Sermo

Seneca. Sūma philoſophia ē ſuijpſius noticia.Bern̄. Quid ꝓdeſt ſcire curſus ſiderū qn̄ hō nonnoſcit ſeip̄m. q. d. nihil. ſꝫ ⁊ fatuitas. ¶ Quarti fatui chriſtiani ſunt qui in tali ſtatu viuunt in quomori inuiti vellent. vt luxurioſi. adulteri. et oēs qͥſcienter viuūt in mortali peccato. quia ſciūt ꝙ nōeſt ſalus in tali ſtatu. et tn̄ nolunt ceſſare nec deſiſtere. O fatuitas magna ꝙ nunqͣꝫ vna hora ſecuriſunt. Eccl̓es. ix. Neſcit hō finē ſuū. ſꝫ ſicut aues capiuntur laqueo ⁊ piſces hamo. ſic hō in tꝑe tribulationis .i. mortis. Nā homo neſcit tēpus an mane meridie vel veſpere die vel nocte moriet̉. iuxtaillud Iob. xxxij. Neſcio qͣꝫdiu ſubſiſtā ⁊ tollat mefactor meꝰ. Neqꝫ hō ſcit locū vtrū in menſa vel inlecto vl̓ in domo vel in foro. Bern̄. Ꝙ moriemurcertum eſt. incertū aūt vbi vel quō. mors vbiqꝫ teexpectat. ſꝫ ſi prudens es vbiqꝫ expecta eam. Ideofatua audacia eſt in peccato mortali viue̓. immoetiam in mortali obdormire. vt dicit augꝰ. in li. deverbis dn̄i. Qui in vno peccato mortali obdormitaudatior eſt qͣꝫ qui cuꝫ ſeptē hoſtibꝰ de morte ſuaadinuicē obligatis cōfligit. Hen hͦ nō aduertuntadulteri. fornicarij. ebrij. vſurarij. ſuperbi ⁊ auari.De qͥbus Ecc̄s. viij. Sunt impij qͥ ita ſecuri ſuntac ſi vitā iuſtoꝝ habeant. Sed hoc vaniſſimū iudico. īmo fatuiſſimū. quia ſine timore peccant. nōex ignorantia aut infirmitate humana. ſꝫ ex malicia. Et tales timent dāna rerum. ꝓuidi ſunt ad cuſtodiendū tꝑalia. ſed nō curant amiſſionē bonorum ſpiritualiū ⁊ eternoꝝ. Tales timent infirmitatem ⁊ mortē corporis q̄rentes medicos ad conſeruationē vite. ſꝫ nō timēt infirmitates eternas ⁊mortē animaꝝ. cū ẜm Auguſ. maius eſt damnūin amiſſione vnius aīe qͣꝫ corpoꝝ mille. Immo dicit Bern̄. Totus mūdus ille non pōt eſtimari adp̄ciū vnius aīe. Ideo prudēs hō nec per diē nec ꝑhorā in tali ſtatu viuere debēt in quo mori nolletCū hortamur in euāgelio. Math̓. xxv. Digilatequia neſcitis diē neqꝫ horā. Augꝰ. Si neſcis quahora dn̄s veniet ſemꝑ vigila vt paratū te inueniat. Idē. Latet vltimꝰ dies vt obſeruent̉ oēs dies.id eſt ſingulis diebꝰ ⁊ horis debemꝰ ita viuere acſi ſingulis diebꝰ ⁊ horis mori deberemꝰ. ¶ Quinti fatui xp̄iani ſunt qͥ querūt qd̓ inuenire nō pn̄t.ſcꝫ longā vitā in hoc mūdo. et nō querūt qd̓ faciliter inuenire pn̄t. ſcꝫ virtuoſe viuere: qd̓ eſt ſapientis. Eccl̓es. vj. Quid habet amplius ſapines ſtuito niſi vt pergat illuc vbi eſt vita. ſcꝫ permanensStultus v̓o ſolū videt vt in hac vita fluida viuatDe quo ſeneca. Stultus ē qui querit vt diu viuatſꝫ nō vt bene viuat curat. Talis fatuus fuit diuesIuce. xij. qͥ dixit. Aīa mea reqͥeſce comede ⁊ bibe⁊ epulare. habes em̄ multa bona repoſita ī ānospluri mos. Cui dixit deus. Stulte hac nocte aīaꝫtuā repetēt a te. q̄ v̓o cōgregaſti cuiꝰ erūt. Sic eſtqͥ theſauriſat ⁊ nō eſt in deū diues .i. nō querit diuitias virtutū. nec cogitat de futura vita ſꝫ ſolumde p̄ſenti q̄ eſt modica. Ioh. xiiij. Greues dies hominis ſunt. Reuera breues. Iacob̓. iiij. Que ē vita veſtra vapor ad modicū parens. psͣ. cxliij. Dieshoīs ſicut vmbra p̄tereunt. Sed heu multi cogitant ſuꝑ multa ⁊ longa tempora ⁊ edificant firma

edificia. cum tn̄ hic ſimus hoſpites. ad Heb̓. xiij.Non habemꝰ hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrꝭmus. De pn̄ti v̓o vita ſcribit̉ Sap̄. v. Tanqͣꝫ nuncius p̄currens ⁊ nauis que pertranſijt fluctuantēaquā. cuiꝰ cū p̄terierit nō eſt veſtigiū inuenire. auttanqͣꝫ auis q̄ tranſuolat in aere. ⁊ nullū inuenit̉ argumentū itineris eius. ſꝫ tm̄ ſonitꝰ alarū. aut tāqͣꝫſagitta emiſſa in locū deſtinatū. tanqͣꝫ ſpūma gracilis que a ꝓcella diſꝑgitur. tanqͣꝫ fumꝰ qͥ a ventodiffuſus ē. tanqͣꝫ memoria hoſpitis vniꝰ diei pretereuntis. Sic nos nati cōtinuo deſinimꝰ eſſe. Ecce fatuitas magna ꝯfidere in iſtam fluidā vitam.¶ Sed diceres. nō debeo hr̄e medicos ad conſeuandū me in p̄ſenti vita. Rn̄det̉ ꝙ ſic. quia ſcribit̉Ecc̄i. xxxviij. Honora medicū ꝓpter inſtantē neceſſitatē. Et ſubdit. Altiſſimꝰ de terra creauit medicinā. ⁊ vir prudens nō abhorrebit eam. Sed dicit ſctūs Tho. in ordine ad vitā gr̄e et glorie. Nāſcribit̉ Eſa. xxx. Expectat nos deus vt miſereaturnoſtri. Et ſic nos intende̓ viuere deberemꝰ vt miſericordiā eius acqͥramus ⁊ vt peniteamꝰ. quia d̓tapl̓s ℟o. ij. Ignoras qm̄ benignitas dei te ad penitentiā adducit. Et ſic xp̄us ait ꝑalitico. xxxviij.annis in infirmitate iacenti. Dade amplius nolipeccare ne deterius tibi contingat. ¶ Sexti fatuixp̄iani ſunt qͥ bona oꝑa faciunt ſꝫ recta intentionecarent. Hi ſunt qͥ lampades habēt bonoꝝ opſꝫ carent oleo recte intētionis. de quibus augꝰverbis dn̄i. Qui nō ꝓpterea gaudent vt intrinſecꝰdeo placeant nō habent oleū ſecū. nihil em̄ habētdū continenter viuūt niſi id qd̓ in laudibꝰ hominum attingūt. De talibꝰ d̓t greḡ. Qui rectā intentionē in oꝑe nō tenent totū opus amittūt. Cui cōſonat mgr̄ in. ij. ſnīaꝝ. diſ. xl. Actus ſimplicit̓ mali ſunt qͥ ꝑuerſam intentionē habēt. Hi dicent iniudicio. Date nobis de oleo veſtro .i. ꝑhibete nob̓teſtimoniū bonoꝝ opeꝝ. Rn̄dent prudentes. Itepotius ad vendētes ⁊ emite vobis .i. ad hominesadulatores quoꝝ laudē deſideraſtis ⁊ acceptaſtisquaſi dicerēt. quid ꝓdeſt vobis laus hominū niſiſonus verboꝝ tranſeuntiū. ceſſat hō laudare ꝑdetypocrita p̄miū ſuū. fatuus mercator eſt qui exponit merces ſuas nihil habentibus. Et ſic ypocriteopera bona faciūt ꝓpter aſpectū ⁊ laudē hominūde quibꝰ Ecēi. xx. Laſciuus ⁊ imprudens non ſeruabit tēpus ſcꝫ futurū ad remunerādū. ¶ Septimi fatui chriſtiani ſunt qui bona oꝑa agunt ⁊ charitatem non habent. de quo grego. Sicut lampasnō lucet ſine oleo ſed fetet. ſic opꝰ bonū ſine charitatis vnctione deo nō placet. de quo apl̓s pͥmoChoꝝ. xiij. Si charitatē non habuero nihil ſum.ſcꝫ in conſpectu dei. Unde Hylarius ſuꝑ iohānē.Fruſtra eſt omnis operatio niſi dei aſſit dilectio.F ¶ Sed diceres. quare charitas ſignat̉ per oleū℟eſpondetur ſeptem de cauſis vt dicit Plinius.ẜm ſeptem ꝓprietates ſeu ſimilitudines olei charitati comparatas. Prima. oleum eſt dilatatiuumnam parua gutta ſtillans in veſtem in magnū dilatatur ſpaciū. ſic charitas non manet incluſa ſedoperatur ⁊ dilatatur in multa bona opera. de quogregorius. Charitas nō eſt ocioſa ſed operat̉ magna ſi eſt. et nō ſolum quo ad ſe ſed etiam quo ad