De purificatione virginis marie

iſta dn̄o ꝯſecraret̉. ¶ Scd̓m p̄ceptum ī lege ſpēale fuit de pͥmogenitis tam de hoībus qͣꝫ iumentisin memoriā plage egyptioꝝ. de quo p̄s. Et ꝑcuſſitom̄e pͥmogenitū egypti ab hoīe vſqꝫ ad pecus primigenitis filijs leui reſeruatis. vt patꝫ Exod̓. xiij.Sed xp̄s erat pͥmogenitꝰ. iō voluit nō ſoluere legē ſꝫ ad implere. Nat. v. ⁊ Lu. iij. Sic decet īplere oēm iuſticiā. Et ſic ꝯmemorat vtrūqꝫ ſeruatū. licet nō eſſꝫ obligatus ꝑ legē. eo ꝙ vterū matris nōaꝑuit. ſꝫ clauſo vtero exiuit. Hic datur exēpluꝫ ⁊doctrina p̄ſidentibꝰ id qd̓ alijs ſtatuūt ꝑ ſe ꝯſeruare debēt. de cōſti. c. oīs. Quicqͥd iuris ī alteruꝫ ſtatuit ip̄e debꝫ vti eo. Sed heu īplebitur hodie illd̓Nat. iij. Alligant hoībus grauia onera ⁊ īportabilia. digito aut ſuo nolūt ea mouere. Xp̄s autemvtrūqꝫ ſeruauit. Primū tāgitur vbi ſupra. Scd̓mcū ſubdit ī textu. Et vt darēt hoſtiaꝫ pro eo ẜm ꝙſcriptum ē in lege dn̄i .ſ. Leuit̓. xij. Chriẜ. O ꝓfunditas diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſcīe dei. pr̄ complet figuraꝫin filio. veritas adeſt. conditor legis cuſtodit legēEt ſubdit. Par turtuꝝ aut duos pullos colūbaꝝHec erat oblatio pauꝑm. ſꝫ diuitum agnus. Naꝫip̄a mater nouit filium ī pauꝑtate viuere. de quoij. Coꝝ. viij. Qui cum diues eſſꝫ propt̓ nos egenꝰfactus ē. Et ſic voluit ꝓ ſe hoſtiam pauꝑm offerre. In iſta oblatōne ſignificauit ꝙ figura legis ceſſare debuit. qꝛ veritas affuit. Nam ioſeph potuiſſet hr̄e agnum quē obtuliſſꝫ. ſꝫ vbi aderat veritasdebebat deeſſe figura. Agnus aūt qͥ offerebatur īlege. figura erat iſtius agni xp̄i qui tollit peccatamūdi Ioh̓. j. Ecce ī hoc qd̓ pro eo dabat̉ par turturum aut duo pulli colūbarū. ſignificabat̉ ꝙ ip̄edebuit eē preciū redēptōnis ꝑ ſui ſanguīs effuſionē. F ¶ Prīo in hoc qꝛ ſanguis colube ē mūdiſſimus. ⁊ ſic ſanguis xp̄i nulla pctī macula contamīatus. .j. Pet̓. j. Non auro aut argēto corruptibili redēpti eſtis de vana veſtra ꝯuerſatōne. ſꝫ p̄cioſo ſanguīe agni īmaculeti ⁊ incōtamīati ih̓u xp̄i.Scd̓o qꝛ ſanguis colūbe eſt calidiſſimus. ſic ſanguis ih̓u xp̄i ex feruētiſſimo amore effuſus. vt dicit Ioh̓es ī Apocal̓ j. Dilexit nos ⁊ lauit nos inſanguine ſuo a pctīs noſtrꝭ. Tertio ē v̓tuoſiſſimꝰqꝛ inſtillatus ocul̓ acuit viſum ⁊ remouet impedimētum. Et ſic ſanguis xp̄i eſt nobiliſſimū collirium. Apocal̓. iij. Collirio vnge oculos tuos vt videas. Oculi ſpūs ſunt affectus ⁊ intellectꝰ. vt dic̄Bernardꝰ. Et nos debemꝰ vngere ocl̓os noſtrosſanguīe ih̓u xp̄i. ⁊ clare videbimꝰ miſcd̓iam ⁊ bonitatē ac charitatē dei ī nobis. Bernardꝰ. In quoilluxit clarius ꝙ nos dilexit dn̄s qͣꝫ in ſuis vulneribus. ¶ Dixi ſcd̓o tangitur ī ſerie pn̄tis euangelij Symeonis iuſti gaudēs obuiatio. in hoc expͥmitur tercium nomē pn̄tis feſtiuitatis vbi dixi ꝙdicit̉ feſtum deuote obuiatōnis. de quo textꝰ. Ecce homo erat ī hieruſalē cui nomen ſymeon. ⁊ homo iſte iuſtus ⁊ timoratꝰ. qꝛ iſticia non ſtat ſine timore. Eccl̓i j. Qui ſine timore ē nō poterit iuſtifcari. Et ſic de iob ſcribit̉ eiuſdē .j. ca. Iob erat virſimplex ⁊ rectꝰ ac timēs deum. Et ſic ſymeon iuſtus erat ꝑ boni oꝑationē. ⁊ timoratꝰ ꝑ mali declinationē. Prouer. xv. In timore dn̄i oīs hō decli-

nat a malo. expectās ꝯſolationē .i. redēptōem iſrſcꝫ q̄ debebat fieri ꝑ xp̄m ī bn̄ficio incarnatōnis. ſicut ꝓmiſit dn̄s Eſa. lj. Egoip̄e ꝯſolabor vos. Symon de caſſia. Iuſtus erat erga deū. qꝛ viuebat exfide Rom̄. j. Iuſtꝰ ex fide viuit. Et iuſtꝰ erga ꝓximū. qꝛ totiꝰ ppl̓i expectabat ſalutē. Et ſpūſſanctꝰerat ī eo. quāuis d̓s gr̄am ſuā cōicet om̄i hoī diſponēti ſe ad eā. qͥbuſdā tn̄ hoībꝰ ſpēale donū cōtulitꝓpter cōem vtilitatē Et ſic huic ſymcōi ſpēale donum iuſtificatōnis ꝯtulit ꝓpter cōem vtilitatemquo dono ꝯgͦſceret ꝓpinquā dn̄i pn̄tiā quā ꝓmiſerat ꝑ ꝓph̓as. Id̓o dicit ſymō de caſſia. Et ſpūſſctūs erat ī eo. ad ſciendū ⁊ docēdū futura. Et rn̄ſum accepit ſymeō a ſpūſancto qͥ erat ī eo. nō viſurum .i. exꝑiturū ſe mortē niſi videret xp̄m .ſ. oculiſcorꝑis. quē videbat oculis mentis. xp̄m dn̄i .i. vnctum a dn̄o meſſiam ī lege dn̄i ꝓmiſſum. Augꝰ.Rn̄ſuꝫ accepit ad ſuū deſideriū qꝛ frequēter ſuſpirabat ī or̄onibꝰ ſuis his v̓bis. Quare tardas dn̄e⁊ faciē tuā auertis. obliuiſceris inopie nr̄e ⁊ tribulatōnis nr̄e. mitte dn̄e redēptorē captiuis. ꝯſolatorem meſtis. veni dn̄e libera noſ. vellē mori donecprius viderē illū ꝑ queꝫ mors vincit̉. nolo ex hocſeculo recedere niſi videā illū per quē cōdituꝫ eſtſcl̓m. Dicebat nāqꝫ ſuſpirādo. Putas ne me inueniat iſta felix natiuitas. putas videbo. putas durabo. Ipſe erat alter daniel vir deſiderioꝝ. cui dictū eſt Dan̄. iiij. Noli timere vir deſiderioꝝ. pax tibi. ⁊ ꝯfortare ⁊ eſto robuſtꝰ. nō te frangat etas. nōmorieris niſi videas. niſi tangas niſi amplecterisxp̄m. Augꝰ in ẜmone hodierne feſtiuitatis. Intelligite frēs quale deſideriū ſancti pr̄es habuerunt.qui ſic ſꝑ xp̄m affectabāt ⁊ feruēter videre. vt ipſoviſo amplius tꝑaliter viuere nō affectarēt. cum tn̄oēs ad lymbū deſcēderēt. Spūaliter ſic dic̄ Ber.Oportet ꝙ ignis deſiderij p̄cedat ſiue p̄ueniat adoēm aīam ad quā venturus eſt. Seqͥtur. Et venitſpū in tēplum .i. motꝰ a ſpū. Origenes. Qui vultinuenire tenere ⁊ amplexari xp̄m debet ī ſpūſctōvenire ī tēplum. nō in ſpū ſuperbie vt ambicioſi qͥvſurpāt ſibi dignitates eccl̓iaſticas. p̄s. cxliij. Circūornate vt ſil̓itudo tēpli. ſicut faciūt inanis gl̓iecupidi. ornantes ſe varijs veſtibus vt appareantcoram hoībus. non in ſpiritu luxurie. nō in ſpiritu vanitatis. vt garruli. ſed in ſpūſancto. Bernardus. Qui vicia ī tēplum dn̄i inducit ſpeluncā latronū facit. Seqͥtur. Et cum inducerent puerū ieſum parētes eius ſcꝫ maria ⁊ ioſeph pater putatiuus. vt facerēt ẜm conſuetudinē legis pro eo. ⁊ redimerēt. v. ſiclis ſicut pͥmogenita alioꝝ tribuū atribu Leui. Seqͥtur. Ip̄e ſcꝫ ſymeon accepit eumī vlnas ſuas. nō ſufficiebat ſibi eū videre ⁊ tāgereſꝫ etiam recepit ip̄m gaudēter. amāter ⁊ reuerēterin brachia ſua. Auguſtinꝰ in ſermone hodierno.Symeon vidit ⁊ cognouit eum. intus eſt ei reuelatus qui foris eſt natus. Cognouit eum in infantia quē iudei crudeles occidebāt faciētem mirabilia. O qͣꝫ ſepe ei oſcula imp̄ſſit. o qͣꝫ amāter euꝫ inſpexit. O qͣꝫ multi filij nobiliū oblati ſunt. nulluꝫaduertebat. ī illius aut introitu totus in ſpū ardebat. O qͣnta gr̄a potuit ei collata eſſe. Origenes.