fLe ſIACCA. D.
dipen. Uel ſic eſt rigoris iuris per eumad que̓ ſpectat canonice facta relaxatiojͣ. q. vij. niſi rigor ⁊. ca. ſe. Quandoqꝫtamē diſpenſatio ſumitur improprie ſ.pro iuris declaratione. vt in. c. quintauallis de iureiurā. prout ponitur in ſpe.ti. de lega. rubri. de diſpen. §. j. Itē ẜmIohā. an. quem ſequitur do. antho. debūt.Diſpenſatio eſt quedam cōmunis menſuratio ad ſingula. ⁊ eſt de iure conceſſa propter impoſſibilitatem prouidēdide omnibus particularibus. ſicut nauigātes quedam proijciunt vt alia ſaluaſint .i. q. vij. diſpenſationes ⁊ traxit originem a deo qui ex ſola miſericordia ⁊diſpenſatione vniuerſa creauit ⁊ ea ſubiecit homini inſti. de re. diui. §. in pecu.Et diſpenſatō eſt quadruplex ſcilicet ſemiplena ad minores ordines vt .i. q. i.ſi quis heretice Plena ad ſacerdotiuml. q. vij. ꝯuenientibus Plenior ad epiſcopum. xij. di. nos conſuetudinem Etpleniſſima ad primatum omnes ordines ⁊ dignitates. xxxiij. q. iiij. ipſa pietas. vt no. Io. an. in glo. c. preal. nosconſuetudines Item no. ꝙ diſpenſansVvlvcet habere intuitum boni vniuerſi. cūomnis lex pro bono publico ſit inuentaiiij. di. Exit autem lex ⁊ intuitum rationis ⁊ cauſe. hinc eſt ſi diſpēſatio fiat abſqꝫ ītuitu rationis. diſſipatio dicitur vtno. in. c. qꝛ intantum. de prebē. in glo.vlti. etiam non tutus eſt quo ad deum.cum quo ſine cauſa diſpenſatur. vt no.ber. in. ca. non eſt. de vo. ⁊. vo. redē. fa.xi. q. iij. hijs qui preeſt. ⁊. xxiiij. q. i. manet Et debent tria mouere diſpenſanteꝫnccītas. vtilitas. ⁊ euides p̄rogatīa meritoꝝ. i. q. vij. tali ꝯiugio. ⁊. c. exigūt.Iteꝫ diſpēſatio nō ꝯcedit̉ cuiqͣꝫ niſi abhn̄ti lege ꝯdere ⁊ tollere. ⁊ ſic ꝑ prīcipē⁊ papā vl̓ eoꝝ auctoritate fieri p̄t Et d̓r
notāter ꝙ diſpēſans debet reſpicere comodum vniuerſi. qꝛ alias videretur diſpenſatio īpoſſibilis: cū ius ꝯmune ītroductū ſit pro bono publico. iiij. di. c. ſupra alle. Et ꝙ diſpenſatio ius priuatuꝫdicatur. iij. di. p̄uilegia. ⁊ ius publicūpreferendū ſit priuato. c. bone .i. de poſtu. prela. ſic em̄ diſpenſatio ſit etiā probono ꝯmuni Iteꝫ non d̓r acceptio ꝑſonarum que ꝓhibetur. c. nouit. de iudi.⁊ de re. iur. in iudicijs. li. vi. qn̄ circaequales equalia ⁊ inequales ſeruanturinequalia cū bonos nō ſolū mētu penarum verūetiam premioꝝ exhortatōe afficere debeamus. ff. de iuſti. ⁊ iure. l. i.ideo bene conceditur vni qd̓ alij denegatur Item licet ꝯtra ius naturale nonadmittatur diſpenſatio. xiij. di. in prī.At ius cōe fundet̉ ſuꝑ naturali rōne di.i. ꝯſuetudo Tn̄ diſpēſans mouet̉ rōeꝑticulari cōtra ius cōmune. qd̓ non p̄toībꝰ ꝑtienlatibꝰ ꝓuidere ergo diſpenlatur ẜm naturalē equitatē. ⁊ rōnabilit̉Nā qui ꝓ alijs laborat p̄miat̉. ⁊ pl̓a ſentiet cōmoda q̇ habuit onera. vt in reg.iutꝭ qui ſentit onus ⁊cͣ. de re. iur. lib. viViſputare eſt allegare. vt vide licet intentionem ſuam per ꝓbationes iniudicium deductas oſtendere ⁊ eam viribꝰaſſeruare ⁊ roborare. vt. ix. q. iij. alioꝝ⁊. xxiij. q. viij. conuenior. ⁊ de fi. īſtru.inter dilectos. ⁊ de re. iudi. abbate ſane. li. vi. cum ſimilibus Ꝙ autem huiuſmodi allegationes ⁊ diſputationesfieri debeant luper teſtibus ⁊ alijs actibus: vt patet in. c. cauſis de teſti. ⁊ inaut̓. eo. ti. §. quia cū ſimilibus De hacmateria vide ſpe. ti. de diſpū. §. allegare.Diſtrahere eſt vendere. vt. ff. de cōtrahen. emptio. ⁊ ven. l. ſi ita diſtrahitur.⁊. l. rem alienam. ⁊. l. quobens ē. t. cūmultis ſimilibus