LitteraDicta .P.

in alphabeto ſuo. ⁊ no. in. l. medico. §.vxori. ff. de le. i. Item ibi capitur excluſiue. lego omēs ſeruos meos preter ſēprouiū. Rō qꝛ ſempronius eximitur d̓oratione precedenti. vt ibi non includatur. l. namqꝫ. §. fi. ff. de penu. lega. ⁊ ſumitur rō ex hoc. qꝛ hec eſt voluntas proferentis declarata. eo ꝙ alias hec verbapreter ſemproniū nihil oꝑarentur. ſedibi ſumitur inclufiue. lego ōnes librosmeos tali preter ciphum argenteū quēapud eum depoſni. rō quia hec volūtasproferenus ⁊ verba preter ciphuꝫ. ⁊cͣ.aliter nihil oꝑarētur: niſi incluſiue exponerentur. Item ponitur quādoqꝫ cōiūctiue non incluſiue. vt ibi de hijs ſeruisqui ſunt in patrimonio preter. x. quoslegaui ticio. x. lego ſeyo. qꝛ ſenſus eſt. ⁊x. legaui ticio. ⁊ ſic per legatum factumſeyo non reuoco factū ticio. ⁊ ſic intellige hic coniunctiue .i. continuatiue ſicutſit continuatio per dictionem ⁊ qn̄ contnuat orationes. Nam in predictis legatis ticius ⁊ ſeyus non ſunt inuicemconiuncti coniunctione que facit vnumcorpus. de qua in l. re. coniūcti. ff. de leij. ⁊ ideo ſi in patrimonio een̄t tm̄. xv.ſerui. ⁊ ticius hrēt. x. ſeyꝰ tm̄. v. l. ſi italegatum. ff. de le. i. ⁊ eſt ratio quare ſignificat ſic ipſa voluntas ꝓferentis declarata ex cōiectura. ꝙ teſtator non vult reuocare niſi expreſſius appareret. ſi enimhoc caſu poneretur incluſiue. tunc leyushaberet x. legata ticio. ⁊ cum hoc alia legata ſibi .ſ. ſeruos in patrimonio exiſte̓tes. ⁊ per hoc eſſet reuocatum legatuꝫ ticij quod non eſt dicendum. Iteꝫ ibi cūpapa dicit. diſpenſo tecum vt alia beneficia preter obtenta poſſis obunere. pōnitur etiam continuatiue ſiue coniunctiue. Nam ſenſus eſt. talia obtineas cumobtenuis. ⁊ ſuper iſtis tenuis diſpenſo.

ſatione. vt in. c. dudum. de elec. qꝛ hocnon videtur de voluntate ꝓferentis niſi expreſſius declaretur. eo ꝙ diſpenſatio in caſibus odioſa ſemper reſtringit̉.Item excluſiue non exceptiue poniturpro ſine. vt ibi. preter ſpem .i. ſine ſpe⁊ ſic dicitur. dilatio danda eſt illi qui p̄ter ſpem trahitur ad alienum iudicem.l. ſi quando. C. de dila. ibi enim non ponitur exceptiue nec incluſiue. qꝛ ord illahoc non patitur. ⁊ ſic tm̄ ponitur excluſiue. ⁊ ſic de alijs.Preterire eſt teſtatorem obunere aliquem qui ſuus heres eſt. eo non inſtituto. fiue eo exheredato. vt habuiſti ſupͣ.de heredibusPreteritio dicitur talis omiſſio vel exheredatio ſcd̓m Azo. in ſum. C. de libeprete. vel exhe. inſti. de here. qui ab inteſtato deſer. §. eadē vt ſupͣ.Pretor eſt qui in vrbe romana iudicioſenatus ad diſſipandum vel diſceptandum dubios actus ⁊ cauſas ordinabatur. Et exat eius officium annuum vel ānuale. quia ſolo anno durabat. ⁊ anteqͣꝫ a populo romano ad principem trāſlata fuiſſet poteſtas. vel anteqͣꝫ romanapoteſtas ſub imperatore veniret habuitpoteſtatem plenam faciendi ius ⁊ ſtatuta ⁊ edicta cuius edicta iuris onerarijnomine cenſetur. quia huiuſmodi honore ⁊ auctoritate pollebant. vt E. deofficijs pretorum. lege prima. ⁊ inſtide iur. gen. na. ⁊ ciui. §. pretorum quoqꝫ edicta. vt no. in l. certum. C. vnde legit. ꝙ pretor viuus potius debet ſequipretorem mortuum qͣꝫ ſequi debeat iuꝫciuilePretor fidei cōmiſſarius dicebat̉ illequi de fideicōmiſſis relictis cognoſcebat. ⁊ ius dicebat ⁊ reddebat dicens.ius dabo. ff. de origine iuris. l. neceſſa