portant qui ea non ſeruāt. de talibus dicit̉ Math̓. xiiij. Alligantem̄ onera grauia ⁊ importabilia⁊ ponūt ea in humeros hominū.Tercō vocant xp̄m miſeratorēcū dicūt. Aiſerere noſtri Ad miſericordiā autem impendendā xp̄mtria inclinant .ſ. amor precordial̓noſtra dilectō filialis. ⁊ nr̄a miſeria general̓ Amor precordial̓ eſtqn̄ radicatur in corde ⁊ manifeſtaturin oꝑis exhibicōnē. En̄ oſtenditur in aduerſitatū perpeſſione ⁊quando eſt cū ꝑſeuerātia ⁊ ꝯtinūatione. Iſto modo chriſtꝰ in paſſione ad nos habuit affectioneꝫprecordialeꝫ. Ipſe em̄ iuxta cor ſuum fuit ꝯfixꝰ ad innuēdū ꝙ amornoſter in corde eius eſſet radica.tus. Bern̄. In quo enim clariuſ ꝙͣin vulneribus tuis eluxit ꝙ tu domine eēs ſuauis ⁊ multe miſei̓cordie Ipſe fuit in manibꝰ ꝑforatuſad innuendū ꝙ in beneficijs ē liberalis ⁊ largꝰ. Sicut enim vas ꝑforatuꝫ nihil retinēt: ſic nihil xp̄sttinuit: ſed omnia nobis dedit .ſ.carnem in refectionem. ſanguinein ablutione. animā in redemptionem ⁊ deitateꝫ dat nobis in fruitionē. Ipſe enim pedibꝰ fuit confixus ad innuendū ꝙ pondꝰ peccatorum noſtrum ipſe portauit.Lſai. xiij. Vere lāguores noſtrosipſe portauit. Ipſe in criice totusaffixus ⁊ extēſus fuit ad innuendū ꝙ amor quo nos dilerit imperpetuum ſe extēdit. Mach̓. vltimo.2 6AVbEcce ego vobiſcū ſum omnibꝰ diebus vſqꝫ ad ꝯſummationē ſeculi.Secundo inclinat ipſum ad miſerendum noſtra dilectio filial̓. Iere. xxxiij. Si filiꝰ hono a̓bilis effraym. ſi paruulꝰ. ſi delicatus: quiaex quo locutus ſum de eo recordabor. Idcirco ꝯturbata ſunt viſceramea ſuꝑ eum miſeranſ miſeratoreiꝰ. Ac ſi dicat. Intantum viſceranica ꝯmouētur ſuper eum ac ſi exeo creſceret mihi magnꝰ honor Etideo dicit. Filiꝰ honorabilis ac ſiex eo proueniat magna vtilitas.Et ideo dicit effraym quod interpretatur fertilitas. vel ſi eēt ꝑuulus in etate immaturā. vel ac ſi eſſet delicate nutritus. Et reuera ſācti patres ſunt filij honorabilesdei. quia in ipſis e ymago dei quāymaginē. in ſemetipſis honorantVnde dicitur Eccleſiaſtici. decimoFfili in māſuetudine ſerua animātuam ⁊ da illi honoreꝫ ſcd̓m meritum ſuum. Sunt ⁊ vtiles deo: nonratione dei ſed racōne ipſorum.Vnde dicit Criſoſtomus. Si benefatientes ſumꝰ non deo preſtamꝰſed nobis. Deus autem gaudet: nde lucro ſuo: ſed de noſtra ſalute.Si peccamus: deo non ſumus nōcentes: ſed nobis. Deus auteꝫ nōtriſtatur de ſua iniuria: ſed de nōſtra perditione. Sunt etiam paruuli in dei cognitione ⁊ dilectioneꝙͣdiu ſunt in preſenti vita. Vn̄ dicitur prime Corinth̓. xiij. Cum eēmparuulus loquebar vt ꝑuulꝰ ⁊cͣ.