De ſancta Barbara

alios. ſicut apl̓s inqͥt. j. Coꝝ. x. Non q̄rens qd̓ mͥvtile eſt ſꝫ qd̓ multis vt ſalui fiant. Scd̓a ꝓprietasoleū eſt penetrabile. ſic charitas penetrat interiora cordis. non ſolū exterius .i. verbis. de qua d̓r. jͣ.ioh̓is. iij. Filioli non diligamꝰ verbo ⁊ lingua ſedoꝑe ⁊ veritate. nō ſicut hi de qͥbꝰ ſcribit̉ ad Tytū. j.Confitent̉ ſe noſſe deū v̓bis. factis aūt negant. Oqͦt ſunt tales. de quo p̄s. lxxvij. Dilexerūt eum inore ſuo. ⁊ lingua ſua mētiti ſunt ei. cor autē ipſoꝝnō erat rectū cū eo. nec fideles habiti ſunt in teſtamento eius. vt dicētes ſe xp̄ianos et agentes oꝑadyaboli. Nath̓. vij. A fructibus eoꝝ cognoſcetiseos. Origenes. Quid ſperatꝭ in hͦ ſaluari ꝙ xp̄iani appellamī. nā nomē xp̄iani nō ſaluat hominēſꝫ opus. iuxta illud Nath̓. vij. Non oīs qͥ dicit mͥdn̄e dn̄e intrabit regnū celoꝝ. ſꝫ qͥ facit voluntateꝫpatris mei qͥ eſt in celis hic ē qͥ intrabit in regnuꝫceloꝝ. nā d̓t apl̓s .j. Coꝝ. iiij. Non eſt regnū dei inſermone. Tercia oleū nō eſt ſonoratiuū ſꝫ lenit̓ cadit eū fundit̉. ſic charitas nō cū indignatōne agitopus ſꝫ pie. de quo apl̓s .j. Coꝝ. xiij. Charitas nōagit perperā. non irritat nec irritat̉. ſꝫ implet illudGreg. Qui vere deū amat oīa eqͣliter portat. Didemus ꝙ rota nō vncta murmurat aut ſonat. ſichoīes charitatē nō habētes cū murmuratōe ⁊ difficulter oꝑant̉. Origenes. Plura nō toleramus qꝛcharitatē non habemꝰ. Quarta. oleū eſt lenitiuūſic charitas oīa grauia facit lenia. Greg. Amantinihil ē difficile. ꝓpter qd̓ dicit Bern̄. Vbi ē amoribi nō eſt labor ſꝫ ſapor. vt impleat̉ in hoīe amāteillud qd̓ ſcribit̉ a gre. Nens q̄ fortiter deū diligitdulce eſtimat qd̓ amarū ſit. vt btūs laurentius qͥdixit. Carbones tui refrigeriū mͥ p̄ſtant. Quintaoleū eſt purificatiuū. quia ferrū vel calibē politūa rubigine cōſeruat: ſic charitas ꝯſeruat hominēa rubigine peccati .j. Pet̓. iiij. Charitas oꝑit multitudinē pctōꝝ. vt pꝫ de maria magdalena. Iucvij. Dimiſſa ſunt ei pctā multa qm̄ dilexit multūideo Prouer. x. dr̄. Uniuerſa delicta operit charitas. ⁊ Greḡ. in omel̓. ſuꝑ Lucā. vij. Quid frēs credimus dilectionē niſi ignē. qͥd culpā niſi rubiginem. tanto plus rubigo pctī cōſumit̉ quāto plusmens hoīs accendit̉ charitate. Sexta. oleū eſt cōditiuum cibi. ſic charitas gratificat ⁊ ornat ceterabona oꝑa. de qua augꝰ. Charitas eſt que valet adoīa ſine qͣ nihil valent oīa. nā ſicut cibꝰ ſine condimento. ſic alia bona oꝑa ſine charitate. nā nō gratificant hoīem qͦ ad deū. ideo Hugo in li. de laude charitatis. Oīa ſacr̄a hr̄e potes ⁊ malus eē potes. ſꝫ cū charitate malus eſſe nō potes. ideo ſubdit ibidē. Dilige ⁊ fac qͥcqͥd vis. quia diligentibꝰdeū oīa cooperant̉ in bonū. Rom̄. viij. Septima.oleū eſt ab arbore ꝓceſſiuū. ſic charitas fluit ⁊ fluxit ab arbore ſctē crucis. Un̄ Bern̄. Nihil te mihireddit ita amabilē o bone ieſu qͣꝫ calix quē bibiſtiſcꝫ in arbore ſctē crucis. Idcirco ſi es frigidus indei amore appropinqua ad hāc oliuā. id eſt recordare paſſionis dominice. De qua Damaſ. Quidmagis ad charitateꝫ accendit qͣꝫ ꝙ ꝓprio filio ſuonō pepercit deus ſꝫ ꝓ nobis omnibꝰ tradidit illūHoc oleū charitatis habuit btā barbara. quia patrem reliquit. mundū ſpreuit. corpꝰ ad penā mor-

tis dedit. vt patet in eius legendaSermo. vj. ¶ Ad idem.Cce ſpōſus venit exite obuiā ei. ſcribit̉ Nath̓ .xxv. ⁊ legit̉ deſctā barbara ꝓ euāgelicali officio. ¶ Inverbis premiſſis duo innuunt̉. Primo ꝓnunciatxp̄i aduentū amoroſum. Scd̓o incitat ad occurſum eiꝰ glorioſum. Primū ibi. ecce ſponſus venitſcd̓m ibi. exite obuiā ei. De pͥmo dicit. ecce ſponſus .i. xp̄s venit. G ¶ Pro quo ſciendū. duplexeſt aduentus xp̄i quantuꝫ ad p̄ſens. ſcꝫ ad hoīem⁊ in hoīes. hoc eſt in carnē ⁊ in mentē. Primus ēaduentus ad hoīes in carnē. de quo Eſaie. xxxv.Deus ipſe veniet ⁊ ſaluabit nos. Sed quō. tanqͣꝫſponſus venit copulando ſibi humanā naturamGene. j. Erunt duo in carne vna .i. due nature invno ſuppoſito. ſcꝫ diuīa ⁊ humana. De quo athanaſius. Perfectus deus ꝑfectus hō ex aīa rōnaliet hūana carne ſubſiſtens. igit̉ ſponſus ē dei filiꝰſponſa v̓o natura humana. Sap̄. viij. Queſiui temͥ aſſumere ſponſam. Et ꝓpter hoc ꝑanymphusfuit angelus a deo miſſus. Luce. jͣ. ad v̓ginē mariam. Thalamꝰ v̓o ē v̓ginis aluus. de qͦ psͣ. Tāqͣꝫponſus ꝓcedens d̓e thalamo ſuo. Et nunc huncaduentū recolit eccleſia. ⁊ hortat̉ nos ad occurrēdum ei dicēs. Occurramꝰ obuiā ſaluatori noſtro.H ¶ Sed diceres. quō debemꝰ ei occurrere. Reſpondet̉ per gratiaruactiones. de quo Ambroſiꝰſuꝑ Luca. Nihil deo dignius ꝓ ſua incarnationereferre poſſumꝰ qͣꝫ vt grās agamꝰ. dicendo cū psͣ:cij. Benedic aīa mea dn̄o ⁊ oīa que intra me ſuntnoī ſancto eius .i. ex omnibꝰ viribus aīe. ſcꝫ per intellectū cognoſcendo. ꝑ memoriā non obliuiſcendo. voluntate diligendo. De quo Bern̄. Non tm̄verbo ſed opere et veritate debemus gr̄as agere.Ad qd̓ hortamur per ꝓphetam Thobiā. c. xij. dicentem. Benedicite deū celi ⁊ corā omnibꝰ viuentibus confitemini ei. quia fecit nobiſcū miſericordiam ſuā. Reuera miſericordiā maximā. magnafuit miſericordia nobis exhibita in creatione. maior in omniū creaturaꝝ ſubiectione. ſꝫ maxima inhumanitatis ſuſceptione. de quo augꝰ. lib̓. xiij. detrini. ca. penul. In rebus per tēpus ortis illa ſumma eſt gr̄a ꝙ hō in vnitate ꝑſone deo cōiunctus ēIdeo hortamur Ecc̄i. xliij. Benedicētes dn̄m exaltate illū quantū poteſtis. qꝛ maior eſt omni laude. quaſi dicē̓t. Non ſufficimus eū laudare ꝓpterbeneficiū incarnatōis. Ideo etiā in die natiuitatꝭxp̄i ⁊ per totā hebdomadā canit eccleſia. Gratesnunc oēs reddamus dn̄o. Et Bern̄. in ſermone denatiuitate dicit. Tantam dulcedinē in carne exhibuit vt duriſſimi cordis eſt qui eū toto cordis affectu nō diligit ⁊ benedicit. Bbuiamus igitur eicum turba clamante in euangelio Nathei. xxj.Bn̄dictus qui venit in noīe dn̄i. ¶ Secundus aduentus xp̄i eſt in hoīes. ſcꝫ in menteꝫ ꝑ grām. Dequo Zach̓. ij. Letare filia ſyon. ecce venio ⁊ habitabo in medio tui. ſcꝫ in corde per grām. De quoOſee. ij. Sponſabo te mihi in fide. in miſericordia ⁊ miſerationibus. Ideo dicit̉ in themate. Ecce ſponſus venit. Unde lyecce ſignificat quod-