SermoVI

dam mirabile et magnū quid maius et mirabiliꝰet vtilius qͣꝫ ꝙ deus cuiꝰ magnitudīs nō eſt finispauꝑcule aīe amore velit coniungi. vt poſſet diciillud Exo. xiiij. State et videte magnalia q̄ deusfacturus eſt hodie. Quid maius ⁊ digniꝰ qͣꝫ ꝙ deꝰdr̄ aīe ſponſus. vt in textu. Ecce ſponſus venit. nōdicit. ecce rex venit. iudex venit. dn̄s venit. qꝛ ſubhis noībus cōtinet̉ aliquid reuerentie ⁊ timoris.Sponſus v̓o nihil qͣꝫ purū amorē exigit. Sed qꝛoīs actus amandi cōſurgit ex aliqͣ ſil̓itudine. de qEcc̄i. xiij. Omne aīal diligit ſibi ſil̓e. ſꝫ aīa rōnaliseſt creata ad imaginē dei ⁊ ſimilitudinē. ⁊ ergo nōſolū gratuita ſꝫ naturali quodāmodo inclinatōnedebet deū dilige̓. qꝛ nō pͥus dileximꝰ eū ſꝫ ipſe pͥordilexit nos. j. Ioh̓. iiij. Iō Bern̄. ſuꝑ Cant̓. Quisdigne penſare poterit quāto affectu nos diligit vtanimā ſponſam vocet. I Nā aīa inferior ē genere ⁊ ſpecie. Genē quia de ea ſcribit̉ Iſa. liij. Generationē eiꝰ quis enarrabit. q. d. nullus .i. oēs aīenihil ſunt in reſpectu dei. Secūdo inferior ſpecieIob. xv. Celi nō ſunt mūdi in cōſpectu eius. Tercio inferior dignitate. qͥd em̄ dignius deo. qͥd indignius aīe peccatrici. Iob. xj. Excelſior eſt celo qͥdfacies ꝓfundior inferno. ſcꝫ rōne ſtatus pctī. q. d.Aettende tuā dignitatē ⁊ infirmitatē ac dei ribi exhibitā pietatē atqꝫ grām. de qͣ Bern̄. Un̄ o animamea tibi hec gr̄a vt dicaris dei ſponſa. ¶ Dixi ſecundo incitat nos ad occurſū eius gratioſum. cūſubdit. Exite obuiā ei. R ¶ Pro qͦ ſciendū. huicſponſo aīe debemꝰ obuiare tripl̓r. Primo cū p̄paratione decenti. Secūdo cū deſiderio vehemēti.Tercio cū amore excedenti. Dixi pͥmo cū p̄paratione decenti ad modū caſte mulieris q̄ audiensſponſum venire pͥmo ingreditur thalamū. Scd̓oreſpicit ſpeculū. Tercio abſtergit macl̓as. Quarto ornat ſe veſtibꝰ. Spūalit̓. ſic fidelis ac deuotaaīa audiens appropinqͣre ſponſuꝫ aīe pͥmo debetītrare cubiculū ꝯſcīe. iuxta illud Ecc̄i. xxxij. Precurre prior in domū tuā .ſ. ꝯſcīe. Dicit em̄ Grego.ſuꝑ Ezech̓. In oī tꝑe hō dꝫ tacite ad mentē recurrere. Qd̓ etiā docet Eſa. xxvj. Intra cubicula tuaNotant̉ d̓t tua. nō aliena. Greg. Curioſitas ē aliorum vitā inueſtigare ⁊ ſeip̄m ignorare. I¶ Sꝫdiceres. quid faciā in cubiculo mētis ⁊ ꝯſcīe mee.Rn̄det̉ ꝙ ibi debes videre defectꝰ tuos. ẜm illudEzech̓. viij. Ingredē ⁊ vide abominatōes aīaliū.id eſt aīales inclinatōes. ⁊ vniuerſa ydola depicta.i. vicia. ſubdit. Adhuc cōuerſus videbis abominationes maiores. qꝛ quāto plus cōuertimur adinteriora: tanto limpidiuſ cognoſcimꝰ. quia dicitBoetins. Nemo eſt tā cōpoſite felicitatis qͥ nō inaliqͣ parte cū ſui ſtatus qͣlitate rixet̉. Scd̓o ſtatuitſpeculū. vt docet Hire. xxxj. Statue tibi ſpeculū⁊ pone amaritudines. Speculū ē ſacra ſcripturaIaco. j. Si qͥs eſt auditor verbi ⁊ nō factor hic cōparat̉ viro cōſideranti vultū natiuitatis ſue ī ſpeculo. Ubi grego. d̓t. Sacra ſcriptura qͣſi ſpeculūꝓponit̉ vt interior nr̄a facies videat̉. ibi cōſideramus defectus .i. pctā nr̄a ⁊ exceſſus. Et nō ſufficitꝙ quis videat ſordes. ideo tercio reqͥritur ꝙ ſe lauet ⁊ maculas abſtergat. Iuxta illud gre. Tergatſordes praui oꝑis qͥ p̄parat deo domū mētis. Nā

nihil ꝓdeſt hoī videre maculā ⁊ nō abſtergē. Sicnō ꝓdeſt cognoſcere pctā in ſermone et nō cōterinec ꝯfiteri. ⁊ vitā corrigere. Dicit nāqꝫ augꝰ. Hiceſt dilectꝰ dei qͥ pctā ſua reſpicit ⁊ reſpiciendo corrigit. Subdit idē. Nam ibi ceſſat vindicta diuinavbi correctio p̄ceſſit hūana. Sꝫ heu multi ſunt qͥin hoc ſpeculo reſpiciūt ſcripturā ſacrā audiunt⁊ legūt nō vt ſe emēdent ſꝫ tm̄ vt ſciant. Tales nōſunt iuſti. qꝛ vt ſcribit̉ Rom̄. ij. Non auditores legis ſꝫ factores iuſtificabunt̉. Non em̄ ſcientes ſcripturā ſꝫ ẜm eā viuentes ſaluant̉. Iaco. iiij. Scienti bonū ⁊ nō facienti pctm̄ eſt illi. Propt̓ qd̓ inqͥtIſido. de ſum. bo. li. ij. c. j. Nellius ē ſtudiū beneviuendi qͣꝫ multa ſciendi. Ergo nō ſis cōtentus vtpctā cōſideri ſꝫ vt ꝑ cōtritionē deleas ⁊ mundesHiere. .iiij. Laua a malicia cor tuū hieruſalem vtſalua fias. Sap̄. j. Non habitabit in corpore ſubdito pctīs. ſꝫ in aīas ſctās ſe trāſfert. Sap̄. vij. Clama igit̉ cū psͣ. p̄s. l. Cor mundū crea in me deus.ſcꝫ ꝑ penitētiā. Notant̉ d̓t crea. nā grām cōuerſionis ꝑ nos hr̄e nō poſſumꝰ. teſte Bern̄. Initiū reuertēdi ad deū eſt pnīa. quā ſine dubio ſpūs oꝑatur in nobis. nō noſter ſꝫ dei. Rō. qͥs em̄ ad ignemvenerit algens et calefactus fuerit vtiqꝫ noſcit abigne ſibi veniſſe calorē quē ſine illo hr̄e nō potuitSic gͦ qui iniqͥtate frigidus ē ſi poſtmodū feruore pnīe accendat̉ nō dubitet adueniſſe ſpm̄ſanctūꝯſcīam arguentē ⁊ animam illuſtrantē. ẜm illudHiere. xxxj. Poſtqͣꝫ cōuertiſti me egi pnīam. nōd̓t. ego cōuerti me. Attamen poſſumꝰ cooꝑari adpnīam. vt inqͥt apl̓s. j. Coꝝ. iij. Dei em̄ coadiutores ſumꝰ. N ¶ Nota ꝙ qͣtuor modis poſſumꝰcooꝑari deo. Primo ꝑ pctōꝝ reluctatōnē ſeu ceſſationē. de qͦ Eccl̓i. xxj. Fili ſi peccaſti non adijciasiterū. ſꝫ qͣſi a facie colubri fuge pctm̄. Seneca. Fuge tēpus locū ⁊ ꝑſonaꝫ. vt etiā docemur Ecc̄i. vij.Diſcēde ab iniqͦ ⁊ deficiēt mala. Netriſta. De cōſorte malo fit mens tua ſepius egra. et Eccl̓i. iij.Qui amat ꝑiculū ꝑibit in illo. Et ſic tales peccatores occaſionē peccatoꝝ nō fugientes neqꝫ a peccatis ceſſantes cōmittūt blaſphemiā in ſpmſctm̄.qͥbus deus nec ī hoc ſeculo nec ī futuro remittit.vt dr̄ Nath̓. xij. Propt̓ qd̓ d̓t augꝰ. in li. de pnīa.Qui ſemꝑ plenꝰ iniqͥtate. ſemꝑ ſine charitate torquebitur ſine fine. Et ꝓpter hoc ꝓ culpa tranſitoria punitur pena eterna. eo ꝙ peccatores noluntceſſare. De quo Grego. Uoluiſſent impij ſi potuiſſent ſine fine viuere vt ſine fine potuiſſent peccare. Ideo ad magnā iuſticiā iudicis pertinet. vtnunqͣꝫ careant ſupplicio in futuro qui nunqͣꝫ voluerunt ſine peccato eſſe in p̄ſenti ſeculo. Secundo cooperamur per liberi arbitrij in deū conuerſionem. Auguſtinꝰ. Qui te creauit ſine te non teſaluabit ſine te. id eſt ſine tuo libero arbitrio. Nāvidemus de lumine ſolis ꝙ eſt cōmune. ſi autemfeneſtra claudatur nō intrat. ſi autem aperitur lumen ſolis intrat. ſic lumen gratie eſt ꝯmune. Iobxxv. Super quē nō fulget lumen eius. Si tamēaperiatur feneſtra liberi arbitrij. Scribitur em̄ depeni. diſt. ij. §. cui. Cur deus hominē condidit liberi arbitrij vt nō trahatur ad vicia inuitus. namẜm Richardū. Gratia habet ſe ad liberum arbi-