De ſancta Maria magdalena
uat hoīem gr̄a. ⁊ facit ꝙ homo cadit in indignationē dei. Sap̄. xiiij. Odio habet dn̄s impios ⁊ impietatē eoꝝ. Aug. Scio deū omni criminoſo inimicum. de quo pctor debet dolere. ⁊ ſic ip̄a doluitita ꝙ cepit lachrimis lauare pedes. Ber̄. O quātavis eſt in lachrimis penitentis. abluūt culpā. extinguūt gehennā. aſcendūt ad celos. deſcendūt ī abyſos. ignē inferni extinguūt. in celo deū reconciliātintus aīam lauāt. Aug. ſuꝑ p̄s. O hō ſi in ꝯſcīa ardes. extingue lachrimis flāmam criminis. Chriẜ.Nemo flens ad deū acceſſit qͥ non impetrauit qd̓poſtulauit. Aug. Qui de pctō dolet dolorē ſuū lachrimis oſtēdat. qꝛ lachrime ſunt teſtes doloris etv̓e pnīe. ⁊ ſunt valde vtiles. Iſid̓. Penitētis lachrime apud deū reputant̉ ꝓ baptiſmate. Aug. Elachrimis ſe miſeꝝ fatet̉. illi deus miſeret̉. ¶ Sptimū eſt ſatiſfactio. Sap̄. xj. Per que quis peccat ꝑ illa puniet̉ qd̓ ip̄a fecit. Greg. Qd̓ habuit oblectamēta. tot de ſe inuenit holocauſta. vt patepra. Item ad oīa iſta requirit̉ dilectio .j. Ehoꝝ.Oīa vr̄a in charitate fiant Hilarius ſuꝑ Ioh̓. Friſtra eſt oīs oꝑatio niſi aſſit dei dilectio. Iō ſubditqm̄ dilexit multū. Reuera fortiter deū dilexit. Itaꝙ totaliter in charitate accenſa fuit ꝙ dilectio eiucomꝑatur fortiſſimis. de qͥbus Salomō Can̄. viijPortis eſt vt mors dilectio. dura ſicut infernꝰ. ⁊ ſicut ignis flāmaꝝ. Aque multe nō potuerūt extinguere charitatē. nec flumīa obruūt illā ſi homo dederit omnē ſubſtantiā ſuam ꝓ dilectione qͣſi nihildeſpiciet eam. Ecce ſex fortiſſima. mors. infernus.ignis. aqua. flumē. ⁊ ſb̓ſtātia tꝑalis. Prīo em̄ morsē fortꝭ ī ſeꝑando. qꝛ ea q̄ fortit̉ ſūt ꝯiuncta .ſ. aīam ⁊corpus diuidit. jͣ. Reguꝫ. xv. Siccine ſeꝑat amara.mors ſic dic̄ Dyoni. Nors nō eſt ſubſtātie ꝯſumptio ſꝫ vnitoꝝ ſeꝑatio. ſic amor dei ſeꝑauit beataꝫmariā magdalenā ab amore mūdi. ⁊ amori xp̄i firmiter ſe vniuit. Hāc charitatē ip̄a on̄dit que mundū reliquit. ⁊ oēs ꝓpinquos frēm ⁊ ſororē. ⁊ heremū intrauit. ꝑ triginta annos cōtinuauit. Et p̄ deſiderio xp̄i tedio vite pn̄tis affecta. Dicit EgeſippꝰNullū viꝝ videre voluit omnē ꝯſolationē tꝑalemfugiens. tm̄ ad dei ꝯſolationē anhelans. q. d. illudAug. Unū p̄cor a te dn̄e vt in nullo permittas meꝯſolari qͣꝫ in te. Omnia amareſcunt vt tu ſolus mihi dulceſcas. oīa mihi mortua ſunt vt tibi viuā. Epoterat dicere illud ad Gal̓. ij. Uiuo ego. non egſꝫ viuit in me xp̄s. Orige. Nonne maria magdalena mortua que ſentiens nō ſentiebat. vidēs nō videbat. ⁊ audiens nō audiebat. ſed tota ibi erat vbimagiſter ſuus. Iſto forti amore meruit vt xp̄us eāerga ſororem ſuam excuſauit. ⁊ meruit inter om̄eshomīes pͥmo xp̄m videre reſurgentem a mortuis¶ Scd̓m forte eſt infernus in retinēdo. qꝛ anima:ſemel receptas ſemꝑ retinet. ⁊ ſic amor dei eiꝰ mētem cū deo ita fortiter colligauit ꝙ nunqͣꝫ ab eiusamore cadere potuit. Prouer .xvij. Omni tꝑe diligit qͥ verus amicus ⁊ fidelis eſt. in vita. in morte. ⁊poſt mortem¶ In vito ſequebatur eum. et ſedensad pedes ¶ In morte ſtabat cum matre eius iuxtacrucē. Poſt mortem emit aromata vt vngeret iheſum. Iſto forti amore meruit ꝙ dn̄s eam excuſauit erga iudam. Sinite eam. opus em̄ bonū oꝑata
eſt in me. p̄uenit me vngere in ſepulturā. ¶ Tertium forte eſt ignis in accendendo ⁊ conſumendo.Eccl̓i. xiij. Ignis nūqͣꝫ dicit ſufficit ⁊ ſic ignis amoris ita accenſus fuit in maria magdalena. nam qn̄meditabat̉ dulcia eius verba que ab eo audiuit. ⁊eius exēpla que viderat poterat dicere cuꝫ. p̄s. Inmeditatione mea exardeſcet ignis. Itē. inflammatū eſt cor meū ⁊ renes mei .i. cogitationes. ⁊ illudCan̄. v. Uulnerata charitate ego ſum. Nā ſic̄ vulneratus de alio cogitare neſcit niſi de vulnere. Eſic ip̄a de xp̄o. Orige. Ubi ioſeph ſepeliuit corꝑtuū. ibi maria ſpm̄ ſuū. Bern̄. Principalior ē ſpūsvbi amat qͣꝫ vbi animat. Iſto forti amore meruitxp̄i conſolationem. Ioh̓. xx. Nulier quid plorasdicit Greg. Interrogat̉ cauſa doloris vt augeaturdeſideriū amoris. O pie ih̓u tu interrogas. ⁊ tu ſciebas. ⁊ ſic fieri volebas. Noueras tu hortulane qͥdplātaueras in horto aīe. Ecce quō exarſit in amorecorꝑis mortui. ꝙ ait. Si tu ſuſtuliſti dicito mihivbi poſueris. ⁊ ego eū tollā. Ecce verba feruentisamoris. ꝙ vna fragilis mulier tm̄ corpus humeriſgeſtare putabat. De quo Bern̄. qd̓ vix centū libremirre ⁊ aloēs ſufficiebāt ad ꝯdiendū. De illo ardēti amore dicit Orige. Ecce maria qͣꝫ ardens in dilectione xp̄i nullū locū excipit. ſꝫ ſine timore dic̄. egoeū tollam. Nō timuit cuſtodes armatos. nō iudeoꝝ ꝑſcrutationes. ⁊ pylati damnationē. non expectauit diē claꝝ. Ioh̓. xx. Cū adhuc tenebre eſſentdixit ego eum tollā. Dicit Sen̄. Nihil eſt qd̓ nontollit qui ꝑfecte diligit. eo ꝙ ſcribit̉ .j. Ioh̓. iiij. Perfecta charitas foris mittit timorē. ¶ Quartū forteeſt aqua in extinguēdo Eccl̓i. iij. Ignē ardentē extinguit aqua. ⁊ ſic charitas dei in ea extinguebatomnē amorē carnalē ꝙ caſtiſſime vixit. Gre. Guſtato ſpū deſipit omnis caro. Bern̄. Charitas deſtruit charitatē. charitas ſpūs deſtruit charitatemcorꝑis. Itē extīguebat charitatē terrenā. De quoChriẜ. Uere nō habet ſuꝑ terrā qd̓ amat qui donū dei in veritate guſtat. Itē extinguebat amoremdomeſticū .ſ. fratris ⁊ ſororis. penſans illud Nat.x. Qui amat patrē vel matrē plus qͣꝫ me nō eſt medignus. Et illud Nath̓. xix. Omnis qͥ reliq̄rit fratres aut ſorores. patrē vel matrē ꝓpter nomē meūcentuplū accipiet. Itē extinguebat amorē pͥuatū.qꝛ de ſeip̄a poſtea nō curauit. ſꝫ. xxx. annis corpusſuū afflixit. ꝯſiderans illud ad Gal̓. v. Qui chriſtiſunt carnē ſuā crucifixerunt cū vicijs ⁊ cōcupiſcētijs. Et ſic ſpiritualis martir effecta eſt. De qͦ Ber̄Uerum martirij genus ſanguinis effuſio ⁊ quotidiana corporis afflictio. Iſto forti amore meruit ſpiritualem conſolationem. ꝙ dn̄s eam pauit ꝑangelos ſepties in die eleuatam. qui collaudabuidn̄m in eius dura ⁊ perfecta penitentia. Luce .xv.Gaudium eſt angelis dei ſuper vno ⁊cͣ. ¶ Quintum forte eſt flumen in obruendo Nath̓. vij. Denerunt flumina ⁊ venti flauerunt ⁊ irruerunt ī domū illam ⁊ cecidit. Et ſic amor dei fuit in ea fortisſicut flumen. quia ſubuertebat domun mentis. etfunditus deſtruxit. quia prius cor eius erat domꝰdiaboli. Grego. Septem demonia habuit. ſed charitas dei fecit eam domum dei. j. Ioh̓. iiij. Qui incharitate manet ī deo manet ⁊ deus in eo. Hugo.