Druckschrift 
Sermones Thesauri novi de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoXIIII

quieuit in tabernaculo meo. Reuera inhabitauithāc domū nouē mēſibus: vt ſcribit̉ Sap̄. viij. Intrans in domū meā cōquieſcā in illa. Hec eſt domus de qua ſcribit̉ Prouerb̓. ix. Sapiētia edificauit ſibi domū: excidit ſibi colūnas ſeptē. Et ſuntſeptē dona ſpūſſācti: vt ſcribit̉ Iſa. xj. Reqͥeſcet ſuedificata: bn̄ fundata. psͣ. lxxxvj. Fundamēta eiꝰ īmōtibus ſctīs .ſ. ſuꝑ potētia pr̄is vt non potuit cadere hūanā infirmitatē: vt dr̄ Luc̄. j. Dirtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi. Suꝑ ſapīa filij Sap̄. vij. Uenitin me ſpūs ſapīe potuit cadere ignorātiaꝫ.Grego. Quid ignorare poterat in qua et̓na ſapīa plenitudo diuītatis inhabitauit? Suꝑ bonitateſpūſſancti ē fundata hec domus: ſic non potuitcadere maliciā. Hec eſt domus diuīe maieſtatꝭNath̓. vij. Fūdata erat ſupra petrā .i. diuītatis ſuſtenſtationē. Bern̄. Deus fecit Mariā potentē vtnos iuuare poſſet. fecit eaꝫ ſapientē vt noſtros defectus cognoſceret. clementē eaꝫ creauit vt noſtreneceſſitati indigētie ſuccurreret. Dixi ſcd̓omēdat̉ btā virgo a ſpāli glorificatōe: cuꝫ dr̄ glorificabo. Reuera deus oīpotēs hanc domū glorificauit tripl̓r. Primo an̄ tēpus. Scd̓o in tēpore. Tertio poſt tēpus. I Primo glorificauit an̄pus. qꝛ ab eterno eam p̄ordinauit ac p̄uidit Prouer. viij. Dn̄s poſſedit me ab initio viaꝝ ſuaꝝ anteqͣꝫ quicqͣꝫ faceret a pͥncipio .ſ. ad humanā ſalutē. abeterno ordinata ſū .ſ. ad diuinā inhabitationē: necdum erāt abyſſi .i. anteqͣꝫ homo cecidit in abyſſummiſerie pctm̄: deinde in abyſſum pene ꝓpt̓ peccatum. pͣsͣ. xlj. Abyſſus abyſſū īuocat .i. culpa cauſat penā. Iſid̓. Si homo innocēter viueret: nihileum lederet. Et ego iam cōcepta erā .i. p̄uiſa cōcipi. Ex illo ptꝫ ſi homo non peccaſſet eq̄ bn̄ deusincarnatꝰ fuiſſet: licꝫ ſctūs Tho. ꝑte. iij. tenet. RRn̄det̉ aſſūpſiſſꝫ corpꝰ paſſibile: atta aſſumpſiſſet carnē. Primo rōne p̄deſtinatōismatris ab et̓no. Scd̓o rōe dilectōis demonſtrādeAugꝰ. in li. de cathezizādis rudibꝰ: dicit. Que maior cauſa incarnatōis qͣꝫ vt oſtēderet incarnatōem dilectionē ſuā in nobis? Nodo minꝰ dilexiſſet naturā īnocentē qͣꝫ peccantē. igit̉ ⁊cͣ. Tertio rōebtīficatōis. vn̄ Leo in li. de fide. Cum homo ſit adbeatitudinē creatus: beatitudo qͣꝫtum ad parteꝫſenſitiuā cōſiſtit in aſpectu hūanitatis aſſumpte:ſꝫ qͣꝫtū ad intellectiuā ex intuitu diuinitatis. Et ſicẜm Ieonē. ſi homo peccaſſet eq̄ bn̄ deus incarnatus fuiſſet. altamē homo ꝑfecte btūs non fuiſſꝫqꝛ niſi ẜm animā. ſꝫ aīa eſt pars homo. igitur aīa corpus cōmunicēt ſibi actōes paſſiōescōueniēs ē vt cōſequēter accipiāt p̄mia actionumId̓o aīa beatificat̉ ex viſione diuītatis corpus exviſiōe hūanitatis. Id̓o Auguſ. exponit illud. Ingrediet̉ egrediet̉ paſcua īueniet .ſ. in contēplation diuinitatis viſiōe hūanitatꝭ. Et ſic elegit eaꝫab eterno in matrē. Scd̓o glorificauit eum inpore. hoc dupl̓r. ſcꝫ in tēpore legis: in temporegratie. Primo in tēpore legis p̄figurauit eaꝫ. Un̄Ser̄. ſuꝑ Miſſus eſt. Qd̓ moyſi mōſtratū eſt ī rubo igne Exod̓. iij. Aaron in virga flore Nume.

xvij. Gedeoni in vellere rore Iudic̄. vj. Danieli in lapide Dan̄. ij. hoc aꝑte Salomon vidit ī forti muliere: Ezechiel in porta clauſa poſt an̄ Ezechiel̓. xliiij. Secūdo glorificauit eaꝫ in tēpore gratie. quia ſpecialē grām ſingularē ei cōtulit. hoctripliciter. ſcꝫ in ingreſſu. ꝓgreſſu. egreſſu. Primo in ingreſſu. quia eam a pctō originali p̄ſeruauit. Secūdo in ꝓgreſſu. quia eam ſpeciali gratiadignitate dotauit. Tertio in egreſſu. quia eam corpore anima in celum ſublimauit. Dixi primodignificauit eam in ingreſſu. quia eam a pctō originali p̄ſeruauit. de quo vide ſupra in ſermōe Signū magnū. Secūdo eam dignificanit in ꝓgreſſuquia eam ſingulari gratia dotauit Eccl̓i. xxiiij. Inme omnis gratia vie veritatis. in me oīs ſpes vite virtutis. Hiero. Ceteris ſanctis gratia per partes p̄ſtat̉: marie tota ſe infudit plenitudo gr̄e. Licet Ioh̓es baptiſta abūdantē grām habuit ī patrem matrē reflueret. quia ambo ceperūt gratiaꝫꝓphetādi. attamē ab ip̄a virgine copioſior gratia.quia in oēs ſe diffudit. Bern̄. De plenitudine eiꝰaccipiūt oēs. iuſtus grām. peccator veniam. angelus leticiam. filius dei carnis ſubſtantiā. tota trinitas gloriam. Id̓o ſubdit Bern̄. Acutius intuemiquāto deuotōis affectu eam a nobis voluit honorari: qui totius gratie plenitudinē poſuit in Naria. nam ſi quid ſpei: ſi quid gratie ſi quid virtutisin nobis eſt: ex ea nouimus redundare. Hec ille.Tertio in egreſſu ſingulari dignitate eam nobilitauit. quia eam in matrē ſuā elegit. Anſel̓. O mira res. omnis creatura ē a deo creata: ſꝫ dei naturaex Maria nata. Ideo dicit Bern̄. O Maria quanta ē dignitas tua. tu facta es mat̓ illius cuiꝰ pat̉ eſtdeꝰ. filius pat̓ne charitatis ē corona tue caſtitatis.Et Petrꝰ rauen̄. O v̓go: matrē te fecit natura: ſꝫgr̄a. Qd̓ mirat̉ Augꝰ. Que v̓go caſta vt eēt virgo poſt partū: fctā vt eēt dei mat̓. hec ſola potuit mat v̓go vocari. Tertio dignificauit eampoſt tēpus .ſ. pn̄tis vite: hoc ē in egreſſu eaꝫcorpore anima in celuꝫ ſublimauit: vt dicit Auguſti. canit eccl̓ia. Aſſumpta ē Maria in celum.Hiero. Sicut in terris non ē locus dignior vterovirginali xp̄m recepit dei filiū: ſic nec in celo ſolio regali quo dei filius Mariā ſublimauit. Idcirco eaꝫ ſic glorificauit. Anſel̓. Nil tibi equale o domina: nil cōꝑabile. qd̓ ē aut ſupra te ē: aut infrate. ſupra te ſolus deus. infra te qd̓ deus non eſtS. Idcirco merito a nobis glorificanda ē. Primo ꝓpt̓ eius dignitatē Eccl̓i. xliij. Exaltate quātum poteſtis. quia maior ē omni laude. Un̄ caniteccl̓ia. Felix nāqꝫ es ſacra virgo Maria om̄i laude digniſſima. Hiero. Quid nobiliꝰ: qͥd ſāctiꝰ: qͥddigniꝰ mr̄e dn̄i? qͥd ſplēdidiꝰ ea quā ſplēdor elegitgl̓ie: cādor lucis et̓ne: ſpecl̓m ſine macl̓a ab eterno p̄deſtinauit? Augꝰ. Quid nos tantilli: qͥd nosaīo puſilli? Si oīa mēbra nr̄a v̓terent̉ ī līguas: nec collaudare ſufficimꝰ. Scd̓o ꝓpt̓ eiꝰ placabilita. Fortunatꝰ ī omel̓. Gratius ē obſequiū deo qd̓Marie īpēdit̉ qͣꝫ qd̓ ſct̄oꝝ cuilibet dirigit̉. Hiero.in ẜmōe de aſſumptōe. Si ore ꝓphetico dn̄m ī ſanctis eius laudare iubemur: multo magis in veneratione beate virginis Marie matris eius. Sul-