diuitias inueniſti: requie perdidiſti ⁊cͣ Tales nō ſunt ſtatī abitiendi ſed reſcindendi ⁊ curādi Guiꝰexemplū habemꝰ in iſto ſamiai̓tanō qui homine vulneratū ⁊ ſpoliatu nō abiecit ſed curauit / ꝑ quēquilibet peccator intelligi poteſt.Circa que tria notant̉. Primo diſpoſicō ad peccandū Secūdo incōmoda q̄ facit peccatū. Tercō remediu ꝯtra pctm̄ Circa primū notādum eſt ꝙ illud qd̓ ad peccatumdiſponit eſt/ qn̄ .ſ. quis tranquillitatē mentis deſei̓t. ⁊ ad inutabilitatem reꝝtemꝑaliū ſe ꝯuertit. qd̓notat̉ ꝑ hoc ꝙ ille qui ab iheruſalem q̄ interprefat̉ viſio pacis r̓ceſſit ⁊ in iherico q̄ interp̄tat̉ luna deuenit. Proſperitas em̄ mundanalune cōparat̉ qͣdruplici de cauſaPrimo em̄ lūa hꝫ lucē eclipſaticāqꝛ ſepiꝰ eclipſim patit̉. Sic ꝓſperitas mundana homni eclipſat̉ .ſ.in vita in morte ⁊ poſt mortē Namin vitā ſepe ſubtrahitur. Iob. xxi.uotiens lucerna impiorū extingͣuetur ⁊cͣ. In morte nō ſuffragat̉Eccle. v. Noli attendere ad poſſeſſiones tuas iniquas. Nihil em̄ prodecūt tibi tēꝑe vindicte ⁊ obductionis. Et dicit̉ mors obductio: qͥapalpebre obducūtur a ꝯtra ſe ducunt̉. Eclipſatur etiā poſt morteꝫ:qꝛ mortuum nō cōcomitat̉. ⁊ poſtmortē non ꝯcomitat̉. Osͣ. Cū interierit homo nō ſumet om̄a: neqꝫdeſcendet cū eo gloria eius Secundo luna habet lucē maculataꝫ. Sic.ſmundana ꝓſperitas in ſe multisamaritudinibꝰ ē reſꝑſa. Boetiuſin de ꝯſolacōne. Cui multis amaritudinibꝰ humane felicitatiˢ dulcedo eſt reſꝑſa. Vſa. p. Vinū tuūmixtu eſt aq. Augꝰ. Amor infeloris pulchritudinis polluit mēte.Eccle. xv. Qui tetigerit pice maculabit̉ ab ea. Et dicit̉ pix amor terrenꝰ qꝛ ferrenꝰ eſt ⁊ qꝛ inquinat ⁊qꝛ adheret. Augꝰ. Quiſquis es inniundo ad tevenit qͥ fecit mundūvt eripiat te de mundo. Cer cō luna habet luce variā qꝛ modo ē plena: mō ſemplena ⁊ mō vacua: ſicde mūdana eſt ꝓſpei̓tate. Psͣ. Vidi impiū ſuꝑ exaltatū ⁊ elongatūhp dyablſic̄ cedros libam. Ecce luna plena.Ijuratur heTranſiui ⁊ ecce nō erat. Ecce lunaſemplena/ queſiui eū ⁊ n̄ ē inuentus locꝰ eiꝰ. Ecce lūa vacua Quarto habet luce mutuata qꝛ a ſe nōlucet: ſꝫ a ſole. Sic etiā homo quicqͥd habet a ſe nō hēt: ſꝫ a do. Apoidaintu.ſtolꝰ Cornit̓. iiij. Quid hēs qd̓ a d̓nō accepiſti. De lege autē ⁊ d̓ naturā mutui ē obligari ad obſeqͥamutuantis. Cōtra hoc fatiūt ingti. Iere. v. Non dixerūt in corde ſuoMetuamus dn̄m deū noſtꝝ qͥ datnob̓ pluuiā tēꝑanea ⁊ ſerotina intemꝑe ſuo ⁊cͣ De natura autē mutui eſt vti re mutuata ad illū vſuꝫad quem mutuata eſt. deꝰ enimmutuauit nob̓ temporalia vt eisvtamur ad ſuſtentationem: nonad voluptuoſam delectationem.Contra hoc fatiunt voluptuoſi.