paſſionum Ex hijs enim ſignum ēꝙ cor alicuius ſit inflāmatū ignecai̓tatis diuine. dulcoratum melledeuotionis interne. Et illuſtratummelle lumine ſapīētie ſuperne. Hīceſt ꝙ in archa Moyſi erat Virgamanna/ ⁊ tabule teſtimonij. quiain predicacōne debet eſſe virga correctionis quo ad tepidos. Mannadulcis exhortationis qūo ad deuotos. Et tabule diſcreconis quo adomnes ¶Tertiā vox debet eſſe clara. Partes enim vocis voces ſuntvt ſunt ſillabe dictiones ⁊ ceterā ꝙomnia que ſunt in predicacōne debent eſſe predicanda Aliter enimvox eius ſiue doctrina nō eſſet clara. p. Thimo. iij. Exemplū eſto fidelium in verbo. in conuerſacōe. ⁊ incaritate. Ideo ſuper exodo vbi legitur de veſte ſacerdotali. Omnia īcōnemquit ſacerdotis debent eſſe vocaliaum. ⁊vt veritatem qua mente concepithabitu reſonet. vt quiēquid agitquicquid loquitur. ſemper deſupernō ſit ¶ Secundo beatus Iohānes miſſus fuit ad clamandū. d̓dicit. Clamantis in deſertō. Dicūtenim Remigius ⁊ Criſoſtōmus ſuper hūc locum ꝙ tribus de cauſisclamamus ſcilicet quando loquimur longe poſitis/ aut ſurdis/ autquando loquimur ex ira. Predicatores autem debēt clamare nō emore ſed maxime cordis feruōe̓ Primo em̄ debēt clamare. quia loquūtur peccatoribꝰ que receſſerunt longe a deo. Et ido poſt eos debent clamare ⁊ dicere illud yſa. xlvi. Redite preuaricantes ad cor̓. Et licet dicatur Prouerbioꝝ. xv. Longe eſtdominus ab impijs. Deus tamennūꝙͣ elongat ſe ab homine. ſꝫ elōgat ſeipſum homo a deo Et ſuperhoc dyoniſius pōnit exempluꝫ dicens. Si enim nauis impingit inpetraꝫ. petra videbitur elongari cūpetra manꝫ immobilis: ſed nauisſe elongat. Et quantofortius impigit tantomagis ſe elongabit Peccator contr̄ deum impingitur quado peccatum mortale cōmittit ⁊ tūca deo ſe elongat. ſed deus immobilis ſtat. ⁊ quantōgrauius peccat:tatomagis ſe elongat PſalmiſtaLonge a peccatoribus ſalus ⁊ tn̄peccator ſe a deo elongando appropinquat ad deū. ſicut volens ſe elōgare a celo: appropinquat ad celū.quia ſi ſe elongat ab occidente appropinquat ad orientem. Et ſi abauſtro appropīquat ad aquiloneꝫQuaſi oriens autem ⁊ occidens indeo ſūt eius miſericordia ⁊ iuſticiāAuſter ⁊ aquilo eius grͣtia ⁊ potēcia: qui igitur ſe elongat ab eiꝰ miſericordia appropinquat ad ſuamiuſtitiam. Et qui ſe elongat ab eiꝰgratia appropinquat ad ſuam pōtentiā. Sicut patet in Iona qui voluit deum fugere precipientem: inuenit eum punienteꝫ. Vnde Pſalmiſta. Quo ibo a ſpiritu tuo ⁊ quoa facie tua fugiam Qui ergo vultredire ad deum oportet etiam ꝙ redeat a deo ad dominum. non tantum per loci tranſmutationem: ſꝫa deo jrato ad iꝑſum deuꝫ placatu