Druckschrift 
Sermones Thesauri novi de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancta Maria Magdalēna

nō imputat̉ manui niſi inquātū eſt aliquid hoīsqd̓ mouet̉ a pͥmo pͥncipio. ſic etiā pctm̄ originalenō eſt voluntariū volūtate paruuli. ſꝫ primi parentis. N Diceres. Eſt ne pctm̄ originale vnumvel plura. Rn̄det̉ ꝙ vnū. nā ſicut vna febris debilitat oīa mēbra. ſic pctm̄ originale deordinat omīamēbra corꝑis. ita ꝙ oculus eſt ꝓnus ad videndūlaſciuiā. auris ad audiendū. os ad loquendū. de qͦGen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatio hoīs ab adoleſcētiaprona ſunt ad malū. qd̓ cōquerit̉ apl̓s ad Ro. vij.Nō inuenio bonū in carne mea. inuenio aliā legēin mēbris meis repugnantē legi dei mei. Diceres. vtrū pctm̄ originale ſit magis ī vno qͣꝫ in alio.Rn̄det̉ ꝙ nō. qꝛ originale nō eſt aliud qͣꝫ priuatiooriginalis iuſticie q̄ eſt equal̓r in omībus. Diceres. ſi hō non peccaſſet vtrū habuiſſet plus de gr̄atūc qͣꝫ nūc poſt peccatū. ℟n̄det̉ q̄dā ſunt dona gr̄eq̄ ordinant̉ ad ꝑfectionē hoīs in ſeip̄o vt dona gr̄egratū faciētis. Quedā em̄ dant̉ ꝓpter alteriꝰ vtilitatē. vt genera linguarū ⁊ oꝑatio ſignorū. ⁊ hmōiq̄ ordinant̉ ꝯtra aliqͥs defectus. Dona ergo illa q̄ordinant̉ ad ſuppletionē defectuū alioꝝ nō eſſentſi pctm̄ nō eſſet. qꝛ defectus illi nō eſſent. ⁊ ſic noneſſent dona gr̄e gratis date q̄ iaꝫ ſunt. Sed gratiagratū faciēs eſſet maior an̄ pctm̄ qͣꝫ poſt comꝑādoſtatū ad ſtatū. qꝛ tūc natura eſſet melius diſpoſitaN Diceres. ꝑ quid remittit̉ pctm̄ originale. Reōdet̉ pͥmo ꝑ fidē. Act̉. xv. Fide purificās cordaꝝ. Idcirco cum baptizat̉ puer patrini ꝓfitent̉ fidē an̄ baptiſmū. qꝛ dicit apl̓s ad Ro. v. Iuſtificatiex fide in gr̄a in qͣ ſtamꝰ. Scd̓o remittit̉ ꝑ baptiſmū. de qͦ Ezech̓ .xxxvj. Effundā ſuꝑ vos aquā mūdam ⁊ mūdabimini ab oībus inqͥnamētis veſtrisAug. ad felicianū. ⁊ hr̄ de pe. diſt. j. §. tres. Per baptiſmū oīm p̄teritoꝝ ſit ablutio peccatoꝝ OItē pctm̄ veniale dr̄ veniale. primo ẜm ſan. Tho.in. j. ij. q. lxxxviij. ar. ij. correlarie q̄ſtionis. quaſi dignū venia. qꝛ pctā venialia hn̄t cauſaꝫ venie. qꝛ exhumana fragilitate vel ignorātia cauſant̉. q̄ ſuntplura. de qͦ Aug. ⁊ hr̄. xxv. di. qͥ alios. vbi dr̄. Quotiens in cibo vel in potu qͥs plus accipit qͣꝫ neceſſeeſt. ⁊ tn̄ nō intēdit. ⁊ ſic ebrietas eſt mētis obliuio⁊ eſt veniale. Scd̓o quotiēs quis loquit̉ qͣꝫ oportꝫſcilicet de licitis ⁊ iuſtis. Glo. non ex cōtemptu.Tertio qͦtiens qͥs tacet qͣꝫ oportet. Glo. niſi in prelatis qͥbus poſſet eſſe mortale. Quarto qͦtiens qͥsexaſperat pauperē. Quinto quotiēs ſanus non ieiunat alijs ieiunātibus. ſi ſaltū nō eſt ieiuniū ex p̄cepto. Sexto ſi qͥs tardius ſurgit. Septimo ſi exfacilitate iurat vel ex leuitate maledicit. Iſta venialia pctā facilius augmētāt̉. qꝛ dicit Aug. Nullū pctm̄ eſt adeo veniale. qd̓ nō fiat mortale dumplacet. ⁊ hr̄ in can̄. xxv. di. nūc aūt. §. criminis. Etdicit glo. Aſſiduitas ⁊ ꝯtēptus venialis pctī ſuntmortale peccatū. ibidē diſtinguit̉ de triplici genere venialiū pctōꝝ. Nā apl̓s grauiora pctā venialia vocat lignū. minora fenū. minima ſtipulā. qꝛ ſicut lignū diutius durat in igne qͣꝫ fenū. ⁊ fenū diutius qͣꝫ ſtipula. ſic ꝓ maioribus pctīs hō mereturplus eſſe puniēdus. Idcirco dicit Aug. ſuꝑ epl̓aꝫIoh̓. omel̓. j. Noli cōtemnere venialia. quia leuia

na viſione excludūt Apoca. xxj. Nil coinqͥnatumintrabit. Nā non refert ſiue nauis ꝑ magnos fluxus ſiue per guttas paulatim intrātes ſubmergitIdeo Aug. in ſermone de or̄one dn̄ica. Quid intereſt vtrū te plumbū p̄mat aut arena. ⁊ ſic de veniali. nō eſt paruū qd̓ exonerat deū. P Proquo ſciendū ꝙ pctā venialia pn̄t mortalia fieri tripliciter. vt dicit ſan. Tho. j. ij. q. lxxxviij. art. ij. Primo ꝙ idē actus nature fit pͥmo veniale ⁊ poſt mortale ſine mutatione volūtatis. ⁊ ſic nō poteſt fieriSed motus ſubitus ſine deliberatione cauſat veniale. ſed poſt hoc deliberatꝰ cauſat mortale. Secūdo ꝙ illud qd̓ eſt veniale ex genere inquantumcōſtituit̉ in eo finis ad mortale. vt ordinatio verbiocioſi ad adulteriū ⁊ fornicationē fit mortale Tertio ꝙ multa venialia pctā cōſtituerēt integralitervnū peccatum mortale. falſum eſt. nā oīa venialianon pn̄t hr̄e intantū de reatu. qꝛ pctm̄ mortale habet reatū pene eterne. veniale v̓o pene temꝑalis.Alio mō intelligit̉ ꝙ pctm̄ veniale fit mortale diſpoſitiue. qꝛ diſponit bene ad mortē. Itē venialiapctā remittunt̉ multipliciter. Primo ꝑ aque bn̄dicte aſperſionē. vt hr̄ de cōſe. diſt. iij. aquam ſale.Scd̓o ꝑ p̄ſbyteri bn̄dictionē. xxiij. diſt. preſbyter.Tertio per dn̄icam or̄onē. Quarto ꝑ elemoſynarum largitionē. Quinto per pectoris tunſionemSexto per ieiunij caſtigationē. vt ptꝫ de pe. diſt. j.medicina. Septimo ꝑ dignā cōmunionē vt hr̄ deꝯſe. diſ. ij. Cū omne crimē. Octauo per extremamvnctionē. vt patet de ſacra vnc. c. vnctio. dicit ſcūsTho. in. iiij. diſt. xvj. Non pōt tolli culpa niſi reordinet̉ volūtas. Iō nō tollit̉ volūtate manēte. ergoſemꝑ requirit̉ vna diſplicētia ad tollēdū venialiaTertiū pctm̄ eſt mortale ꝑ qd̓ hō meret̉ eternamortē. vt dicit magr̄ in. ij. diſt. xlij. Item nota iſtapctā differūt inter ſe. Primo originale ab actualiqꝛ originale in aīe infuſione ꝯtrahit̉. ſed actuale ꝑmalā voluntatē ad actum. Itē actuale peccatumtrāſit actu ⁊ remanet reatu. ſed originale trāſit reatu ⁊ remanet actu. vt patet. xxxij. q. vij. nō ſolum.Scd̓o differt mortale ⁊ veniale. qꝛ mortale tollitgr̄am ⁊ impedit gl̓iam. ſed veniale non. qꝛ ſtat cūgr̄a. vt dicit ſan. Cho. Qā qͥ peccat mortaliter cadit a charitate. ſed nō qui venialiter. licet tn̄ caditab innocētia. vt hr̄ de pe. diſ. iij. ſepties. Item peccatū mortale differt a veniali. qꝛ pctā mortalia pn̄teffici venialia ꝑ ꝯfeſſionē. vt dicit ſan. Tho. in. j. ij.q. lxxxviij. Peccatū mortale effectu efficit̉ veniale. ⁊ de pe. diſt. j. ſerpens. Sed venialia nunqͣꝫ pn̄teffici mortalia inquantū talia. Item pctā mortalia inter ſe differūt. qꝛ aliqͣ dicunt̉ mortalia cōi nomine. aliqͣ v̓o pctā in ſpm̄ſcm̄. Itē pctm̄ in ſpiritūſanctū dr̄ dupl̓r. Uno mō dr̄ qͥ peccat in perſonāſpūſſancti. vt qͥ aliter ſentit de ea. dicēs ſpm̄ſanctūeſſe creaturā. Alio mō qͥ peccat ꝯtra attributū ſpirituſſancti .ſ. ex certa malicia. qꝛ ei attribuit̉ bonitas. Et dicit̉ irremiſſibile. nō qꝛ non remittit̉ vl̓ remitti nō poſſit. ſed qꝛ nō habet cauſam excuſationis. cū fit ex certa malicia. ſꝫ in patrē ⁊ filiū habetcauſam excuſationis. qꝛ ignorantiā ⁊ infirmitatē.Scd̓o dicit̉ irremiſſibile. quia praua voluntas repellit illud ꝑ qd̓ deberet remitti. Itē pctm̄ in ſpiū