SermoXC

in tali gͣdū amoris ſibijp̄i ⁊ om̄ibus rebus creatisfunditus moritur. vt poſſit viuere ſoli deo Un̄ vere poſſet dicere cū Auguſtino. Noriar vt ille viuere queā. De qͥbus mentibꝰ loqͥtur apl̓s ad Col̓.iij. Nortui eſtis ⁊ vita vr̄a abſcondita eſt in chri.ſto deo. Et de tali morte pōt exponi illud Nūerixxvij. d̓ morte moyſi cui dcm̄ ē a dn̄o. Ad me aſcēde in mōtē iſtum abarim. ⁊ ꝯtēplare terrā ⁊ morere ī monte. Ille mons eminentiā contemplatōnisdeſignat. Abarim interp̄tat̉ trāſitus. ⁊ ſignificatvirū ꝯtemplatiuū qui de meditatōe trāſit in ꝯtemplatōem. ⁊ de contēplatōe ī admiratōem. ⁊ de admiratōne ī mentis alienatōem. ⁊ de mētis alienatione ī quādā delicatā mortē ⁊ hoc ē mori in mōte. Qui vult contēplari diuinā ſapientiā. oporteteum oīa corꝑalia. imo ⁊ ip̄am rōnem trāſcendereqꝛ ẜm Gregoriū. Nens viſibilibꝰ dedita viderenō poteſt īuiſibilia. vn̄ Boetius de ꝯſolatōe ph̓ie.Ꝙ lumen increatū nec capitur ſenſu nec imaginatōne. oēm etiā rōnem ⁊ intelligentiā ſuꝑgredit̉.Et ex hac luce choruſcāti mens ſibi deficiens ⁊ inſui alienatōem trāſiens dulciter moritur cū pr̄iarcha iacob. Iā dulciter moriar ⁊ letus. qꝛ vidi faciem̄ tuā. Huius amoris ꝓprium eſt ꝙ guſtum internū ⁊ ſapiētie diuine dulcedinē tā ardenter deſiderat. ꝙ licet bibat. tn̄ ſic bibendo ſitim nō extinguit deſiderij. qꝛ affectus talis ī nullo gradu familiari ꝯtentus ē. ſed ſꝑ interiora penetrās ex vi trāſformatiua amoris tātum mergitur ī dilectum vtſponſus ſe ab ea vulneratū dicat Cāti. iiij. Duineraſti cor meum ſoror mea ī vno ictu oculoꝝ tuoꝝ.nā ẜm Bern̄. in tractatu de charitate. Deuota aīahꝫ oculos. vnū quo intelligit. alium quo diligit. ⁊vnū cognitōnis. aliū amoris. dexter dilectio. ſiniſter intellectio. Et dilectio bene rectus dicit̉. qꝛ recto aſpectu in dilectū figitur. Tum qꝛ ex ſua intima penetratōne ꝑ ip̄m dilectꝰ vulneratur. qꝛ vbiintellectꝰ repellit̉. ibi iſte admittit̉ ſcꝫ amādo. qd̓ptꝫ. Plus em̄ ſaꝑe qͣꝫ oportet oēs ꝓhibemur. ſedamare oluo qͣꝫ poſſe p̄cipimur. cum d̓r. Dilige dominū deum tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota animatua. Un̄ in cāticis de amoroſis mētibꝰ. Adoleſcētule dilexerūt te nimis. nā velle nimis ẜm Bern̄.eſt plus eſſe qͣꝫ poſſe. Sic̄ ergo nimis d̓r quod ſupra poſſe ⁊ vires acceptat̉. infinitus quippe ⁊ immenſus ē deus. nunqͣꝫ amor charitatis intēditurvt nullus ſit modus vel mēſura amoris. Sic igit̉amās ⁊ ſi nimis amat poſſe ſuo. minꝰ tn̄ velle ſuoꝓpter quod amor ille vt Bern̄. dic̄ apparet modcus dum p̄guſtatus qͥd delicijs āplius in deſiderijs exardeſcit. que ſi dentur ad plenitudinē nunqͣꝫ tn̄ ad ſatietatem. nō ſoluꝫ viatoribꝰ. ſic nec ip̄iscōprehēſoribꝰ. de quo p̄s. xvj. Satiabor cū apparuerit gloria tua. ibi dicit Bern̄. Per ſatietatē debemꝰ acciꝑe deſiderij abūdātiā. nō aūt finē ip̄iusdeſiderij. conſtat em̄ ꝙ ſatiati nō ſunt qͥ ſemꝑ eſuriūt. nā ẜm Bern̄. Satietas parit faſtidiū. Guſtuſaūt diuini dulcoris ſemꝑ parit d̓ſideriū incitamētum. fames em̄ anīe deſiderium eſt. Uere btā eſuries que ſolū eſurit quod ſemꝑ hꝫ. ⁊ ſic amās ip̄omore circulum facit vt nullus ſit finis amoris.

ad contēplaiōem nudā diuine eſſentie cum leticiaſempiterna. Et ꝯfert ẜm aug. mēti indicibile gaudiū quod nec v̓bis expͥmi pōt. De quo Gregꝰ. iijmoral̓. Sepe amātis animꝰ tāto cōtēplatōis munere implet̉ vt videre valeat qd̓ oīno loqui nō valet. nec enarrare pōt. vt alter moyſes deſcēdensa ꝯſortio dn̄i in anīa ⁊ corꝑe aliqua ſigna ⁊ teſtīonia faciet vt ī illa regiōe lucꝭ fuerat. vn̄ hugo. Dude ꝯtēplatōne ⁊ ſecreto reuertimur. qͥd nobiſcumafferre poterimꝰ niſi lucem de regione lucis portamus. qͥs ſcire poterit ꝙ ibi fuimus niſi illūinatirediremꝰ. ſi vidimus pr̄is potētiam apportemuslucē timoris. ſi filij ſapīam lucem v̓itatis. ſi ſpūſſancti clemētiam. apportemꝰ nobiſcū lucem dilectōnis. Signū aūt naturale ꝓbabiliter hoc ꝯgnoſcēdum ē. ſi mens aliqͣ iſtum gradū attingit. tunctalis nūqͣꝫ ſciat loqui niſi dulcedinē verbi. Et ꝙ inoībus deſiderijs ſuis eleuata ad eternam vitam.qd̓ vſqꝫ ad totam obliuionē vite tꝑalis tranſierit.vt dic̄ Bern̄. ⁊ ſic fuit exꝑtus augꝰ. cum dixit. Atime delectat niſi de te loqͥ. de te audire. de te ꝯferretuam gloriā freq̄nter in corde meo reuoluere. qd̓p̄ſtet nobis pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſctūs. Amen.Sermo. xc. ¶ Ad idem.Ccipite et manducate hoc ē corpus meū. j. ad Choꝝ. xj. Audiſtis quō acciꝑe debemꝰ hoc venerabile ſacramētū cum charitatiua affectōne. ¶ Huncvero vidēdum ē qͥd ſeqͥtur ip̄am charitatiuā affectionē. ⁊ ē eternoꝝ occulta reuelatio. nā ẜm Gre.xiij. ꝯfeſſionū. Charitas ē pondus inclinās amantem ad amatū. ⁊ appropinqͣre facit amato inquantum pōt. nam dic̄ Dyoniſiꝰ. Quāto ꝓpinquiꝰ eſtamās amato. tāto veriꝰ ⁊ ſb̓tiliꝰ reuelat̉ ſibi amatum. vn̄ Hugo ſuꝑ vij. angelice hierarchie. Quiardētius diligūt ꝓfundiꝰ cōſpiciūt ⁊ ſb̓tiliꝰ diſcernūt. ⁊ qꝛ cautiori modo reſpiciūt. ꝓculdubio euidentiꝰ cognoſcūt. Idcirco qͣnto eterna magꝭ amātur. tāto ꝑfectius cognoſcūtur. Et ſic verificat̉ verbum Rich̓. iiij. de ꝯtēplatōne. Ex magnitudīe diuine dilectōnis pendet modus diuīe reuelatōnisergo merito ſeqͥtur charitatiuā affectōem occultaeternoꝝ reuelatio. A ¶ Nota reuelatio eternoꝝd̓r occulta. qꝛ non niſi ī occulto ꝑcipitur. De quoHugo li. iiij. de archa nōe dic̄. In reuelatōnibusneceſſaria ē ſecreta habitatio ⁊ mētis collectio ſiue vnio. Un̄ ſi ſcrutemur ſcripturas. tūc vix autnūqͣꝫ deum fuiſſe locutū in multitudine inueniemus. ſꝫ quotiēs voluit aliqͥd innoteſcere hoībusnō gētibus aut popul̓. ſꝫ paucis ⁊ a cōuētu hoīmſegregatis vl̓ ꝑ nocturna ſilētia. vl̓ in campis. velin ſolitudinibꝰ. montibꝰ ⁊ vallibꝰ ſe manifeſtauitSic locutꝰ fuit noe Gen̄. vj. ⁊ abraam Gen̄. xij.⁊ Iacob in via Gen̄. xxviij. In ſomnis vidit ſcalam ⁊ dn̄m innixū. poſtqͣꝫ euigilauit dixit. Ueredn̄s eſt in loco iſto. ſic ⁊ moyſi Exod̓. iij. cū paſcebat oues Ietro cognati ſui ſacerdotis madian.Cū minaſſet gregē ad interiora deſerti veīt ad mōtem dei oreb. apparuit dn̄s in flāma ignis de medio rubi. Et vidit ꝙ rubus ardebat ⁊ nō comburebat̉. Et ezechicli circa fluuiū chobar. ⁊ ſic quaſi