ticit Augꝰ. Periculuꝫ eſt nobisde ignotis cordibus alioꝝiudicare. Tanta em̄ infirmitas eſt in homine eſſe credēda que latebat ipſum hoīeꝫ in quo eſt. In petro naqꝫ ꝓfunditatis īfirmitas latebat.cū ſe cū dn̄o morituꝝ ꝓmittebat⁊ tn̄ non multū poſtea ipſum ternegauit. Cum gͦ quiſqꝫ de ſe. autnō oīno. aut vix poſſet vera ferreſm̄am. quō p̄t de alijs iudicare / cūnō ſcit quid agatur in hoīe niſiſpūs hoīs qui eſt in ipſo. Mediaautēſunt que in bomno ⁊ in malo animo fieri pn̄t. de quibꝰ non habemꝰ certam ſnī amn dare ſed eamin meliore ꝑtem debemus ꝯuertere. Vnde ſuꝑ illud. ij. Choꝝ. iiij.Nolite ante tꝑs iudicare. dic̄ Augꝰ Et ſi ſuſpicacōes oīno amouere non poſſumꝰ qꝛ hoīes: tamē iudicia vdiffinitiuas firmaſqꝫ ſentētias continere dēmus. Si ergo fufpicamur quid ſit humanatemptatio ſaltē non iudicemꝰ. Hoc eīad humanā temptacōem ꝑtinēſine qua iſta vita nō ducit̉. Itemſuꝑ illud Ro. iij. Stabit auteꝫ. d̓tAugꝰ. Hic innuit apl̓s ꝙ ambiguademus in meliorē ꝑtem vertere a de futuro bono ſpem hr̄e. etiāſi alter ſit in pn̄ti anifeſta aūtſunt iudicāda occulta ſunt d̓inoiudicio relinq̄nda / media aut nōſunt diffintiue iudicāda: ſꝫ in meſiore ꝑtem ꝯuertenda Scd̓a ſpēsmīe ꝯſiſtit in remittendo. qd̓ notatur cum d̓r. dimittite .ſ. iniurias voL 0 6447bis fcās ⁊ dimittet̉ vob̓ .ſ. vctm̄veſtꝝ. Alia lrā hꝫ. dimittite ⁊ dimittemini Hō aliqn̄ tenet̉ a pctōqn̄ enormitas pctī nō dimittit ipſū ꝯfiteri: ſed tunc a pctō dimittit̉.qn̄ per ꝯfeſſionē factam pctm̄ dimittit. Prou̓. xvij. Qui abſconditſcelera ſua nō dirigetur. qui aūtꝯfeſſus fuerit ⁊ reliq̄rit ea mīamꝯſequet̉. Legitur in zach̓. ꝙ miſſa eſt maſſa plumbea in os amfore. ſi quis maſſam plumbeā in oe̓tꝫ ſuffocatur. ſi deguitit extinguit̉.ſi reijcit liberat̉ Iſta maſſa plumbea eſt pctm̄ ponderoſū / qd̓ homini claudit os qn̄ ꝓhibet confiteritunc aūt deglutitur. qn̄ delcātionēin corde hꝫ. ſed tunc reijcit̓ qn̄ hp̄ꝯfitetur. Aliqn̄ hō tenetur a dyabolo qn̄ aliena ablata nō vult reſtituere ⁊ Thimo. v. Qui voluntdiuiteſ fieri incidunt in temptationes ⁊ laqueū dyaboli. Tunc adyabolo dimittit̉: qn̄ reſtituuntHmōi enim hoīes dyabolus tenetꝑ capillos. Capilli enim qui naſcunt̉ ex ſuꝑfluitate humoꝝ ſuntſuꝑfluitates malaꝝ diuītiaꝝ. Qn̄homo hos capillos rādit: tūc dyabolus eum dimittit. Aliquandotenetur a deo in carcere recludēdꝰſ.quādo iniurias nō vult dimittere. Math̓. vj. Si nō dimiſeritis hōminibꝰ nec pater veſter dimittetvobis peccata veſtra. Quando hōdimittit iniurias tunc deus dimittit offenſas ſuas. Ibideꝫ. Si dimiſeritis hominibus peccata eorum