a deo triplici modo. Primo quantum ad ſtatū miſerie. Licet enimhabeant corpꝰ immortale. adeo tame erit paſſibile ⁊ in tot miſerijſſubi ectuꝫ ꝙ ſubſiſtere vix valebitPſal. In miſerijs non ſubſiſtentSecundo quantuꝫ ad diſſimilitūdinem vite. Et quantū ad hoc nōerunt diſſimiles deo: ſed etiaꝫ ſanctis. Valde enim diſſimile eſt eē īſaturitate ⁊ in efurie ⁊ in vlulatu.⁊ in cantu in gaudio: ⁊ merore ſine dolore. Iſta notant̉ Yſa. lxv.Ecce ſerui mei comedent: ⁊ vos eſurietis. Tertio quia erūt extra amibitū diuine miſericordie. Iō dicūtur eijci in tenebras exteriores vthabet̉ Math̓. xiij. Octā enim ſunttenebre. Sꝫ ꝓut ſunt in pn̄ti ſunttenebre interiores: qꝛ adhuc īfraambitū d̓ine miſericordie ſūt. Sꝫpoſt mortē ſūt tenebre exteriores:qꝛ ex ambitū diuine miſericordietotalit̓ homine ponūt. Iuxta illudNeſcio vos Secundo publicam ⁊peccatores xp̄i verbā audire affekvictabāt. Octores em ſt̓fe idi tenego. lTbroſi ⁊ frigidi; verba autē xp̄i ẜmv̓ba xxiIll. atAmbroſiuꝫ ſuꝑ lucam tria habētin ſe. Habent mundare illuminaLenecdtre ⁊ accendere. Vtile eſt e̓go peccatoribꝰ ad verba xp̄i accede̓. Quiaſi ſunt fe. dimundant̉. Ioh̓. xv.Iam vos mundi eſtis ꝓpter ẜmonem quem locutus ſum vobis. Sitenebroſi illuminantur Pſal. Lucerna pedibꝰ meis verbum tuumn;⁊ lumen ſemitis meis SSi frigidiſflāmātur. Pſal.Ignitum eloquium tuum vehementer Etiā origenes ſuꝑ Ioſue. Scriptum ē Qui appropinquat mihi: appropīquatigni. Ideo ſi aurum vel argentumfueris: ꝑ ignem rutilantior effulgeb̓. Si autem fenum vel ſtipulafueris: ab igne omnino ꝯſumei̓s¶ Secundo ponūtur infirmi inſanabiles .ſ. ſcribe ⁊ phal̓ſei qͥ ſcd̓m gloſam dupliciter errabat. Primoquia ſe iuſtos putabāt cū eſſentſuperbi SSecūdo quia alios penitētes reos putabāt cum tamen ꝓpt̓penitentiam eēnt a culpa abſoluti PPropter primuꝫ nulla ꝯpaſſiotie circa peccatores mouebanturſed ꝯtra eos potiꝰ indignabātur⁊ maledicebant. In peccatore enīpenitente tria cōſiderantur .ſ. natura. culpa p̄terita. ⁊ iuſtificatio aſſecuta Scd̓m Auguſtinum natue̓debemus compaſſionem ſiue dilectionem. culpe diſtrictōnem ideſtdiſtrictam correctionem. ⁊ iuſtificationi congratulacōnem. Vndeait Auguſtinus. Oportet vt ſollicite diſcernamus: quia diſtrictionem debemꝰ vicijs: compaſſioneꝫnature. Si enim feriendus eſt peccator ⁊ nutriendus eſt ꝓximus.Auguſtinus. Sic diligēdi ſūt homines vt eorum non diligant̉ errores. Iuſtificationi aſſecute debemus congratulationem. Iuxta nlud Luce decimoquinto. Epulariautem ⁊ gaudere oportet quia frater tuus mortuus fuerat ⁊ reuixit