equū empturus non ipſū aſpicitſed ſtratu ⁊ frenū: ſic ſtultiſſimꝰeſt qui hominē ſapientē ex veſteeſtimet In r̓gulo etiā eſt notabile ꝙ licet eius fides fuerit diminūta: tamē ſalutē filij impetrauit. exquo magna fidei virtus inſinuat̉:q̄ licet eſt etiā imꝑfecta. apud deūtamen meretꝭ Qd̓ patet in alexandro qͥ ꝑ fidē informē filioꝝiſrahelincluſionem obtinuit. Nā ſic̄ aitioſephꝰ cū ad montes caſpios veniſſꝫ ⁊ filij captiuitatis decē tribuum egrediēdi licentiā petiuiſſentille cognita cā incluſioniſ dixit.ampliꝰ eos includeret. ⁊ cuꝫ cepiſſet ⁊ videret ꝙ opus humanū adhoc non ſufficerotrogauit dn̄m vtillud ꝯpleret ⁊ prupta montiū cacumna ad ſe inūice acceſſerūt ⁊locus incōnieabilis ē factꝰ. Et ſb̓dit ioſephꝰ Quid facturus ē dn̄sꝓ fidelibꝰ ſi tantū ꝓ infidelibuſ fecit. Secūdo in filio notatur magna infirmitas. dicit̉ auteꝫ ꝙ infirmabatur capharnaū/ ⁊ ꝙ erat filiꝰ reguli Quantū ad primū notātur tria q̄ ſūt cauſa ſpiritual̓ infirmitatis. Capharnau interpretat̉ager pinguedinis vel villa cōſolationis. Erat em̄ ciuitas magni honoris. Iuxta illud Luce. x. Et tu capharnaū vſqꝫ in celū exaltata es⁊cͣ. Ex qͥbꝰ verb̓ habet̉ ꝙ ſepe cauſaſpiritual̓ infirmitatiſ eſt pmuēdo Osͣ. Prodijt qͣſi ex adipe imqͥtas eoꝝ ⁊cͣ. Item nimia ꝯſolacōmunda. iō dicit̉ Luce. iij. Ve vob̓mda24Ldiuitibꝰ qui habetis ꝯſolationeꝫveſtram ⁊cͣ. Et nimia exaltacō terrenaſqꝛ qui ſunt in prelacōnibuſmaiores: ſepe ſunt in tranſgreſſionibus peiores. Iere. v. Ibo ad optimates ⁊ loquar eis ⁊ magni ſil̓ꝯfregerunt iugum: ruperūt vincula⁊cͣ In hoc ꝙ ea̓t filius reguli debet intelligi ꝙ nobilitas generisſepe eſt cauſa ſpiritual̓ infirmitatis. Filij enim nobiliū ſepe efferūtur in ſuꝑbia. Ozee. ix. Gloria eorum a partu. ab vtero ⁊ a conceptu. Et quia gloriantur ex eo ꝙ degenere magno ſunt ꝯcepti ⁊ nati.ſepe exercent rapinā. Vnde legit̉de leena Szech̓. xix. Eduxit vnuꝫ deleuncul̓ ſuis ⁊ factuſ eſt leo ⁊ didicit predam capere. homineſqꝫ occidere ⁊ comedere. Sepe ⁊ immergunt ſe in lutum luxurie/ ⁊ in hoca ſua nobilitate degenerant. Porci enim moratur in luto: ſed aliaanimalia in lecto mundo. Filij igitur nobilium hijs vicijſ ſepe laborant / ſcilicet ſuperbia laſciuia ⁊ rapͥma Sed illi qui ſunt in dei filiosadoptati. iſta deteſtātur. Legiturin hyſtoria ſcolaſtica. Ꝙ cum filia pharaonis moyſen in filiumadoptaſſet. rex cōronam in quaerat ymago ydoli. capiti pueri impoſuit: ſed puer eam in terram ꝓiecit ⁊ pedibus conculcās eam cōminuit. Et cum ſacerdos ydoloruꝫ.eum diceret occidendum. eo ꝙipſum cultus ydolorum euacuandus eſſet. ad ſuaſionem cuiuſdaꝫ