De corpore chriſti
verticē nulla ꝑs illeſa ꝑmanſit. Et reuera qͥcūqꝫ illud amoris ſignaculo cordi ſuo bene impͥmeret ⁊intime cogitaret qͣꝫ amare nos redemit. ⁊ qͣꝫ feruēter ⁊ fideliter ſalutē nr̄am q̄ſiuit. tūc hō ad oīa illa feruēter poſſet affici. ꝑ que honor dei ⁊ ſalus ꝓximi poſſet ꝓcurari. Propͥum huiꝰ amoris ē ꝙanīa plus velit eē dei qͣꝫ ſuijp̄ius. De qͦ Augꝰ inli. lxxxiij. q̄ſtionū. Cū deꝰ magis diligit̉ qͣꝫ animꝰſeqͥtur ꝙ hō malit̓ eē eiꝰ qͣꝫ ſuꝰ. Rō ẜm bernardūqꝛ p̄ſentialior eſt ſpūs vbi amat qͣꝫ vbi animat. dicēs cū apl̓o ad Gal̓. ij. Uiuo ego. iā non ego. ſedviuit ī me xp̄s. Signū aūt naturale ī iſto gradu ēex cecitate oculoꝝ que cauſat̉ ex ſiccitate corꝑis.Spūalit̓. Sic oculi interiores anīe amoroſe quiſunt intellectꝰ ⁊ affectꝰ ꝓfundātur ī corde duplicirōne. Prīo totū intra eſt qd̓ mens amoroſa q̄rit ⁊diligit. extra nihil q̄rit nihil ſapit. Scd̓o hoc ideꝫfit ī acceſſu ⁊ receſſu. animꝰ em̄ faciliꝰ ꝑpēdit. Accedit ſpōſus qn̄ deuotōe inſolita mētē tangit. recedit qn̄ dulcore ſue pn̄tie mēti ſe ſubtrahit. ¶ Quītus gradus amoris ē amor infatigabilis. qͥ mētisaffectū indeſinēter ſurſū eleuat infatigabiliter feruido amore. vt ſolū bonum diuinū ⁊ nihil aliudſibi ſapiat. ⁊ verbo diuīo viuat delitijs affluēs innixa ſuꝑ dilectum ſuū Cāti. iij. ſcribit̉ ex eoꝝ ꝑſona. Que ē iſta q̄ aſcēdit ꝑ deſertum .i. ſolitudineꝫvite p̄ſentis. Et aſcēdit ī ſecretū dei habitaculū ſicut v̓gula fumi .ſ. ſupra ſeip̄am erecta. faciēs multa oꝑa bona ⁊ nihil reputans ſe feciſſe. iuxta illudLu .xvij. Cū feceritꝭ oīa que p̄cepta ſunt vob̓ dicite. īutiles ſerui ſumꝰ. Propriū huiꝰ amoris eſt qom̄e malū non ſentit. ⁊ ꝓ dilecto ꝑuipendit oēmaduerſitatē ⁊ penalitatē. Un̄ dic̄ bernardus. Utinā ille amor nr̄is infigeret̉ mētibꝰ. vt quicqͥd diuina ꝓuidētia nob̓ pati cōtulerit. hoc dulciter ⁊ totaliter ſine moleſtia patiamur. imo de hͦ potiustrīſecus gaudeamꝰ. ⁊ deo de hoc laudes deuotiſſimas exſoluamꝰ. Exēplo cetus apoſtolici. qͥ ibantgaudētes a ꝯſpectu ꝯcilij. qͦniā digni habiti ſūt ꝓnoīe xp̄i contumeliā pati. qꝛ charitas oīa ſuffert.j. ad Coꝝ. xiij. Signū naturale amoris eſt qꝛ amātes cōſueuerūt de amore ſuo rigmos facere ⁊ cantus ī laudem ⁊ memoriā amati. vt ex his moueātur ad crebrius cogitandū de amato. vt ꝑ hoc ſemdecātare ⁊ eius beneficia ſemꝑ ī mente reuolueredicens cum Eſaia eiuſdē. lxiij. c. Niſerationū domini recordabor ⁊ laudem dicā pro oībus q̄ retribuit mihi dn̄s deus noſter. ¶ Sextus gradus eſtamor inſeꝑabilis. qͥ ſic aīam cū ſponſo ligat ꝙ animus amātis de alio cogitare neſcit. qͥcqͥd em̄ agatquicqͥd dicat. hoc ſemꝑ dormiēs ſomniat. hoc vigilās om̄i hora tractat. Hoc amore ligatꝰ fuit bernardꝰ dicēs. O ih̓u ſūma benignitas. o mira cordis iocūditas. incōprehēſa bonitas me ſtrīgit tuacharitas: Hic eſt ille deuotōnis gradus exceſſiuꝰqui animā totam rapit in deum. nō ſinens ipſamſuijp̄ius eſſe ẜm Dyoniſiū. ſed amati. Iſtū videt̉attigiſſe cuꝫ dixit. Quis mihi det vt venias in cormeū ⁊ inebriar amore tuo ⁊ amplectar vnum bonum in qͦ ſunt oīa. Hūc gradum videt̉ poſſediſſe
ſponſa Cāti. iij. Tenui eū nec dimittā donec eumintroducā in domū mr̄is mee ⁊ in cubiculū genitricis mee. Super qͥ dicit Gilbertus. O dn̄e ih̓uqͣꝫdulce eſt te q̄rere qͣꝫ dulcius tenere. In vno pijlaboris eſt exercitiū. ſꝫ in altero ꝑfecta leticia. Hāille tactus fructu nō caret. mulier em̄ euāgelica felici fructu retigit fimbriā ih̓u. ⁊ ſtatim ſanata eſt afluxu carnalis ſanguīs. Per fimbriā veſtimēti intelligere debemꝰ v̓tutes ⁊ dona gr̄aruꝫ qͥbus chriſti humanitas veſtita fuit. qͣs cum mens deuotatetigerit affectu interioriſ amoris reſtringit̉ in ip̄aoīs fluxꝰ carnalis delectatōis. ⁊ homo efficit̉ deiformis. iuxta illud apl̓i. j. ad Coꝝ. vj. Qui adheret deo vnus ſpūs efficitur cū eo. hoc tātū dictumeſt ẜm Aug. ꝙ anīa amoroſa nō viuit ſuijp̄ius vita. ſꝫ vita ſponſi ꝑ amoris iura ſibi vendicat qd̓ eſtſpōſi. Propriū huiꝰ amoris ē ꝙ anīa amoroſa frequēter ⁊ inceſſanter cogitat de amato. De qͦ Ber.dmās poſt rem amatā indefeſſis oculis ꝯtēplat̉Nā ẜm auguſtinū. Ubi emor vbi oculus. vbi dolor ibi manus. Iō Fulgentiꝰ. Ubi dilectōnis eſttheſaurꝰ. ibi ⁊ cogitatōnis affectus. Signū naturale hūc gradum ꝓbabiliter cognoſcēdū eſt ineqͣlitas pulſus. Nā vehemēter amās hꝫ pulſum autnimis tardū aut nimis veloceꝫ. ẜm diuerſas amati app̄henſiones. Eſt em̄ tardus ſi anxie dilecti abſentiā patitur. Uelox aūt dū ex ſpe conſequēdi dilectum cor aperit̉ ⁊ hylarat̉. ex qͣ hylaritate ſpūs īflāmat̉ ⁊ pulſus naturaliter excitat̉. Spūales aūtpulſus anīe amoroſe ſunt eiꝰ affectōnes. qui veloces ſunt cū gaudet de dilecti p̄ſentia. tardi autemſunt dū triſtatur ⁊ dolet de dilecti abſentia. Aſfumens illud Origenis ſuꝑ Canti. Heu heu qͦ abijtgaudium. vbi latet amor meus ſalus mea. Namanīa amoroſa in hac amoris anxietate eſt ſic fixain dulcedine dilecti ꝙ preter eū om̄e gaudiuꝫ moleſtiā reputat. Ita ꝙ dicit Gilbertꝰ ſuꝑ Cāti. Durum eſt amāti peregrinas curas īmittere ⁊ celeſteſecretum infeſtari. ¶ Septimꝰ gradus ē amor inſatiabilis. qͥ ideo d̓r inſatiabilis. qꝛ mēteꝫ tāta ſuauitate ꝑfundit. ꝙ guſtu diuine dulcedīs ſatiari nōpoteſt. ſꝫ quo āplius bibit āplius ficit. Iuxta illudEccl̓i. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſuriūt. ⁊ qui bibunt adhuc ſitiūt. In hoc gͣdu anīa eſſe cōſtitutacognoſcit̉ quādo ad affectum inuſitatū ad quendā guſtum innoīatum diuinitꝰ intromittit̉. Queꝫguu bene guſtauit btūs Auguſtinus cū dixit. x.confeſſionū. Intromittis ī me qͣndoqꝫ intrīfecus⁊ neſcio in quā dulcedinem. q̄ ſi ꝑficeret̉ in me neſcio qͥd erit. vnum tn̄ ſcio ꝙ vita iſta nō erit. In hͦgͣdu amoris anīa capitur in illum abyſſum diuinlumīs. ⁊ in tātā ſuauitatē diuini amoris vt animꝰexterioꝝ oīm oblitus penttus neſciat ſeip̄m. ⁊ totus trāſeat in deum. quēadmodū aurora a claritate ſolis abſorbetur ⁊ ſtilla aque multo vino infuſa deficere a ſe tota videtur. dum alteriꝰ ſaporē induit ⁊ colorem. vt dicit Bern̄. in tractatu de charitate. Sicut vides in lāguidis nil eſſe vigoris. ſꝫ totus eoꝝ motus ex alieno dependet imperio. ſic ſiquis ad tātum gͣdum ꝑfectionis ꝓfecerit nil iā ꝓprium agit. nil iā proprio arbitrio relinqͥt. ſed oīadiuine diſpēſationi dimittit. Nec mituꝫ qꝛ mens