precognouit. Vnde dicitur. Cognita āt ih̓s nequicia eoꝝ dixit ⁊cͣIdeo eos ypocritas appellauit. qꝛſimulato ſermone nequiciā ſuaꝫabſcondebāt Sunt āt quidā quiabſcondunt ſe ſb̓ ſimulato amore fingētes ſe amare celeſtia cumdiligāt terrena. Osͣ. Poſuerūt incelū os ſuum. AAlij ſub ſimulato timore fingētes ſe timere deū: cū potius timeant mundū. cū tn̄ dicat̉ma. x. Noli timere eos qui occi. ⁊cͣAlij ſunt ſb̓ ſimulato ſermōe hn̄tes mel in ore ſed venenū in cordePsͣ Molliti ſunt ſermones eꝰ ſuꝑoleū Alij ſub ſimulata ꝯuerſacōne fingentes ſe habere ꝯuerſationē ounā: cū hēant mentē lupͥmaMa. vij. Veniunt ad vos in veſtimentis ouiū: intrinſecus at ſuntlupi rapaces. Omnes taliū cogitacōes ⁊ intentiones diuina ſapientia precognoſcit. Vnde ꝓphetaSi aſcendero in celū i. finxero me amare celeſtia. tu illic es ⁊ cor neūvides ſi deſcēdero ī infernū i. ſi finxero me timere iudiciū tuum: ades vintencōem meā vides. Si ſumpſero pennas meas diluculo ⁊cͣ. vfinxero me hr̄e celeſtes ẜmonesveītate aliquā p̄tendēteſ illuc manus tua deducet me. ⁊ falſitatemmea on̄det. Rurſus ſi hitauero inextremis maris ⁊cͣ. Mare eſt mudus. in cꝰ medio ꝯuerſant̓ hoīesmundani. Scī autē viri hītant inextremis maris. qꝛ in mundo ꝯu̓ſant̓ adncc̄itatem: nō ad ſuꝑfluitatē. Si gͦ finxero me hr̄e ꝯuerſationē celeſteꝫ: dexterā tua tenebitme ⁊⁊ falſitatē mea cunctis in iudicio demirābit (Scd̓ qꝛ xp̄s eorumlaudes reſpuit. ⁊ ideo eoꝫ reprehēdit. d. Quid me temptatis ypoc̓teNon eiſ rn̄dit ad eoꝝ verba blanda: ſed ad eoꝝ corda praua Cri.Phariſei blandiebat̉ vt ꝑderētſed ih̓s ꝯfundebat vt ſaluaret. qͣavtilior eſt deꝰ iratus ꝙͣ hō ꝓpiciꝰIn hoc āt qꝛ xp̄us eoꝝ laudes reſpuit: dat intelligere ꝙ nullꝰ debꝫvelle laudari qꝛ reſpiciendo ad vitam ſuā preteritam inuenit ſeml̓ta ꝯmiſiſſe. de quibꝰ coram deo dicrubeſcere. Ro. vj. Quem gͦ fructūhabuiſtis tunc in quibꝰ nunc erubeſcitis. Si reſpicit ad pn̄tem: inuenit ſe eſſe in loco exilij. de quomultū debet dolere. Os Heu mͥ qꝛincolatus meꝰ ꝓlongatus eſt Sireſpicit ad futurā: inueniet ſuprͣſe magna dei iudicia de quibꝰ ml̓tu debet time̓. Psͣ. A iudicijs em̄tuis timui. Quōgͦ quis in hacvita laudari velit: qui hꝫ cām tantipudoris. doloris ⁊ timoris. Sanctiigitur ſecure laudari poſſunt. quia nec de preterito hn̄t vnde pn̄t erubeſcere cuꝫ ſint in plena felicitate/ nec de preſenti vnde poſſunt dolee cum ſint in omnimoda iocunditate. nec de futuro vnide debeantcum ſint in eterna ſecui̓tatimerete Tercio xp̄s eoꝝ interrogacōniſine alicuius preiudicio rn̄dit. d.Reddite que ſūt ceſaris ceſari ac