preteritū bene expenderunt ⁊ preſens bene expendunt. ⁊ futurū bene expendere intendunt. Alij verofuerūt ꝓphete dyaboli quantū adtempus preteritum: qui ipſuꝫ invanitatibus conſumpſerunt ſedpoſtmodū facti ſunt ꝓphete dei. qꝛpreſens tempus dant ⁊ futurumdare ꝓponūt. dicit enim Bernardus ꝙ vere penitens nihil de tempore perdit. quia preteritū recuperat per ſatiſfactionē ⁊ preſens tenet per bonam operationē. ⁊ futurum per immobilem voluntatem.Alij ſūt ꝓphete qui preterituꝫ tempus male expenderūt. preſēs male expendunt. futurū auteꝫ quodomnino dubium eſt: deo dare volunt dicentes. Adhuc penitentiāagam Talis ꝓpheta fuit balaamde quo dicitur Nūeri. xxxviij. quiait. Moriatur ama mea morte iuſtoꝝ ⁊ fiant nouiſſima mea hoꝝſimilia. Nō em̄ deſiderabat habuiſſe bonam vitaꝫ iuſtoꝝ preterita.nec habere bonam vitaꝫ preſentē:ſed tantuꝫ futuram. Quarto habuit in vita magnā ſanctitatem.Ideo dicit ipſuꝫ angelū fuiſſe. Inangelo autē tria reperiuntur .ſ. eſLHſentie puritas obediētie velocitas⁊ feruens caritas. Psͣ. Qui facisangelos tuos ſpiritꝰ. Ecte quātapuritas. Subſtantia em̄ ſpiritualis de ſe puriſſima ē. Et miniſtroſtuos. Ecce quāte obie velocitas.Igne vrenteꝫ. Ecce ꝙͣ feruens caritas Taꝫ purus ē angelꝰ ꝙ a dyoniſio ſpeculum puꝝ vocatur. Sicaiohannes tante puritatis extititꝙ omnes noſtras impuitates ineo poſſimꝰ ſpeculari. Ibi em̄ auari ſpeculari poſſunt deformitatemcupiditatis ſue. qͥa om̄a terrenacōtempſit. Ibi ſuperbi deformitatem elacōnis ſue. qꝛ ex ꝓfundo ſexp̄o humiliauit. Ibi immundi deformitateꝫ ꝯcupiſcentie ſue. qꝛ virgo extitit. Ibi guloſi deformitatēvoracitatis ſue: quia valde abſtinens fuit Ibi vane glorij deformitatem ambitionis ſue. qꝛ de piliscameloꝝ veſtes portauit. Secundo habuit feruentē caritatē ꝓpterqua omnia deſpexit Canti. viij. Sidederit homo ſubſtantiā domꝰ ſueꝓ dilecto quaſi nihil deſpitiet eāIdes poteſt ſibi cōuenire illud Iereiie. xli. Reliqui domū meaꝫ. dimiſi hereditatē meam. dedi dilectāanimā meā in manibꝰ immicorūgiꝰ Cum em̄ eſſet filiꝰ ſūmi ſacerdotis ⁊ vnicꝰ patris ſui ip̄e tamēdomū paternaꝫ dimiſit: hereditatem ſibi debitam cōtempſit. ⁊ heremū intrauit. ⁊ tandē animā ſuāpro iuſtitia in mortem dedit. Tertio habuit promptaꝫ obedientiā.Eſt aūt quedā obedientia in ꝓſperis ⁊ hec nō debet aliquid haberede ſuo. Quedaꝫ in aduerſis ⁊ hecmultū dēt hre de ſuo. q̄dā in ꝓſperis ⁊ ī adu̓ſis ⁊ hec debet haberealiqͥd de ſuō ⁊ aliqͥd̓ nō dēt hr̄e deſuo Preceptū fuit iohāni qd̓ eratmagni honoris ſcilicet vt chriſtū