De ſancto Andrea

mox vt audiuit voceꝫ dn̄i ſecutus eſt eum. Scd̓oeius charitas probat̉ ex oīm terrenorū deſertioneAuguſtinꝰ. Quantū quis deſpicit ſcꝫ terrena intantū diligit. quia ꝑfecta charitas om̄ia contēnit.que eius officium impediūt. Sed tēporaliū corcupiſcentia maxime officiū charitatis impedit. vidicit Auguſtinꝰ in lib̓. lxxxiij. queſtionū. q. xxvj.Charitatis venenū eſt ſpes adipiſcēdoꝝ ac retinēdorum tēporaliū. ideo om̄ia reliquit andreas ꝓpter chriſtum. vt potuit dicere cum apl̓o Phil̓. iijOm̄ia arbitratus ſum vt ſtercora vt xp̄m luctificarem. Et hoc fuit ſignū perfecte charitatis. de quoGreg. viij. moral̓. Ad culmen tendūt ꝑfectionisqui exteriora cūcta derelinquūt. Tertio probatureius charitas ex feruenti nomīs xp̄i p̄dicatiōe. qꝛdicit Chriẜ. Nos eſt amantium vt amorem ſuuſilentio tacere nequeāt. Et ſic beatus andreas nōpotuit obticere preconiū xp̄i ⁊ fidem xp̄i. ſed etiāin cruce predicauit ⁊ viginti milia hominū ꝯuertit. Quarto ꝓbatur eius charitas ex patienti crucis toleratōne. vn̄ Origenes. Uolūtarie patiēdoꝓbauit quod veraciter amauit. imo nō ſolum volūtarie ⁊ libenter. ſꝫ etiam letanter mortem ſuſtinuit. quod eſt ꝑfectoꝝ. de qͦ auguſtinꝰ. Perfectaeſt charitas vt quis mori pro xp̄o ſit paratus. Etſic fecit btūs andreas vt ptꝫ in eius vita.Sermo iiij. ¶ Ad idem.Enite poſt me. ſcribitur Nath̓. iij. A ¶ Nō btūs andreas⁊ alij diſcipuli a dn̄o ieſu qͥntuplicit̓ ſūtvocati. Primo vocauit eos ad ſui noticiaꝫ. vt habetur Ioh̓. j. Uenite ⁊ videte. Et poſt hoc redierūt ad ſua. Secūdo vocauit eos ad diſcipulatusgr̄am. vt habetur Nath̓. iiij. Uenite poſt me faciam vos fieri piſcatores hoīm. At illi relictis rhetibus ſecuti ſunt eū tanqͣꝫ diſcipuli magiſtrū. Tertio vocauit eos ad ſingularitatis ⁊ familiaritatisamicitiā. ⁊ ſic frequēter legimus. Aſſumpſit ih̓spetrū iacobum ⁊ ioh̓em ſecrete. vt habet̉ Nath̓.ix. dum ſuſcitauit puellam. ⁊ Lu. xviij. ⁊ Natth̓xvij. ⁊ Math̓. xx. cū reuelauit eis ſecretū eius paſſionis in mōte quādo trāſfiguratus fuit. Quartovocauit eos ad apoſtolatꝰ excellentiam. vt habet̉Nath̓ x. Cōuocatis ieſus duodecim diſcipul̓ miſit eos binos ⁊ binos. Quīto vocauit eos ad paſſionis cōcomitantiā. Ioh̓. xv. Nō ſit diſcipulusſuꝑ magiſtrū. nec ſeruus maior dn̄o ſuo. ſi me ꝑſecuti ſunt ⁊ vos me ſequētur. ⁊ Ioh̓. xx. Sicut miſit me pater ſic ego mitto vos .ſ. ad paſſionē. Nathei. x. Ecce ego mitto vos ſicut oues ī medio luporum. Et ſic moraliter. Quid em̄ prodeſſꝫ ſingulis ānis recitare vocatōem apl̓orum ſi nō haberetmortalem edificatōem. B ¶ Idcirco ſicut vocauit ih̓us ſuos diſcipulos corꝑaliter. ⁊ ſic nos vocat moralit̓ ⁊ ſpūalit̓. ¶ Prīo vocamur a deo adſui noticiā .ſ. cū rōne illūinati ꝑ creaturā cognoſcimus creatorē. ⁊ hͦ eſt pͥncipium ſalutis. qꝛ ſine denoticia nō eſt ſalus. de qͦ Ber. Si deū ignoras poterit ne fore ſalꝰ. q. d. nō. Sb̓dit. Nō em̄ amare poteris quē ignoras. Cui ꝯſonat aug. Inuiſa amarepoſſumꝰ. incognita v̓o nūqͣꝫ. Sꝫ hō ereatus ē ad

dei cognitōeꝫ ⁊ dilectōeꝫ. vt dicit mgr̄ in. ij. ſnīarūdi. j. Rōnal̓ creatura creata ē vt deuꝫ cogͦſceret. cognoſcēdo amaret. amādo poſſideret. poſſidendoſua frueret̉ deitate. Nō quō amab̓ quē nō cognoſcis. id̓o de ignorātibꝰ dn̄m d̓r. j. Coꝝ. xiiij. Ignorās ignorabit̉. hͦ ē. ignorās deū ignorabit̉ .i. nō acceptabit̉ a d̓o. vt dicit gre. ī moral̓. ⁊ habet̉. xxxviijdiſ. Qui ea q̄ dei ſūt ignorat neſcit̉ a dn̄o. ⁊ qͥ ea q̄dei ſūt ſapiūt a dn̄o ſapiūtur .i. acceptātur. Sꝫ diceres. qͣlis debꝫ eſſe dei noticia de neceſſitate ſalutis in adultis ī hac vita. Rn̄det̉ general̓ ⁊ imꝑfctaſcꝫ vt ꝯgnoſcas eū creatorē. ꝯſeruatorē. oīm bonorū largitorē ⁊ remūeratorē. qꝛ ꝑfecte nō p̄t deꝰ cognoſci ī hac vita. vt dic̄ Ber. Perfctā ꝯgnitōe nula creatura p̄t deū cognoſcere. qꝛ tali ꝯgnitōe deſibi ſoli ꝯgnitꝰ eſt. Et hͦ eſt qd̓ ſcribit̉ Nat. xj. Nemo nouit filiū niſi pr̄. Glo .ſ. eſſentialit̓. plene. ꝑfecte. ⁊ ꝯprehēſiue. Et ſubdit ibideꝫ euāgeliſta. Nemo nouit pr̄em niſi filiꝰ .ſ. ꝑfecte ⁊ ꝯprehēſiue. nālꝫ hoīes ꝯgnoſcūt̉ deū h̓ ꝑ fidē. ⁊ ſancti ī patria ꝑmanifeſtā viſionem. nō tn̄ ꝑ viſionē app̄hēſiuā. qꝛdtc̄ ſctūs Tho. ꝑte. jͣ. q. xj. ar. viij. Nullꝰ intellectꝰcreatꝰ totalit̓ p̄t deū app̄hēdere. qꝛ deꝰ infinitꝰ eſtꝯgnitio hoīs finita. mō finiti ad infinitū nulla eſtꝓportio. Propt̓ qd̓ ſcribit hugo de ſacr̄is. li. j. ꝑteiij. c. ij. Deꝰ ab initio ſic noticiā ſuā ab hoīe tꝑauitꝙ ſicut nūqͣꝫ totꝰ poterat ꝯprehēdi ſic nūqͣꝫ ꝓrſustotalit̓ ignorari. Et ẜm Ber. Sicut nullꝰ ꝑfecte p̄tdeū ꝯgnoſcere. ſic etiā nullus dꝫ eſſe qͥ de deo ſimplicit̓ vellet ignorare. C ¶ Pro qͦ ſciēdū triplexeſt ꝯgnitio dei q̄ in ſacra reꝑit̉ ſcriptura .ſ. ꝯgnitiorōnis. deuotōis. gl̓ificatōis. Prīa ē ꝯgnitio rōniſquā ꝑ creaturaꝝ intuitōeꝫ īueſtigamꝰ. qꝛ creaturenō ſut a ſeip̄is. Pſal̓. xcix. Ip̄e fecit nos. Et ſi creature placabiles tibi ſunt: magis ꝟo tibi placeredebet creator. vt hr̄ Sap̄. xiij. Si qͥ ſpecie creaturarū delectati ſūt ſciāt qͣnto his dn̄ator eoꝝ ſpecioſior ē. aut ſi v̓tutē ⁊ oꝑa creaturaꝝ mirati ſūt ītelligāt ab illis ⁊cͣ. Amgͣnitudīe em̄ ſpeciei ⁊ creaturepoterit eoꝝ creator ꝯgnoſcibilit̓ intueri. Et apl̓usRo .j. Inuiſibilla dei ꝑ ea q̄ fctā ſūt intellctā ꝯſpiciunt̉. Hāc ꝯgnitōeꝫ de deo antiqͥ ph̓i habebāt. quēnō deū ſꝫ cām rerū appellabāt. De hac noticia dicit Greg. in moral̓. ſuꝑ illo v̓bo Iob. xxxvj. Oēshoīes vidēt eū vnuſqͥſqꝫ intuebit̉ ꝓcul. Oīs hō eoip̄e ꝙ rōnal̓ eſt dꝫ ex rōne diligere deū qͥ ꝯdidit eūEt ſb̓dit. ꝓcul intueri. qd̓ nō eſt ſpēm cernere ſꝫ exſola oꝑm ſuoꝝ āmiratōe pēſare. ¶ Scd̓a ē ꝯgnitiodeuotōis q̄ fit ꝑ fidē. vn̄. j. Coꝝ. xiij. Nūc ꝯgnoſcimus ex ꝑte ⁊ ꝑ ſpeculū in enigmate. Et illa ꝯgnitio fidei orit̉ ex p̄dicatiōe v̓bi dei. vt habet̉. Ro. x.Quō credēt ſine p̄dicāte. nā fides ex auditu. auditus ꝑ v̓bū xp̄i. nā ex nullo hr̄ clariꝰ dei noticia qͣꝫex ſacra ſcpͥtura. vt inqͥt ſctūs Tho. ꝑte. j. q. j. ar. ix.Naior cognitio nō habet̉ in hac vita ſicut ī ſacraſcpͥtura. Idcirco qui eā legere neſciūt ſaltē audirediligēter deberēt. iuxͣ illud Gre. ſuꝑ Ezech̓. Oēsqͥ viā vite deſiderāt v̓ba vite audire debēt vt deūex eis ꝯgnoſcāt. vt impleat̉ ī eis illud Io. x. Egocognoſco oues meas et cognoſcūt me mee. ſcꝫ cognitōe deuotōis. Et ſūt hi qͥ ꝓpter deū declinantdelectabilia. ⁊ aggrediūt̉ difficilia. ⁊ cū hͦ ſeruant