. Hec ille. ¶ Quarto dilexitnos ꝑſeuerāter. qꝛ ſeip̄m ꝓ nobis ī mortē tradidit.Un̄ Eph̓. v. Xp̄us dilexit nos ⁊ tradidit ſeip̄m ꝓnobis oblatōeꝫ ⁊ hoſtiā deo placentē ī odorē ſuauitatis. De qͦ textus. Naiorē dilectionē nemo hꝫqͦꝫ ꝙ aīaꝫ ſuā qͥs ponat ꝓ amicis ſuis .i. vt vitā cor-

poralē tribuat ꝓ inimico: vt amicꝰ efficeret̉. Et hͦ fecit xp̄s. Un̄ Ro. v. Cū inimici eēmꝰ recōciliati ſumus ꝑ ſāguinē filij eiꝰ. Un̄. j. Ioh̓. iij. In hͦ cogͦuimus charitatē dei: qm̄ ille aīaꝫ ſuā ꝓ nobis poſuit.i. vitā. Ita ⁊ nos debemꝰ aīaꝫ .i. vitā ponere ꝓ fratribꝰ .ſ. ſaluādis: cū vita corꝑalis ſit potiſſima quāpoſt aīaꝫ hēamꝰ. Id̓o potiſſimū ſignū dilectōis ēcorpꝰ ꝓ ꝓxīo expone̓. Et hͦ ꝑtinet ad p̄latos ⁊ ꝑfectos. vt hr̄ de pe. diſ. ij. Si qͥs tātā habuerit charitatē vt paratꝰ ſit ꝓ fr̄ibꝰ mori: ꝑfecta ē illa charitas.Hāc habuit apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Ego libētiſſime imēdar ꝓ oībꝰ aīabꝰ vr̄is .i. ꝑatꝰ ſū mori Act̉. xxj. Nōſolū alligari: ſꝫ ⁊ mori ꝑatꝰ ſū. Dic̄ Prige. Quātoamor altior: tāto ad patiēdū mortē ꝓ ſalute ꝓximivoluntas ſit paratior. ¶ Dixi ſcd̓o ſubiūgit̉ ſignūvere amicabilitatis: di. Uos amici mei eſtis ſi feceritis ea q̄ p̄cipio vobis. ¶ Nota dic̄ Cōſtātinꝰ ſuper Netheroꝝ. Aliq̄ ſunt incēſiōes vapoꝝ q̄ apparēt ſtelle ⁊ nō ſunt. vt cometa q̄ eſt ex vapore terreſtri multū eleuato igne inflāmato: vbi aer ꝯcauitatē ignis ꝯtingit. Aliq̄ ſunt ſtelle fixe ī firmamento: ſicut clauꝰ ī rota. Aliq̄ ſunt ſtelle erratice q̄ hn̄tꝓpriū motū. Sic triplex ē amicicia ẜm ꝙ triplicesſtelle. F ¶ Prime apparēt ⁊ nō ſunt: qͥ ex vapore eleuato oriunt̉ ⁊ accēſo. ſic aliqͥ ſunt tm̄ amici exeleuatōe tue ꝓſꝑitatis .ſ. diuitiarū ⁊ dignitatū. Un̄Eccl̓i. vj. Eſt amicꝰ ſociꝰ mēſe: ⁊ nō ꝑmanet ī tꝑe tēptatōis. Si poſſides amicū: ī tēptatōe poſſide illūDicit em̄ Iſid̓. li. iij. de ſū. bo. Amicicia ī ꝓſꝑitateeſt incerta. qꝛ neſcit̉ an felicitas diligat̉: vel ꝑſona.Caſſiod̓. Neceſſitas ꝓbat amicū. ¶ Scd̓e ſunt ſtelle erratice q̄ hn̄t ꝓpriū motū. Et ſic aliqͥ ſunt amiciqꝛ ex ꝓpria ꝑuerſa volūtate efficiunt̉ inimici. Un̄Saluſtiꝰ. Uerꝰ amicꝰ nunqͣꝫ fuit qͥ aliqn̄ amicꝰ eēdeſijt. De quo Eccl̓i. vj. Eſt amicꝰ ẜm tꝑis iudiciūq. d. incōſtās. Tertij ſunt ſtelle vere ⁊ ī firmamētofixe. Et ſic aliqͥ ſunt amici veri ꝯſtātes ī neceſſitateProuerb̓. xvij. Oī tꝑe diligit qͥ amicus eſt ⁊ aſtat.Eccl̓i. vj. Amicus fidelis ꝓtectio fortis. Talis fuitxp̄us amicus noſter qͥ dixit. Dos amici mei eſtis.G. ¶ Pro quo nota ꝙ multa ſunt ſigna amicicte. Primū ꝯſiſtit ī eqͣlitatis aſſimilatōe. Ambro.in li. de offic̄. Inter diſpares amicicia eſſe non poteſt. Et ſic xp̄us vt eēt amicus noſter: nobis voluit aſſil̓ari: ad Hebre. ij. Debuit ꝑ oīa fratribus aſſimilari vt miſericors fieret. Et Phil̓. ij. Exinaniuitſemetip̄m formā ſerui accipiēs. Auguſ. ſuꝑ p̄s. lijFactus ē ꝑticeps nr̄e hūanitatis: vt hō ꝑticeps fieret ſue dininitatis. Sic nos ei debemꝰ aſſil̓ari ī exēplis moꝝ Io. xiij. Exēplū dedi vobis: vt ⁊ vos itafaciatis. Ipſe enim fuit mitis ⁊ humilis. ſic ⁊ nosNath̓. xj. Diſcite a me: quia mitis ſuꝫ ⁊ humiliscorde. ¶ Secunduꝫ ſignū amicicie conſiſtit in cōmunicatione. Philoſophꝰ. ix. Ethic̄. Omnes amicicie vel amici ſunt in cōmunicatione. Sic chriſtꝰeſt noſter amicus. Bern̄. Dedit omnia ſua vt eētomnia tua. De quo apoſtolꝰ. j. Corinth̓. iiij. Quidhabes quod nō accepiſti? Sic etiā deberes ſibi eadem accepta cōmunicare in ꝑſona pauperū: cumpetit. Un̄ Eccl̓iaſticus. Date domīo ẜm datū eiꝰ.Et dicere debemus illud. j. Paral̓. xxix. Tua ſuntom̄ia: ⁊ que de manu tua recepimus dedimꝰ tibi.