De ſancto Thoma apoſtolo

dit idem. Nulli dubiuꝫ qͥn totum ad gloriam laudis ꝑtinet xp̄i quicqͥd ei honoris impēſum fuerit.Tertio propter noſtrā ſaluteꝫ. Hylariꝰ. Impoſſibile ē aliquē ſaluari peccatorē o v̓go: niſi ꝑ tuumauxiliū ⁊ fauorē. Chryẜ. Tribularer nimiū ſi Marie neſcirē pātrociniū. qꝛ nobiſipſis nō eſt ſalꝰ. Dequo Anſel̓. Non eſt ſalus in mūdo niſi quā peꝑitv̓go. Quarto debemus eam glorificare ꝓpter noſtram neceſſitatē. qꝛ dic̄ Bern̄. Tu pro ſingulis neceſſitatibꝰ ſubuenis mat̓ dei. tū ꝓ diuerſitate infirmitatum largiris diuerſitatē medicinaꝝ. vt ptꝫ inmiraculis. Ad inſinuādum p̄ſentem feſtiuitatē eēcelebrādam pͥmo ē oſtēſuꝫ Elſino abbati: cui ſuccurrit in neceſſitate tēpeſtatis maris laborāti. Secūdo ſubuenit ſacerdoti cuidā adultero poſt mortem in faucibus diaboli exiſtēti euꝫ eripiēdo. Tertio cōſolata ē adoleſcentē nubere volentē: eum adad caſtitatē āmonēdo. vt patꝫ in hyſtoria huiꝰ feſtiuitatis. Id̓o Anſel̓. dicit. Non ē verꝰ amator v̓ginis qͥ reſpuit colere feſtū eiꝰ ꝯceptōis.¶ Ex decreto cōcilij Baſiliēſis.Acroſctā eccleſia generalis ſynodus Baſiliēſis ⁊cͣ. Ad perpetuam rei memoriā elucidātibꝰ diuīe gratie myſteria mercedē glorioſam repromiſit eternapatris ſapīa: dum ait. Qui elucidāt me eternaꝫ vitam habebūt. Qd̓ etiam de beata v̓gine q̄ ip̄aꝫ patris ſapīam dei filiū eternū in vtero ꝓtulit ac mundo ꝑeꝑit ſacroſctā legit eccl̓ia. Nam quicqͥd de dignitate ⁊ ſublimitate virginis matris educit̉ in lucem: hoc non eſt dubiū ad laudē ac honorē dei filij ſui ꝑtinere. Et qui honorificāt matrē ⁊ ſanctitatem matris: honorificāt ⁊ elucidāt giorioſum nomen filij eius qͥ ip̄am ſanctificauit ⁊ repleuit gr̄a.Un̄ ſi ī ceteris rebus elucidatio veritatis q̄ a dn̄odeo eſt p̄clara merita parturit: in ea re ſpāl̓r fructꝰvberrimos afferre ſperāda ē: q̄ ſanctificatōem ⁊ dedicationē tēpli illiꝰ cōcernit in quo an̄ ſecula anteqͣꝫ terra fieret ab et̓no ſibi manſionē ordinauit prima ⁊ eterna veritas. Idcirco maxime congruit vtpax habeat̉ in q̄ſtionibꝰ cōcernētibus ſanctificationem illius ꝑ quam pax diffuſa ē in terris. Hactenus v̓o difficilis q̄ſtio ī diuerſis mundi ꝑtibꝰ ⁊ coram hac ſctā ſynodo ſuꝑ ꝯceptōe illiꝰ glorioſe v̓ginis matris dei: ⁊ exordio ſanctificatōis eius facta.quibuſdā dicētibus ip̄am virginē ⁊ eius animā ꝑaliqd̓ tēpus aut inſtans tēporis ſubiacuiſſe actualiter originali culpe. Aliquibꝰ autē ecōuerſo dicētibus a pͥncipio creationis ſue deum ip̄am diligēdo grām eidē cōtuliſſe ꝑ quaꝫ originali macula illam beatiſſimā ꝑſonā liberās ⁊ p̄ſeruās: ſublimioris ſanctificatōis genere redemit cū fundaret eaꝫip̄e altiſſimꝰ: ⁊ ip̄am fabricaret filius dei pr̄is vt eſſet eius mat̓ in terris. Nos autē diligēter aſpectisautoritatibꝰ ⁊ rōibus q̄ iam a plurimis ānis ī publicis relatōibus ex parte vtriuſqꝫ doctrine coramhac ſctā ſynodo allegate ſunt. alijſqꝫ plurimis ſuꝑhac re viſis ⁊ matura cōſideratōe penſatis doctrinam illā aſſerentē glorioſam virginē dei genitricēNariā p̄ueniēte ⁊ oꝑante diuini numinis gratiaſingulari nunqͣꝫ actual̓r ſubiacuiſſe originali pec-

cato: ſꝫ īmunē ſꝑ fuiſſe ab oī originali ⁊ actuali tuga. ſanctāqꝫ ⁊ īmaculatā tanqͣꝫ viam cōſonā cultuieccl̓iaſtico fidei catholice recte rōni ⁊ ſacre ſcripture ab oībus catholicis approbādum fore tenēduꝫ⁊ amplectendū diffinimꝰ. Et declaramꝰ nulli decetero licitū eſſe in contrariū p̄dicare ſeu docere. Renouātes p̄terea inſtitutionē de celebrāda eius cōceptōe: q̄ tam ꝑ romanā qͣꝫ ꝑ alias eccl̓ias. vj. Idꝰdecēbris antiqua ⁊ laudabili cōſuetudine celebratur: ſtatuimꝰ ⁊ ordinamꝰ eandem celebritatē p̄fatadie in oībus eccleſijs: mōaſterijs ⁊ cōuētibus xp̄iane religiōis ſub noīe cōceptionis feſtiuis laudibus colēdum eē. Cūctiſqꝫ fidelibus vere penitētibus ⁊ cōfeſſis ea die miſſarū ſolēnijs. c. dies. pͥmisatqꝫ ſecūdis veſꝑis totidē. ẜmoni v̓o verbi dn̄i deea feſtiuitate int̓eſſentibꝰ. cl. dies cōceſſione perpetuis tēporibꝰ duratura de iniūctis ſibi penitentijshec ſctā ſynodus elargit̉. Datū Baſilee in nr̄a ſeſſione publica in eccl̓ia maiori Baſiliēſi ſolēnit̉ celebrata. xv. kalēdas Octobris. Anno a natiuitateM.cccc. xxxix.¶ De ſancto Thoma apoſtolo. Sermo xv.Eati qui nō viderūt etcrediderūt. Scribit̉ Ioh̓. xx. ⁊ legitur adhonorē ſancti Thome in feſto hodiernoThema. ¶ Uidemꝰ ꝙ non eſt tutū tēpore noctisire ſine lumīe. qꝛ eſt cōmune ꝓuerbiū. Nox nulliꝰeſt amica. C ¶ Spūal̓r. ꝑ noctē intelligit̉ pn̄s vita q̄ nulliꝰ ē amica: hoc ē nemniē ſecurat: vt ſcribeEccl̓s. ix. Nemo ſcit an amore vel odio dei dignſit: ſꝫ oīa ī futurū ſeruant̉ īcerta. Et nemo eſt qͥ ſꝑ viuat ⁊ qͥ huiꝰ rei hēat fiduciā. qꝛ neſcit hō finē ſuū:ſꝫ ſicut piſces capiunt̉ hamo ⁊ aues laq̄o ꝯp̄hēdūtur: ſic capiunt̉ hoīes in tꝑe malo. ſignanter his qͥvadūt ſine lumīe fidei. De quo lumīe habet̉ Ioh̓.xij. Adhuc modicū lumē in vobis eſt .i. modica fides. Nā ſicut lumē ardēs aſſecurat hoīeꝫ ne offendatur: vt habet̉ Io. xj. Si quis ambulat in die nōoffendit: qꝛ luceꝫ mūdi videt. ſi autē ambulaueritin nocte offendit. qꝛ lux nō eſt in ea. hoc ē qui ambulat in infidelitate ille eſt in ꝑiculo offenſiōis .i.damnatōis. Iohā. iij. Qui non credit iam iudicatus eſt .i. iam habet cauſam ſue damnatiōis. qꝛ nōcredidit in nomīe vnigeniti filij dei. hoc eſt iudicium. quia lux venit in munduꝫ .i. vera fides chriſtiana. ⁊ dilexerūt homīes magis tenebras .i. infidelitates qͣꝫ lucem. vt iudei et pagani qui ambulantin tenebris infidelitatis. propter qd̓ verum deumnon cognoſcūt. quia habetur in canone. xxiiij. q. j.quia ex ſola. Quia niſi quis ſoliditateꝫ fidei tenuerit deum cognoſcere non poteſt: ⁊ per cōſequensclaritatem eterne patrie non videbit. Ideo Auguſtinꝰ de verbis domī. Ambula per fidem ⁊ ꝑuenies ad ſpēm. Nemo gaudebit in patria niſi quemfides conſolat̉ in via. quia ſcribitur Thob̓. ij. Ditam expectamus quam deus daturus eſt his quifidem ſuam nunqͣꝫ mutant ab eo. Nam fides perducit hoīeꝫ ad beatitudinē: vt dixit ſaluator Narthe Ioh̓. xj. Si credideris videbis gl̓iaꝫ dei. Et ſichic thome. Btī qͥ nō vider̄t ⁊ credider̄t ⁊cͣ. ¶ In ſūma euāgelij duo īnuūt̉. Prīo īnuit̉ ſegregatio tho