De ſancto Thoma apoſtolo

elemoſyna ſpūalis quam quis ꝓ neceſſitate proximi facit. ⁊ ē valde acceptum deo cū qͥs ex charitate frat̓na facit. De quo Chryẜ. ſuꝑ Nath̓. Pro ſeorare ē neceſſitatis. ꝓ alijs autē orare ē frat̓ne charitatis. Nam melior ē oratio quā charitas cōmēdat qͣꝫ illa quā neceſſitas trāſmittit. Idcirco cū deuotōe ⁊ ex dilectōe ꝓ alijs ē orādū. qꝛ dic̄ Gergo.in moral̓. Quāto quis deuotius ꝓ alijs int̓cede̓ nititur: tāto citius ꝓ ſe exaudiri meret̉. qꝛ tūc implebitur illud p̄s. xxxiiij. Pratio mea in ſinū meū cauertetur. Octauū bonū ē aſſecuratio ī agone mortis. qꝛ magis ſecure recedit ab hoc ſeculo qͣꝫ ſi ſolꝰeēt. Id̓o ī clauſtris cōuocātur frēs ⁊ ſorores ⁊ exhortātur ad orādum ꝓ infirmo ī agone laboranti.qꝛ ⁊ diabolus maxime tēptat hominē. qꝛ ſcit ſi eūceꝑit: amplius effugere ei nō poterit. Ergo neceſſarium ē ibi hr̄e bonā ſocietatē ꝓpt̓ maiorē ſecuritatē. Exēplū legit̉ de quodā heremita cui reuelatafuit hora mortis. Quid fecit ille? Acceſſit ad ꝓpinquū cenobiū petēs ſe recipi ī eoꝝ ꝯſortiū. Tūc abbas exhibuit ſe grauē ꝓpt̓ eius ſenectutē: ⁊ debilitatē timēs ne fratribus eēt grauamē. Hoc ille cōſiderās reſpōdit abbati. Pat̓ ne timeatis: quia cito moriar vt mihi reuelatum eſt. Cui abbas dixit.Cur vis tunc intrare ſtatum noſtrū? Rn̄dit. vt eēꝫſecurior in bona ſocietate propt̓ tranſitū ꝑiculoſūpaueſcēs latrones infernales. Psͣ. lv. Ipſi obẜuabūt .i. inſidiabunt̉ calcaneo eiꝰ .i. infirme vite. Id̓oneceſſariū ē bonoꝝ cōſortium. de quo Tulliꝰ. Cūillis cōuerſare qͥ poſſent te meliorē facere. Legiturnāqꝫ in vitaſpatrū. Sicut ſurculus inſitus arboriſic homo ī bona ſocietate. qꝛ trahit ad ſe virtutē ⁊īmutat totam naturā arboris. Et hoc placet deo .ſ.meliorari a bona ſocietate. de quo Chryſo. Nihiadeo gratū ſicut viuere ad cōmunē vtilitatē. Et ſicut bona ſocietas multa bona adducit. ſic mala ſocietas ad multa mala ꝑducit. Dicit nanqꝫ Chryſo.Nil tam nociuū ſicut cōſortium maloꝝ. De qͦ poeta. De cōſorte mala fit mens tua ſepiꝰ egra. Id̓oIſido. in ſyno. Melius ē hr̄e maloꝝ odiu qͣꝫ ꝯſortium. Id̓o ſcribit̉ Nume. xvj. Recedite a tabernaculis impioꝝ. nolite tāgere ea que ad eos ꝑtinēt .i.nolite cōicare malignis eoꝝ oꝑibꝰ. Prouer .j. Ste lactauerīt pctōres ne acqͥeſcas eis. pedes eī eoꝝad maluꝫ currūt. Sꝫ a ꝯſortio bonoꝝ non eſt recedendū. qꝛ ſi thomas in cōſortio apoſtoloꝝ ꝑmanſiſſet xp̄m vidiſſet: ⁊ tādiu in infidelitate nō ꝑmanſiſſet. F ¶ Tertio hͦ nomē thomas īterp̄tat̉ abyſſus. qꝛ nimis ꝓfunde ⁊ p̄ſumptuoſe voluit ſcrutari reſurrectionē xp̄i quam pie debuit credere. ⁊ ꝓpter illam p̄ſumptionē non apparuit ſibi xp̄s vſqꝫad octauā reſurrectōis. Et non affuit thomas cuꝫpͥmo xp̄us diſcipulis apparuit in exēplū ꝙ p̄ſumptio non dꝫ adeſſe ſi nobis xp̄s ꝑ grām dꝫ apparere. Spūal̓r pͥmo homo nō dꝫ p̄ſumere de miſcd̓iadei. Un̄ Eccl̓i. v. Ne adijcias pctm̄ pctō. nec dicasmiſeratio dei magna eſt: multitudinis pctōꝝ meorum miſerebit̉. Niſericordia em̄ ⁊ ira cito ab illo proximāt: ⁊ in pctōres reſpicit ira illius. quia dicit p̄s. cxj. Miſericors ⁊ miſerator ⁊ iuſtus dominus. G ¶ Primo miſericors ponit .ſ. ad ſuſcipi-

niēduꝫ delinquētem. Ideo Eccl̓i. v. Ne tardes cōuerti ad dominū deum tuuꝫ. ne differas de die indiē. ſubito em̄ veniet ira illius: ⁊ in tēpore vindictediſꝑdet te. Secūdo non d̓ fortitudine. quia ſcribit̉j. Reg. ij. Non in fortitudine ſua roborabit̉ vir. EtIudith. vj. Preſumētes de ſe ⁊ de ſua virtute gloriantes humilias. Nūquid lucifer fortiſſimꝰ: iamſon robuſtiſſimꝰ ⁊ ceciderūt: quia de ſeip̄is p̄ſumſerunt? Id̓o Eccl̓. xxxvij. O p̄ſumptio nequiſſimavn̄ creata es? quaſi di. quid habes de te boni? Id̓oGalat̉. vj. Si quis exiſtimat ſe aliqͥd eſſe cū nihilſit: ip̄e ſe ſeducit. Et Roma .j. Euanuerunt in cogitatōibus ſuis. ¶ Tertio non p̄ſumas de bona ſocietate ꝙ ꝓpt̓ea es ſecurus ꝙ cuꝫ veris religioſis habitas. Qaꝫ iudas fuit vnus de duodecim: ⁊ tamēſaluator dixit de eo Ioh̓. vj. Nonne duodecim elegi ⁊ vnus veſtrum ē diabolus? Siml̓r Nicolaꝰ fuit vnus de ſeptē diaconibus: ⁊ primus in hereſimcecidit ⁊ dixit ſimplicē fornicationē non eē pctm̄.Siml̓r Eſau filius Iſaac ⁊ frat̓ Iacob electi: ⁊ tamē fuit reprobatꝰ a domīo: iuxta illud Malach̓. j.Iacob dilexi: eſau aūt odio habui. Et ſic thomasfuit vnus de duodecim Nath̓. xxiiij. Erunt duoin lecto vno .i. in vna ſocietate contēplatiua. ⁊ vnꝰaſſumetur ⁊ alter relinquet̉. Quarto non p̄ſumasde loci dignitate. Nā lucifer in celo peccauit. adāī paradiſo: ⁊ thomas in t̓ra hierl̓m: ⁊ in domo dn̄ice cene ⁊ glorioſe domīce reſurrectōis diſcredidit.Id̓o ſcribitur ī canone. xl. diſt. Non loca aut ordines creatori noſtro nos ꝓximos faciūt: ſꝫ nos autmerita bōa cōiūgūt: aut mala diſiūgūt. Reꝑiūturer̄a qui die noctūqꝫ in eccl̓ia iacēt: ꝑ hoc tamē meliores nō exiſtūt. quia dic̄ Grego. ⁊ habet̉ in canone. xl. diſt. q̄libet. Quelibet occulta loca ſine gr̄a īfuſa animā ſaluare nō pn̄t. Ratio Chryẜ. quia locus non ſanctificat hominē: ſꝫ homo locum. Propter qd̓ inquit Bern̄. in li. de floribus. Non hieroſolymis fuiſſe: ſꝫ hieroſolymis bn̄ vixiſſe laudandum eſt. ¶ Quinto non p̄ſumas te ſecuruꝫ de ſcientie ⁊ intelligentie claritate. Nam Salomon ſapiētiſſimus ⁊ Dauid eximius peccauerūt: ⁊ multi ſunt qui de ſalute Salomonis deſperant. ſic ſanctus thomas diſcipulꝰ ſummi magiſtri Ieſu xp̄i:⁊ tamē ꝑmiſſus ē dubitare d̓ articulo fidei .ſ. reſurrectōis xp̄i. Ergo nō ē p̄ſumēdū d̓ ſcīa .j. Coꝝ. viij.Scīa inflat: charitas edificat. Id̓o Iſid̓. liij. d̓ ſum.bo. c. j. Meliꝰ ē ſtudiū viuēdi bn̄ qͣꝫ multa ſciēdi. qꝛẜuꝰ ſciēs volūtatē dn̄i ⁊ nō faciēs: vapulabit plagꝭmultis Luc̄. xij. Eo ꝙ ſcribit̉ Ia. iiij. Bonū ſciēti etnō faciēti pctm̄ ē illi. ¶ Sexto nō p̄ſumas te ſecurum ex feruida volūtate. de quo Ber̄. ad Eugenium papam. Noli nimis credere affectui tuo. nihilbonū fixum quod non negligētia ⁊ tēpore aboleſcat. Sic fuit thomas prius ita feruidus in voluntate ꝙ dixit Iohan. xj. Eamus ⁊ moriamur cū eoEt Petrus qui cum feruore ⁊ vera intētione domino dixit Nath̓. xxvj. Paratus ſum tecum mori ⁊ in carcerem ire. ⁊ poſtea negauit cuꝫ. Credo ꝙprinceps apoſtolorū permiſſus eſt ita faciliter negare: vt nos erudiamur in nos nō confidere: ſedtotum deo committere. ¶ Septimo non preſumas te ſecurum ex maxima domini familiaritate