LLitteradicta.P.

quia alia iuris alia iure. ⁊ de iure. Iutꝭeſt cum ius preſumit aliquid ſed nō ſtatuit ſub preſumpto. ⁊ illa recipit cōtrariam probationem. xxxv. q. iij. extra ordinaria .xxvij. q. i. nec aliqua iuris. Etde iure eſt cuius fingit ⁊ ſtatuit de ficto.contra quam fictionem non admittiturcontraria probatio. c. ad id. ⁊. c. is quide ſpon. ⁊ de condi. ap. c. ꝑ tuas. c. de ill̓vi. concor. multas. ⁊ qualiter ius fingitvide Goff. in ſum. e. ti. Nam differuntpreſumptio ⁊ fictio iuris. de quo ſuprafictio. ⁊ vna preſumpuo tollit aliam. c.cum inter. R. de elec. vide glo. opti. inl. non eſt veriſimile. ff. ꝙ me. ca. ⁊ no.doct. regulam ꝙ preſumptio communis tranſfert in alium onus probandi.l. generaliter. §. ſi petitum. ver. ſed cū expreſumptione. ff. de fideicō. liber. Iteꝫpreſumpuio ex neceſſitudine ſanguinisvicit omnes alias preſumptiones. vt ēglo. in c. fi. de teſta. vt ſi lego ludouicon. ⁊ ſunt duo eiuſdem nomīs proprij.⁊ cognoīs. preſumitur pro illo qui mihi neceſſitudine coniungitur. Et quiapreſumptio ſurgit ex qualitatibus. ſciendum. ꝙ quedam ſunt qualitates ītriſece ⁊ naturaliler homī inherentes ⁊ harum quedam adherent anime ⁊ quedaꝫcorpori. exemplum de primis. vt bonitas. malicia. ⁊ in dubio preſumitur adbonam partem. quia naturaliter naſcimur ſine malicia. ar. ca. ad menſam. xi.q. iij. ⁊ talis preſumptio tranſfert onusprobandi in aduerſarium. ⁊ ſic intelligitur. c. vnicum. de ſcruti. niſi ſemel eſſetconuictus de malicia. talis em̄ ſempermalus preſumitur. ij. q. v. per to. ⁊. ca.ſemel. de re. iur. li. vi. vel ſi eſſet infamatus. ſic em̄ non tranſfertur onus probandi. de ſecūdis. vt ſanitas. infirmitas ⁊iterum in dubio preſumitur in melius.⁊ negans probabit. vt. l. nec codicillus

C. de codi. niſi quis fuiſſet infirmus infirmitate aliqua de ſui natura perpetuavt epilentia. vel appoplexia. c. cum īterde ele. vel vbi dubitaretur de perpetuitate infirmitatis. vt in furioſo ideo quiaallegat contrariuꝫ debet probare. iij. q.ix. iudicas. Similiter ſi negatur quis legittimus probet negans. c. tranſmiſſaqui fi. ſint le. Secundo alique ſunt qualitates extrinſece ⁊ accidentales. vt eſſediuitem. iuriſconſultum. muſicum. medicum coraulam. ⁊cͣ. que non naturalit̓adueniunt. nā natura non facit artem:ſed bene preparat ſcd̓m Dal. ⁊ in hijsonus probandi incumbit cuicumqꝫ alleganti ad fundandum intentionem ſuam. ſiue affirmatiue ſiue negatiue alleget. maxime cum pars aduerſa fundauit intentionem ſuam. non tamen ſemper ſuccumbit non potens probare. ſicꝙ alter propter iſtius non probationeꝫadmittatur ad intentum ſuum. Naꝫ adhuc iudex ex officio poteſt illum refeutare ſi ſibi conſtiterit eum indignum ⁊ hocin cā in qua vltra allegationes partiumiudex poteſt impartiri officium ſuum.Secus in cauſa vbi de hoc non poſſꝫ niſipetitus.Preter qn̄ capitur excluſiue. qn̄ incluſiue. vide. ca. lrās. in fi. de p̄ſum. ec̄ videInno. ī. c. dudū. ij. de ele. ⁊ ī cle. i. deſū. tri. ⁊ fi. ca. ꝑ glo. ⁊ archi. in. c. ebrō.xiij. q. i. Itē Dar. ī l. i. in fi. ff. de pig.ac. ⁊ ꝑ alios. in. l. actione. C. de trāſac.⁊ in regula. peccatū. d̓ re. iux. li. vi. ſtatem̄ incluſiue ⁊ augmentatiue qn̄ cadit īter res penitus ſeꝑatas dicendo lego tibi oēs vineas meas. preter domū. ſedſtat excluſiue quando cadit inter dictiones ſignificantes res ſibiinuicem contentas. vt lego tibi omnes libros meos preter ſalicetos ambos. Richardu. et Bertho. vide de hoc albricum