De ſancto Thoma apoſtolo

rijs ⁊ ꝑegrinis nolite abduci. Eo ꝙ dicit Innocē.papa ⁊ habet̉ ī canōe diſt. xj. qͥs neſciat. Ab oībꝰ dꝫobẜuari qd̓ ſctā romana obẜuat eccl̓ia. qꝛ ẜm ſctm̄Tho. in ſcd̓a ſcd̓e. q. ix. Naximā autoritatē hꝫ eccleſia q̄ ab oībꝰ ē imitāda. Quia qͥ eccl̓iaꝫ nō audierit: ſit ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ. Cui alludit Gre.dicēs. Peccatū paganitatis īcurrit qͥ eccl̓ie ſctē ꝑīobediētiā ꝯͣdicit. Propt̓ qd̓ ſcribit̉ ī canōe. xxiiij.q. j. c. rogamus. Aliud qͣꝫ romana iubet eccl̓ia necſentire: nec ꝑmittit̉ dicere. Id̓o collaudat pſal̓. vnitatē: dicēs p̄s. cxxxij. Ecce qͣꝫbonū ⁊ qͣꝫiocūdū habitare frēs in vnū. Pro qͣ qͥdē vnitate rogauit xp̄sIo. xvij. Rogo pr̄ vt vnū ſint ſicut ego ⁊ tu vnū ſumus. Et ab hac vnitate ſeꝑauit ſe Thomas. nō credēs reſurrectionē. cui cū alij diſcipl̓i dixerint. Didimꝰ dn̄m: rn̄dit. Niſi videro ī manibꝰ eius fixurāclauoꝝ: ⁊ mittā digitū meū in locū clauoꝝ: ⁊ mittam manū meā in latus eius non credam. Augꝰ.Illa dubitatio ꝑmiſſa ē ꝓpt̓ nos. qꝛ deꝰ ē adeo bonus ꝙ nullū malū ꝑmittit qͥn bonū ex eo elicē velit. I ¶ Nā licꝫ dubitatio ī ſe fuit mala: tn̄ bonuꝫvenit ex ea. qꝛ nr̄e fidei firmitas. De qͦ Gre. ī ome.hodierna. Plus valet nobis thome īcredulitas qͣꝫmarie magdalene repētina fidelitas. qꝛ dū ille palvādo ad fidē reducit̉: nr̄a mens oī dubitatōe poſtpoſita ī fide ſolidat̉. Nā ſic̄ diſpēſatiue voluit matrē ſuā deſpōſare: vt ſpōſus eēt teſtis virginitatis.ſic diſcipulū dubitare ꝑmiſit: vt eēt teſtis vere reſurrectōis. Erubeſcāt igit̉ veſani qͥ btm̄ thomā minorē alijs apl̓is putāt eo ꝙ dubitauit: cū tn̄ eiꝰ diuturna dubitatio nr̄e fidei fuit cōfirmatio. Idcircoī hoc alijs fuit ꝑfectior: in qͦ nob̓ vtilior. ¶ De quolegit̉ exēplū d̓ qͦdā ſimplici ruſtico qͥ ī die apl̓oꝝ venit ad eccl̓iaꝫ volēs ſibi ſorte eligē apl̓m iux doctrinā Celeſtini pape ī ẜmōe: vbi dic̄. Unuſqͥſqꝫ fideliū aliquē apl̓oꝝ ſorte eligat cuiꝰ laudibꝰ iugit̉ deẜuiat ⁊ ītēdat. Et cū cartule fuiſſēt ei appoſite: rapuit cartulā cū noīe ſctī thome. Qd̓ cū a p̄ſbr̄o didiciſſꝫ ꝓiecit cartulā cū īdigͣtōe: dicēs. Nolo hūc dubitātē hr̄e ſꝫ vnū d̓ dignioribꝰ Cūqꝫ cartā eādē ſcd̓o⁊ tertio mō ſūpſiſſꝫ: ait. Si aliū hr̄e nō poſſū nec īli ẜuire volo. Plebanꝰ autē ꝓpt̓ laici ſimplicitatēdiſſimulās: ait. Uade hierl̓m ibi īuenies potiorē.qd̓ ⁊ ruſticꝰ ꝓmiſit. Cōtigit poſt ꝑuū tp̄s quoſdaꝫde parochia illuc ſe trāſferre. qd̓ ille audiēs diſpoſuit ſe: rogās vxorē ꝓ licētia: ⁊ cū illis ꝓfectꝰ ē. Cūqꝫ ī mari laborarēt nauigādo vētū validū obuiā habuerūt: ita vt iā pene d̓ vita deſꝑarēt: īuocauer̄t diuinū auxiliū: ⁊ ſortes mittēt cꝰ eēt culpa ꝙ ī mariꝓijceret̉: ⁊ cecidit ſors ſuꝑ ruſticū p̄dictū. At illi ligauer̄t eū ſuꝑ aſſerē ⁊ ī mare ꝓiecerūt. ⁊ ſtatī trāqͥllitas ē ſecuta. Nocte igit̉ venit ſctūs thomas ad illū dicēs. Velles illū venerari qͥ te lib̓aret ⁊ hirl̓mduceret? Cui ille. O qͣꝫlibēter. Statī ille manu accipiēs euꝫ ⁊ ad terrā ꝑducēs: ⁊ cū eo ābulās ⁊ ꝑueniēs ad quādā villā dixit. Mane ciuitatē īgredē ⁊īuenies qd̓ deſideras. Et ſic ab eo receſſit: nec ſibiindicauit quis eēt. Ille mane intrauit ciuitatē hieruſalē: ⁊ gauiſus ſacrificiuꝫ offerebat. Tranſactisautē duabus hebdomadis venerūt ſocij eius: ⁊ īueniētes eum gauiſi ſunt: ⁊ cauſam huiꝰ rei ꝑquirunt. Audiētes deuꝫ glorificauerūt. In vigilia au

tem paſche ſocij alij ſe p̄parauerunt vt iter arriperent: ſꝫ ille noluit: ⁊ ꝑ diē feſtum paſche ꝑmanſit.quo completo ſocios ſuos inſequit̉ feſtinās vt cūeis domuꝫ vaderet. Cum auteꝫ circa veſꝑam currendo fere defeciſſet: vidit a tergo vnum in alba veſte equitantē qui eum pie ſalutauit: ⁊ quo vadit requirit. Cui ille. Ad ſocios meos curro. Et ille. Lōge inquit ſunt: ſꝫ veni ducam te ad ſocios tuos. Etille audacter porrexit manum equitāti ſedens retro ſuꝑ equū dixit ad illum. Eyami domīe vellemlibēter nomē veſtrum ſcire: vt de bn̄ficijs poſſemgrates referre. Cui ille. Expecta quouſqꝫ veniemꝰad notos tuos: quia ſero eſt: ⁊ poſtea ſcies qͥs egoſum. Cūqꝫ breuē viam iuiſſent dixit ei. Deſcende ⁊vade ad villam adiacentē ⁊ īuenies tuos notos: ⁊acciꝑe cedulam illam: ⁊ in illa nomē meū inuenies. Deſcēdit laicus ille noīe Pichuldus: cepit iread pueros paſcētes agnos. Uidentes ip̄m agnoſcunt ⁊ occurrūt vententi ⁊ ſuſcipiūt. Ille autē admirans ait. O boni pueri: quis vos vltra mare duxit: credebat ſe adhuc vltra mare. Ad quem pueriNos in villa noſtra ſumus ⁊ vltra mare nunqͣꝫ venimus. Currūt pueri ⁊ nūciant vxori aduētuꝫ eiꝰSꝫ illa p̄ indignatōe nec eum ſuſciꝑe voluit nec eioccurrere: putans eū hieruſalē nunqͣꝫ veniſſe. Alijſibi occurrūt ⁊ ſuſcipiūt euꝫ: ⁊ querūt vbi amicosillorum reliquiſſet. Refert omnia illa q̄ facta ſunt:ſꝫ non eſt qͥ credit. Producit ille cedulā ⁊ dat plebano: rogat eum ſibi nomē denotare. Difa cedula plebanus: agnouit illam eſſe cedulaꝫ quam trina vice de altari reiecit: Et ait plebanus. Ecce quētu in altari ꝓ apoſtolo renuiſti: ip̄e eſt qui tecuꝫ fecit miſericordiā. Qd̓ ille audiēs dixit. Sanctꝰ thomas digniſſimus ē ominū ſanctorum: ſua liminadeo cooꝑante ſum aditurus. Licētia ab vxore poſtulata vadit ad ſanctum thomā. Et illo iam redeunte ī via ad patriā: ſui ſocij ꝑegrini a pͥmo ꝑueniunt: qui teſtimoniuꝫ de omnibus q̄ ruſticus dixitꝑhibēt. ⁊ quō in hieroſolymis ī vigilia paſche euꝫreliquiſſent. Nirantur omnes de his q̄ facta ſuntEt cum ſic referrēt venit ille laicus: ⁊ ab omnibꝰei occurritur: ⁊ reuerēter ab eis ſucipitur. Et exinde celebritas ſancti thome ꝑ totā prouinciā eandēī magna veneratōe habetur. Et hoc qͣꝫtum ad primū de dubitatōe thome ꝑmiſſiua. Itē ꝑmiſit deus thomam dubitare nobis in exempluꝫ ꝙ nemode gratia dei debet ſe reddere ſecurum. quia dicitAuguſtinꝰ lib̓. x. confeſſionū. Nemo ſecurus debet eſſe in hac vita que tota temptatio nomīatur.nam poterit fieri de deteriori melior: ⁊ ex meliorideterior Iob. vij. Militia eſt vita hominis ſuꝑ terram. Nam ſicut miles dum eſt in campo non ē ſecurus donec veniat in caſtrum ſuum. ⁊ ſic nec homo in preſenti vita. vt patꝫ in p̄cedenti ſermone.¶ Dixi ſecundo ſubiūgitur apparitio chriſti reiteratiua: cum dicitur. poſt dies octo iterum erāt diſcipuli congregati ⁊ thomas cum eis: ⁊ venit Ieſus ianuis clauſis ⁊ ſtetit in medio eorum: ⁊ dixiteis. pax vobis. M ¶ Nota exquo eſt in aduentu⁊ nos ſcd̓m rep̄ſentationem eccleſie expectamusaduentum gratie: qualis debet fieri diſpoſitio illorum quibus chriſtus apparebit ꝑ grām? Reſpon-