Di CIA.l.litterā
timus trium perſonarum ſcilicet iudicꝭactoris ⁊ rei ſuper eadem queſtione. autſuper eodem iudicio contractus. de ꝟſig. forus in glo. Et d̓r iudicium quaſiiuriſdictio ibidem Et ſcd̓m goff. deſcribitur ſicut arbitriuꝫ. Exceptis hijs primo. ꝙ iudicium eſt de ciuili ⁊ decriminali. ſed arbitrium de ciuili tantum Secundo ꝙ iudicium neceſſario. arbtriuꝫvero voluntarie ſubditur. ⁊ prius inquiſitio vocabatur Unde ſcd̓ꝫ cardina. Iudicium eſt inueſtigatio quam ſcd̓m iuris ordinē facit iudex per varios modosad veritatem eliciendam. ⁊ elicitam cuſtodiēdam. vt. xxx. q. v. iudicantē oportet Et ꝙ dicitur actus trium perſonarūintelligitur vete vel ficte ſeu repreſentatiue. quia in notorijs fama repreſentatactorem ⁊ fingitur accuſator Item ẜmGoff. iudicium finitur quatuor modisPrimo tempore vt cauſe crimīales biennio. C. vt infra cer. tem. cau. cri. termi. per totum Cetere triennio. C. de iudi. l. properandum Secundo ſententiaquia iudicium finem accipit ex re iudicata. c. iudicium. de re iudi. Tercio prohibitione Et quarto ſtatus mutatione.quia iudicium ſoluitur vetante eo quiiudicare iuſſit vel eo qui maius imperiūin eadem iuriſdictione habet. vel ſi ipſeiudex eiuſdem imperij eſſe ceperit cuiuseſt qui iudicare iuſſit. ff. eodem titulo. l.iudicium vide Goff. de offi. ordi. §. finitur. ⁊ hic in ſumnia de iudi. Iteꝫ diffinitur Eſt diſcuſſio cauſe coram iudiceprealleg. cap̄. forus Ibi dum diſcutit̉iudicium Et nota ꝙ proprie ante litisconteſta. non eſt iudicium. quia nullacauſe diſcuſſio. l. prima. C. eodem titulo Et hoc reſpectui cauſe non autem reſpectu aliorum actuum iudicialium. vtſunt examinatio partium ⁊ confeſſio. ⁊cetera que bene fiunt ante litis ꝯteſta.
immo quandoqꝫ iudicium capitur proeo qui petet ſeu precedit ſententiam. vtin cap̄. in iudicijs de re. iur. libro ſexto.⁊ non debꝫ claudicare iudicium Et qualiter hoc contingat. vide. ca. cum inter.de excep.Iudicium contradictorium dicitur. ſidicerem hoc eſſe conſuetudineꝫ ⁊ tu aduerſarius meus diceres non eſſe cōſuetudinem. vt in capittu. abbate. in glo.fi. de verbo. ſignifica. Et iudicio maioris ſtandum eſt generaliter. niſi in caſibus in glo. ſuper verbo plures. c. paſtoralis. de reſcrip.Iudicia capitalia ſunt quibus caput eximitur a cītate morte vel exilio. de hijsvide inſti. de pub. iudi. in. §. publicorumIudicia publica ſunt de publicis cauſis Et dicūtur quaſi populica. quia cuilibet de populo commiſſa eſt executio vtcōtra crimen leſe maieſtans: in quo omnes de populo poſſunt accuſare Quandoqꝫ iudicium publicum dicitur eſſe iudicium quod interdicitur a crimine. dehoc inſtituto. de publi. iudic. in principioIudicia priuata ſunt: que ciuiliter traetantur ſiue intentantur Item de multiplici iudicio ſcilicet auctoritatis miniſterij approbationis ⁊cͣ. no. archid̓. lv.di. peccepta. ⁊ glo. ſuper regula in iudicijs de re. iur. libro ſexto. ⁊ tāgit aliqualiter archid̓. ij. q. j. ſicut. ⁊ ſcd̓m antho.debut. diuiditur tripliciter Primo ratione materie Secundo ratione formeTercio ratione quantitatis. vnde ratione materie duplex eſt iudicium. aut tēporale aūt ſpirimale. vel aut ciuile autcrimīale Unde ſemper dicit̉ iudiciumcirminale quando finis tedit ad comodum reipublice vt fiſci ⁊cͣ. ſiue pena ſitcorporalis ſiue pecuniaria Sꝫ d̓r ciuile