incantationis. Primo quideꝫ ſerpens materialis expellitur ꝑ odorem vince florentis. Naturalit̓ em̄ſerpens odit odorem vinee ⁊ abeo fugit. Vnde ꝙͣ diu vinee ſuntflorentes vix aut nunꝙͣ ibi aliqͥſerpentes reperiuntur. Secūdo expelluntur per ſputū hominis iciūnantis. Vn̄ dicit Ambroſiꝰ in exameron. Tanta eſt vis ieiunij vtmoriatur ſerpēs ſi guſtauerit ſputū hominis ieiuni. Tertio expelluntur ꝑ denudationem ⁊ ſpoliationē hominis. Nā ſicut dicitur īhiſtoria ſcolaſti. Serpēs in hominem veſtitu inſilit̓ ⁊ nūdū fugit.Et ratio aſſignatur ibidē. qꝛ quādo deꝰ poſuit inimicitias int̓ hominem ⁊ ferpenteꝫ ⁊ ſemē eoꝝ: tunchomo iuidꝰ erat ⁊ ideo hominemnudum tanꝙͣ ſibi immicū fugit.Quarto expellitur ꝑ carmīa incātationis. Vnde qn̄ incantari ſe ſētit vnam aureꝫ in terra figit ⁊ aliam cum cauda claudit ne vocemuicantantis audiat. Iuxta illudpsͣ. Sicut aſpidis ſurde ⁊ obturāti⁊⁊ nunduntlitis aures ſuas Per iſta em̄ quatuor ſpiritualiter intellecta ſupcano andidicti quatuor demones expellunt̉it acltaPrimus ſcilicet lucifer qui preeſtIeriſuꝑbie expellitur ꝑ odoreꝫ vineeflorentis ſcilicet ꝑ veram humilitatem mentis. Humilitas autemdeo ē odorifera. quia deum trahitdemonem expellit. Cantico. pͥ. Cūeēt rex ī accubitu ſuo: nardꝰ meadedit odoreꝫ ſuum. Nardus enimeſt herba odorifera. calida ⁊ ꝑua⁊ ſignat humilitatem q̄ facit corodoriferū coram deo. Vn̄ deus ſentiens odorē humilitatiſ beate marie: mox in eius vterum deſcenditLegitur de vnicorni ꝙ ſit valde ferox ita ꝙ a nemine capi poſſit: ſꝫin ſinu pnelle virginis caput r̓clinat ⁊ dormit ⁊ ſic capitur. Sic etiam deus adb erat durus ꝙ a nullo ſancto ad miſei̓cordiā poteratinclinari ſed tractus humilitatevirginis in eam deſcendit ⁊ venitEſt etiā nardus herba calida: ꝙhumilitas facit cor caliduꝫ ⁊ feruens contra dyabolum ſiue corādyabolo: quia ipſum adurit. incēdit atqꝫ expellit. Vnde legitur invitaſpatruꝫ ꝙ dyabolus dixit ſācto anthomo Si tuvigilas: ego n̄dormio. Si ieiunas: ego cibum n̄ſumo Si diuitias contemnis egonihil terreni poſſideo. Vnum eſtqd̓ valdeme terret ſcilicet humilitas tua. propter quam aduerſuꝫte preualere n̄ poſſuꝫ. Nardꝰ etiāeſt herba parua. quia humilitasfacit cor paruum coram ſeipō Vnde legitur primi Reguꝫ nono. Nōrie cum eſſes paruus in oculis tuis: caput ī tribubus iſrahel factꝰes.. Ac ſi dicat dominꝰ. Cum paruus eras coram te: magnus fuiſti coram me. Aodo autem quiain agnus es in oculis tuis: paruꝰa me reputaris. de hoc ponit exēplum beatus Gregorius in pupilla oculi que quanto eſt minor: et