extendis manū tuam fruſtra provctis Manꝰ fruſtrͣ extēdit ad deūquieas ad pauꝑes ruxta poſſe ſuum nō extendit Secūdo in diuinegr̄e collacōe. ij. Cor. xi. Qui ſemīatībn̄dictōibꝰ: ībn̄dictōbꝰ amētetſigratiā in pn̄ti ⁊ gloriam in futuro Aercō in gre ꝯſeruacōne. Eccleſia. xi. flenioſina viri quaſi ſaccuVcum ipſo: ⁊ gratiā hominis qͣſipupillam ꝯſeruabit. Sicut manꝰopponitur vt pupilla cōſeruet̉: ſicelemoſina temptationi dÿaboli ſeopponit ⁊ animam a pctīs cuſtodit Premiū auteꝫ celeſte poniturcū dicitur. MAēſuram bona ⁊ cetea̓Sūt enim quidā qui dant pauperibꝰ partē ſuperfluoꝝ ⁊ ꝑtem retinet. de quibꝰ dicitur Luce. xi. Qd̓ſupereſt date ꝑ aupeībꝰ ⁊ ecce omma mūda ſunt vobis. Iſti habētmeſuraꝫ bonā. Merces ē cognitiodei. Alij ſunt qui dāt omnia ſuperſlua ⁊ retinent neceſſaria. De quibꝰ dicitur Luce. iiij. Qui habet duas tunicas: det vniā non habenti.Prima tunica e̓ neceſſitatis. Secūdaē ſuꝑfluitatis. Iſti habent mēſuram ꝯfertaꝫ. Merces cogniti dilectio Alij ſunt qui dant ꝑtem neceſſarioꝝ: ⁊ partē retinēt. ſicut fecit beatus martinꝰ qui clamidē diiuſit. Iſti habēt mēſuram coagitatam. Merces cogniti ⁊ dilecti etna poſſeſſio. Alij ſunt quidāt omnia neceſſaria ⁊ nihul ſibi retinēt:ſicut ſunt viri ſpirituales. qui relīquunt omnia ꝓpter deum. Iſti haS44bent menſuraꝫ ſupereffluētem. Dequibꝰ dicitur Math̓. xix. Ecce nosreliquimꝰ om̄a erces cogniti dilecti ⁊ poſſeſſi eterna ⁊ delectabilisfruitio. Tercō inducimur ad miſericordie opꝰ exemplo omniū creaturaꝝ. Vn̄ ſanctꝰ Iob ad ipſaſcreatua̓s / homines immiſei̓cordesmittit dicēs. Interroga iumiēta ⁊docebūt te: volatilia celi ⁊ indicabunt tibi. loquere terre ⁊ reſpōdebit tibi. ⁊ dicēt tibi piſces maris.Primo ergo mittit ad iumētaEtſic̄ patet in elephātibꝰ qꝛſi vnꝰ cadat ceteri currunt ad ſubleuādūPatet etiā ī equabꝰ qꝛ ſi vna moritur alie ſuſcipiunt pullū ad mitriendū Patet in leonibꝰ qꝛ am̄alibꝰ infirmis ꝑcent ⁊ etiaꝫ ꝑuis.niſi magna fame vrgente Seindemittit advolatilia Iſtud patet inciconijs qͥ ꝑntes ſuos qn̄ ſeneſcūtin nido collocant ⁊ nutriunt. Patet etiaꝫ in cobare de quo ariſtotiles dicit in libro de am̄alibꝰ ꝙ a qͣla quādo tres filios habꝫ nimisgrauat̉ in paſcendo ⁊ iō vnū a indo ꝓijcit ⁊ auis que arabice dicit̉cobar eū ſuſcipit nutriēdum. Deinde mittit ad terraꝫ. Amb̓. Nolieē deterior inſenſibili elemēto terre. Illa em̄ ficus quos affert ſuisvſibꝰ nō vēdicat ſꝫ tuis miniſtratobſequijs: tu vero fructꝰ illiꝰ manducas ⁊ īuadis ⁊ tibi oīa ꝯcludis.deīde mittit ad piſces mais Iſtd̓patet in delphine qui hominesmortuos ad litus proijcit. Patet