SermoIIII

dei mādata ī vera fide. Hi ꝓbāt ſe nouiſſe deū. deqͦ. j. Io. ij. In hͦ ſcimꝰ qm̄ ꝯgnoſcimꝰ eū ſi mādataeiꝰ obſeruamꝰ. Qui v̓o dicit ſe noſſe deū ⁊ mādata eiꝰ nō cuſtodit mēdax ē. Tercia ꝯgnitio ē ꝯgnitio gl̓ificatōis. de qͣ. j. Coꝝ. xiij. Tūc ꝯgnoſcā ſicut⁊ ꝯgnitꝰ ſuꝫ .ſ. facie ad faciē ꝯtēplātes. iuxta illd̓ .j.Io. iij. Uidebimꝰ eū ſicuti ē. Tūc adīplebit̉ illudHiere. xxxj. Nō vltra docebit vir ꝓximū ſuū dicēs ꝯgͦſce dn̄m. oēs em̄ ꝯgnoſcēt me a mīmo eoꝝvſqꝫ ad maximū. nā ẜm Ber. Ngr̄m ibi ſemel vidiſſe ē oīa didiciſſe. Prima noticia notificat deuꝫqꝛ ē. Scd̓a qꝛ bonꝰ eſt. Tercia qꝛ gl̓ioſus ē. Scd̓onos vocat xp̄s ad diſcipulatꝰ gr̄am. Et hͦ fit cū inſpirat nob̓ fortiſſimū affectū ⁊ deſiderium diſcēdioīa eiꝰ bn̄placita. ⁊ ꝓ viribꝰ faciēdo. ⁊ doct̓naꝫ eiꝰ⁊ vitā nr̄am vite eiꝰ ꝯformādo inqͣꝫtū poſſumꝰ. vtimpleat̉ in nob̓ illud Ezech̓ .j. Sil̓itudo hoīs eratin eis. In hͦ em̄ fiūt hoīes eiꝰ diſcipuli cum mgr̄iſui diſcāt doctrinā ⁊ faciūt ẜm eā. iuxta illud Io.x. Ques mee vocē meā audiūt ⁊ ſequūt̉ me. Proponit em̄ nob̓ xp̄us mgr̄ nr̄ tres lcōnes. qͣs ſi diſceremus veri eiꝰ diſcipuli eſſemꝰ. Prīa lectio ē mādatoꝝ obſeruatio. de qͦ Io. viij. Si vos māſeritisin ẜmōe meo veri diſcipuli mei eritꝭ. Scd̓a lectioeſt tꝑaliū reꝝ abdicatio. Lu. xiiij. Niſi qͥs renūciauerit oībus q̄ poſſidet nō p̄t meus eē diſcipulus.Notāter dicit renūciauerit. nō reliq̄rit. qꝛ ẜm Bedam ī glo. ſuꝑ eodē v̓bo. Relinq̄re ē ꝑfectoꝝ qͥ oīapoſtponūt. ſꝫ renūciare cōuenit oībꝰ qui ita tꝑaliapoſſidēt vt mēte ad eterna tēdāt. iuxta illud augꝰ.Oīa vileſcūt cui ſolꝰ deus dulceſcit. tales oīa tꝑalia ordināt ad eterna. Tercia lectio ē ꝓximoꝝ dilectio. vn̄ Ioh̓. xiij. In hoc cognoſcēt oēs ꝙ meeſtis diſcipuli ſi dilectōem habueritis adinuicē.ordinatā ⁊ deificā. q̄ talis ē vt Bern̄. dicit. Sic digant̉ hoīes ne ament̉ eoruꝫ errores. Tertio vocatnos adſui familiarē amiciciā. Hec amicitia cōſiſtit pͥmo ī frequēti viſitatōe ſcꝫ dei ad hoīem. ⁊ hominis ad deū vt interpolatis tꝑibꝰ deus hoīem ⁊hō deū ſepe viſitet. De dei viſitatōe habet̉ Iob. x.Uiſitas eū diluculo. Suꝑ quo gregoriꝰ in ꝑſonadei. Cum hoīes viſito dura corda emollio. rigidaflecto. aſpera mitigo. frigida accēdo. debilia roboro. vaga ſtabilio. nutātia cōfirmo. ⁊ dū venio tenebroſitatē illuſtro. Sil̓iter hō debet deū viſitare .ſ.a ſtrepitu ſeculariū tumultuū ceſſare ⁊ elongare.meditando eius mgͣnalia ⁊ contemplādo mirabilia ⁊ alia quecūqꝫ eius oꝑa. dicēdo illud p̄s. cxviijNeditatio cordis mei in cōſpectu tuo ſemꝑ. naꝫper hec exercitia viſitamꝰ dn̄m. vt inqͥt augꝰ. Cuꝫeterna cogitamus iā in hoc mūdo ſūmus. qꝛ euꝫtrāſcendimꝰ ⁊ deo appropinqͣmus. Et ẜm Hugonem. Quanto magis accreſcit mētis aſcenſus tāto familiarior erit dei cognitio. Secūdo famillaris amicicia conſiſtit in ſecretoꝝ reuelatōne. namcrebrius ſe viſitātes ſemꝑ aliquid de ſecretis ſuismutuo reuelant. Qd̓ ex parte ſua ꝓmiſit deus.Eſaie. xlv. Dabo tibi theſauros abſcōditos ⁊ archana ſecretoꝝ. vt ſcias quia ego dn̄s. Et illa reuelatio fit ẜm mgͣnitudinē dilectionis. ideo Richardus li. iiij. de cōtemplatione. Ex mgͣnitudine diuine dilectōnis dependet modus diuiue manifeſta

tionis. Aliquādo eſt reuelatio ſenſualis. vt cū rescorꝑalis videtur ꝑ quaꝫ interius myſtica res intelligitur. vt moyſes vidit rubum ardentē ⁊ nō comburentē. vbi oſtendit ei ignem diuinitatis vidēdorubum hūanitatis. Aliquādo intellectualis. ſcilicet imagines mētales intellectualiter videndo etintelligendo. vt iohānes. Aliquādo ſine om̄i imaginatōne ſpūſſanctus tangit mentē. Aliquādo eſtſuꝑintellectualis. ⁊ hoc plus fit ꝑ dilectōem qͣꝫ perintellectum. quia deus plus diligit̉ qͣꝫ intelligiturideo dilectio intrat vbi intellectus foris ſtat. Et talis reuelatio fit ꝑ inſpiratōnem diuinam. vt habet̉Iob .iiij. Dictuꝫ eſt mihi verbū abſconditū. Gre.in moral̓. Abſconditū verbum audire eſt locutionem ſpūſſancti corde ꝑcipere. Et ſubdit Iob. iiij.Quaſi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrijeius. vbi Gregorius. Suſurriū perciꝑe eſt ſubtilitates intime allocutōnis occulte cognoſcere. nāẜm Grego. Uox dn̄i auditur cū inſpiratio mente concipit̉. Similit̓ homo viceuerſa debet ſecreta ſua deo reuelare. ⁊ intimas cordis ſui affectiones euaporādo exalare. vt ſic cōtingat voceſ emittere magis ex officio affectus qͣꝫ intellectus. iuxtaillud Canti. ij. Dilectus meus mihi ⁊ ego illi. ſcilicet reuelando ſecreta per affectiones ⁊ deſideria.Quia dicit Gregoriꝰ in moral̓. Anime v̓ba ſuntdeſideria. nam ſi deſideriū ſermo nō eſſet propheta nō diceret. Deſiderium cordis eoꝝ audiuit auris tua. Pſal̓. ix. O ¶ Sed diceres. que tūc ē deilocutio. Reſpōdet Bernardꝰ ſuꝑ Canti. Locutiodei eſt infuſio doni. ſed reſpōſio anīe eſt āmiratiocum graciarūactōne. ¶ Sed diceres. quid tūc eſtſuſurriū. Reſpondet̉ ꝙ eſt intima inſpiratio. vt dicit Gregoriꝰ in moral̓. que per os carnis expriminō poteſt. Et hec ē familiaris amicitia deuote anime cum deo. Tertio iſta familiaris amicicia conſiſtit in fidelitate. ⁊ illaꝫ habet deus ad noͣs. vt habetur Deute. xxxij. Fidelis deus ⁊ abſqꝫ vlla iniquitate. ⁊ ſic nos fidelem affectionē debemus habere ad eum. vt in om̄ibus dei gloriā ⁊ nō noſtraꝫqueramus. vt docet apl̓us .j. Corinth̓. x. Siue māducatis ſiue bibitis vel aliqͥd aliud facitis om̄iaad dei gloriā facite. Sed heu conquerit̉ ſalomonProuerb̓. xx. Nulti homīes miſericordes vocantur. virum aūt fidelem quis inueniet. quaſi diceret eſt rarus. Et apl̓us Phil̓. ij. Om̄es que ſua ſūtquerūt ⁊ nō que ieſu chriſti. Quarto vocauit eosad apoſtolatꝰ excellentiā. ⁊ ſic nos. Et hoc fit cuꝫdeus inſpirat nobis deſideriū animas querendi.vt nō ſolum homo ſit ſollicitus de ſalutē anīe ſueſed etiam alioꝝ. Nam hoc eſt valde acceptū deo.vt inquit Gregoriꝰ ſuꝑ Ezech̓. Nullum deo taleſacrificiū ſicut zelus animaꝝ. Et hoc conſideransapl̓us inquit. ij. Corinth̓. xij. Ego aūt libentiſſim.impendā ⁊ ſuꝑimpendar ego ip̄e pro animabꝰ vſtris. Et ſic xp̄us vocauit petrum Iohan. vltimoPetre amas me. interrogādo trina vice. Et ſubiūxit. paſce oues meas. ſcꝫ exemplo. p̄dicatione. cōſeruatione ⁊ or̄one. Nam dicit Bernardꝰ. Oportet apoſtolicū virum vbiqꝫ denūciare deū. ſcꝫ voce ⁊ opere. vt etiā fecit ſanctꝰ andreas. ¶ Quintovocauit diſcipulos ad cōcomitātiā paſſionis. EtA iiij