noͣ c7Fricius enim ſi tangitur: ſtatim ſeinterius abſcondit ⁊ exterius pugit(a d̓r habere quinqꝫ dentes ſicmulti ſunt qn̄ reprehendunt̉ perverba maledcōis pungūt ⁊ vitiaſua abſcondūt Scd̓m ber. quinqꝫdenteſ ſunt quinqꝫ modi excuſatiui Aut em̄ ille qui peccauit qn̄ reprehendit̉ dicit Non feci. aut ſi feci nō male feci. aut ſi male nō ml̓tum male aut ſi multū male nonmala intentione ſed aliena ꝑſuaſione.:Secundus ſermo:Iliges dn̄m deū tuum extoto corde tuo ⁊cͣ. Sic̄ dic̄Augꝰ. in doctrina xpriſtiana vt nemo excuſacōnē habeatvoluit dn̄s ꝯſummare ⁊ abbreuiare ſermonē ⁊ verbū ſuꝑ terramqd̓ non obſcuꝝ eſſe voluit ſed aptum. Ideo breue ne vitarent lege̓Ideo apertū ne qͥs dicat. Nō mͥ licuit intelligere. Cheſaurus in agnus ē diuinaꝝ ſcripturaꝝ:; ſed pigeres ad perſcrutanduꝫ totū theſauꝝ. Nō ſis piger vna margaritā ſub lingua ſeruare ⁊ qūo vis ſecure ambulare. Iſtud verbuꝫ abbreiuatū ⁊ iſta margarita ē preceptū de dilcōne dei ⁊ ꝓximi de hacat duplici dilcōe/ attēde ꝙ ſex ſūtq̄ naturaliter mouent addiligēdum q̄ oīa ſunt in deo .ſ. pulchꝝ.bonū. honeſtū. ſimile. vtile ⁊ delcābile PPrimū gͦ qd̓ mouet ad diliC8 o4qgendū eſt pulchꝝ. Dyo. Oīa pulchꝝ ⁊ bonū deſiderat. In xp̄o aūteſt ſūma pulch̓tudo. ⁊ iō ſūme ediligendꝰ. Sapͥ. ix. Candor eſt eiluciſ eterne ⁊ ſpeculū ſine maculaimago bonitatis illiꝰ. Tria dicuntur ibi .ſ. ꝙ ſit cador lucis eterne.ſpeculū puītatis. ⁊ imago d̓ine bonitatis. In xpo em̄ triplex eſt ſb̓a.ſ. caro. aīa ⁊ deitas Caro eꝰ fuit cadida⁊ lucida. qꝛ de puriſſimis ſāguinibꝰ virginis marie gn̓ata. Aīma eius fuit ad imaginē dei creata onī bonitate repleta deitas fuitſpeculū ſine macula qꝛ in xp̄o oīarelucēt. p̄terita. pn̄tia ⁊ futura verba. facta ⁊ corda De i ſta pulch̓tudine dei d̓t Augꝰ. in li. de libe. ar.xivaTanta eſt pulch̓tudo iuſticie. tāta iocūditas lucis eterne. vt etiāſi nō licet in ea amplius viue̓ qͣmviꝰ diei mora. ꝓpter hoc ſolū innu̓abiles hꝰ vite dies pleni delicijs ⁊ ꝯfluētia bonoꝝ tꝑaliū ⁊ ecce merito ꝯtēnerent̓ Secundū qd̓mouet ad diligendū eſt bonū vtpꝫ ſupra in auctoritatē dyoniſij.In deo aūt eſt ſūma bonitas ⁊ iōſumme ēdiligendꝰ Augꝰ. in li. deci. dei. Cū iſta nō diligant̉ niſi qꝛbō pudeat illis inherendo nō amare bonū ip̄ſū vnde bō ſunt De eiuſbonitate dicit ꝙ eſt ſumme bonꝰ.⁊ oī bonus. ⁊ ſuperbonꝰ. totus ſuabonitas ⁊ ſuꝑabundantes diuitias ſue bonitatis non ſuſtinuit nōeſſe bonas. Quod bonum ſcilicetſuipſius naturā ꝯſtat a nullo eē