CVISermo
Ita familiaris ē deo charitas vt habitare nolit vbicharitas nō fuerit. Itē hortamur ad Eph̓. iij. Incharitate radicati ⁊ fundati. Et ſic ip̄a radicata incharitate. de qͣ Greg. Penſandū quāta vis amoris diſcipulis fugiētibus ip̄a iuxta crucem ſtabatOrige. Stabat ⁊ plorabat. Amor fecit eā ſtare. ſꝫdolor cogebat eā plorare. O quantus amor in ea.diſcipulis recedētibus a monumēto ip̄a non recedebat. iterū ⁊ iterum in monumentū reſpiciebat.Gre. Uis feruidi amoris intentionē multiplicatinqͥſitiōis. Orige. Uehemēter plorabat. qꝛ duosdolores in mēte geſtabat. vnū de xp̄i morte. aliuꝫſublatū credebat. cōſolationē angelicā reſpuebat.Prige. in ꝑſona eiꝰ. Oneroſe ſunt mihi oēs ꝯſolationes. grauāt me ⁊ nō ꝯſolant̉. ego quero creatorē meū. iō grauis ē mihi oīs creatura. Hugo. Facilius erat aīam eiꝰ ſeꝑari a corꝑe qd̓ viuificabat qͣꝫa corpore qd̓ diligebat. Iſto forti amore meruit ꝙxp̄s eā dilexit. Ioh̓. xj. Diligebat aūt dn̄s marthā⁊ ſororē eiꝰ mariā. ita diligebat ꝙ ip̄a flente fleuitEt meruit illa dilectione ꝙ fuit p̄nucia reſurrectionis xp̄i. iō dr̄ apl̓oꝝ apl̓a. qꝛ dixit ei xp̄us. Uadead frēs meos ⁊ dic eis. aſcendo ad pr̄em ⁊cͣ. ¶ Sextū eſt ſub̓a tꝑalis in appetēdo Ariſto. Apppetitꝰdiuitiaꝝ creſcit in infinitū. Eccī. v. Auarus nō imimplebit̉ pecunia. Et ſic amor dei in maria magdalena ꝙ tꝑalia paruipēdit Nō eſt ꝯtēta in domorecipere ieſum cū ſorore. ſꝫ in via neceſſaria ſibi miniſtrare ⁊ vngēta p̄cioſa effundere. ita ꝙ dicit aug.Quantū qͥs deſpicit intantū diligit. Ipſa paruipēdit vngentū p̄cioſum. de qͦ iudas murmurauitbicēs. Potuiſſet vngentū hoc venūdari tot denarijs ⁊ dari pauꝑibꝰ. Ipſa potuit dicere illd̓ Phil̓.iij. Oīa arbitratus ſum vt ſtercora ⁊cͣ. Cū iſto fortiamore ipſa meruit. vel ſic. In appetēdo maria fuit inſatiabilis. qꝛ guſtu diuine dulcedinis ſatiarinō potuit. ſꝫ qͦ amplius bibit. tanto ampliꝰ ſitiuit.Idcirco Eccl̓i. xxxiiij. Qui me edēt adhuc eſurient. ⁊ qͥ me bibēt adhuc ſitiēt. ſꝫ dicēdo cū p̄s. xvj.Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Iō potuit dicete illud aug. Nihil me delectat niſi de te loqͥ. de teaudire. tuā gl̓iam in corde meo frequēter reuoluere. per hec meruit eternam gloriam.Sermo. cvj. Ad idemmittuntur ei peccata multa. qm̄ dilexit multum Luc̄. vij.Uidemꝰ ꝙ nubes int̓poſita inter ſolēnos. radiū ſolis auertit a nobis. ⁊ ꝓhibet eū. vētv̓o ſuꝑueniēs ⁊ auferēs nubes ſolis lumē nob̓ reſtituit. H ¶ Spūaliter. per nubē intelligit̉ pctm̄mortale. Hoc impedit radiū ſolis .i. claritatē gr̄e.Iſa. lix. Peccata vr̄a diuiſerunt int̓ vos ⁊ deū. adueniēte v̓o vento .i. penitētia delet̉ nubes culpe. ⁊reſtituit̉ lux ſolis .i. gr̄a. Aug. Penitētia remouetac delet pctā ⁊ reſtituit ablata. Figurat̉ Ione. iij.de niniuitis qͥ debebāt ſubuerti. ſꝫ ꝑ pnīam ſaluatiſunt. vt patꝫ ibidē. Itē. ij. Reg. xij. dixit nathan addauid. Iudicaui ſuꝑ te malū. nō recedet gladiꝰ adomo tua. Reſpōdit dauid. Peccaui dn̄e. Cui nathan. Trāſtulit dn̄s pctm̄ tuū. Augꝭ. O qͣꝫ ſalubreverbū peccaui. Ambro. in lib̓. prefationū. O felix
enitētia que ad ſe trahit dei clementiā. ⁊ ligat eiꝰomīpotentiā. ⁊ inuenit corā deo gr̄am. ⁊ ſic mariamagdalena. de qͦ thema. Remittunt̉ ei pctā ⁊cͣ.¶ In ſumma v̓boꝝ innuit̉ pͥmo peccatoꝝ remiſſio gr̄oſa. in pͥncipio. ſcd̓o remiſſoꝝ ratio vigoroſaibi. qm̄ dilexit multū. De pͥmo dicit. Remittūturei pctā multa. Nā Narē̄. vlti. dicit̉. Septē demonia habuit. Gre. in omel̓. Uniuerſis vicijs plenafuit. Itē nota pctm̄ eius fuit multiplex. ſcꝫ originale. veniale. mortale. actuale. ⁊ pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄I ¶ Primo videndū eſt qͥd ſit pctm̄. Rn̄det Aug.Peccatū eſt auerſio a bono incōmutabili ad bonū cōmutabile. vel ſic ẜm qͦſdā. Peccatū eſt om̄edictū vel factū vel cōcupitū qd̓ fit cōtra legem. Iōin lib̓. de duabus anīabus. Peccatū eſt voluntasretinendi vel cōſequēdi qd̓ iuſticia ꝓhibet. ItemAmbro. in lib. de paradiſo. Peccatū eſt preuariclo legis diuine. qꝛ dicit magiſter in. iij. diſt. xxxvPeccatū non ꝯſiſteret ſi interdictio nō fuiſſet. Iōmagr̄ in. ij. diſt. xliiij. Cauſa ⁊ origo pͥma pctī resbona extitit. qꝛ an̄ pͥmū pctm̄ nō fuit aliquod malum vn̄ oriret̉. cū em̄ originē ⁊ cām habuit. aut exbono. aut ex malo. ſꝫ malū an̄ non erat. igit̉ ex bono ortū eſt .ſ. ex angelo. Aug. cōtra iulianū hereticum. Quid eſt angelus niſi bonū opus dei. ⁊ bona ⁊ laudāda natura. Et dicit ſcūs Tho. Bonumpōt eſſe cauſa mali nō ꝑ ſe ſꝫ per accidēs. ſed malavolūtas augeli ſil̓r ⁊ homīs ſecūdaria cauſa fuitmaloꝝ. R ¶ Pro qͦ ſciēdū ꝙ bonū pōt eſſe cauſa vel ſubiectu mali in quo non ſunt oīa. ⁊ qd̓ nonhabet oēm perfectionē ⁊ bonitatē. ſꝫ deus qͥ habetpīno perfectionē ⁊ bonitatē nō p̄t eſſe cauſa mali.Iō Aug. in lib. queſtionū. Nō eſt deus mortis inuētor. ſꝫ iudex. ¶ Itē viſo qͥd eſt pctm̄ in generali.Nūc qͥd ſit pctm̄ originale. ℟n̄det ſcūs Tho. ſuꝑij. ſenten. Formaliter loquēdo pctm̄ originale eſtdefectus originalis iuſticie. Naterialiter eſt ꝯcupiſcētia. Sed Hugo in lib. de ſacr̄is. li. j. Peccatū originale eſt viciū qd̓ naſcēdo vel ꝯcipiēdo contrahimus. Nā licet generantibꝰ quantū ad culpāremiſſum ſit. tn̄ remanet quo ad penā. ¶ Diceresſit ne paruulis iniuria ꝙ imputat̉ eis hoc ad peccatū Rn̄det ſctūs Tho. nō. Qā qͥ caret aliqͣ ꝑfection que requirit̉ ad aliqͥd obtinendū debet carere illo obtinēdo. ſed paruuli carent iuſticia originali ⁊ actuali que requirit̉ ad dei viſionē. ergo iuſticia ade ex gr̄a fuit data ſuꝑ naturalia pͥncipia.quā ꝑ ingratitudinem amiſit. vn̄ cū ex gr̄a eēt nulla iniuria fit poſteris ſi nō redditur eis iuſticia abadam ꝑdita I¶ Diceres. Eſt ne illud originalevoluntariū vel neceſſariū. Rn̄det magr̄ in. ij. diſt.xxxij. ⁊ eſt Orige. ꝙ pōt dici vtrūqꝫ. Neceſſariū v̓oqꝛ vitari nō pōt. Ideo p̄s. De neceſſitatibus meiseripe me dn̄e. Etiā pōt dici voluntariū. Augꝰ. Licet paruuli nō vtuntur libero arbitrio volūtatis.attn̄ vocat̉ voluntariū qꝛ ex pͥmi homīs volūtateꝯtractū ⁊ factū eſt quodāmō hereditariū De quoad Eph̓. ij. Eramꝰ natura filij ire. dicit ſcūs Tho.in. ij. ij. q. lxxxj. ar. j. Oēs hoīes ex adā deriuati ſūtāqͣꝫ multa mēbra vnius corꝑis. Actus aūt vnimēbri nō eſt volūtarius volūtate ipſius. ſed volūtate anīe q̄ pͥmo mouet mēbra. Un̄ homicidium