LLitteraDicta. A.

ſunt teſtimoniales teſtificātes de appellatione facta vt ſupra Alij dimiſſorij ꝑquos apparet ꝙ iudex detulit appellauoni. Alij refutatorij ꝑ quos apparꝫ ꝙ iudex non defert appel lationi. Alij reuerēdi vel reuerentiales .ſ. qn̄ ob reuerētiaꝫſuperioris appellationi defert̉. vt. c. i. d̓ap. li. vi. in. glo. Et cuius expenſis apl̓iſint tradēdi cōmunius ſeruat̉ ꝙ in expēſis appellātis licet cōtrariuꝫ facit cle. qͣꝫuis de ap. dū dicit oblatos. ⁊ ibi bonaglo. de hoc. Sed de apl̓is xp̄i qn̄ fuerūtconſecrati vid̓ di. xxi. c. in no. teſt. ī glo.ij. in fi. ⁊. c. vnico. ⁊ de reli. ⁊ vene. ſācto. libro. vi.Apolides dicunt̉: qui ſunt ſine ciuitateab a ꝙ eſt ſine ⁊ polis ciuitasApoſtata ẜm Poſt. ē temerarie cedēs aſtatu fidei obedientie vel religionis quāquis ꝓfeſſus eſt. xxvi. q. vij. non obſeruetꝭ vbi de apoſtaſia. Et d̓r quaſi retroſtans. ab apos qd̓ eſt retro ⁊ ſtatus. Ul̓dicit̉ ab apos qd̓ eſt aptus ⁊ ſtans qͣſiapte ſtans ad regnum dei ꝑ antifraſim.qꝛ non ē aptus regno dei mittēs manūad aratrum ⁊ reſpiciens retro. c. magne. de vo. ⁊ vo. redep. Et monachꝰ noͣapoſtatat qui de vno ordine ſe tranſfertad alium. ſed qui ad ſeculū redit poſt ꝓfeſſionem. c. exꝑte. de temp. ⁊ qua. or.in gloſaApocrifarij ſūt nūcij dn̄i pape quaſi ſecretarij. vt di. xvi. c. ſeptuaginta. Naꝫcriſis d̓r ſecretū auruꝫ vel iudiciū. c. ſignificaſti. de elec. ī glo. i. vn̄ auꝝ ſecretudat iudicium tibi criſis.Apocrifa vel apocrifum dicit̉ occultumvel ſecretū. ab apos .i. de ⁊ criſis ſecretum. inde dicitur apocriſus id eſt liberſecretus ⁊ occultus cuiꝰ autor ignoratur vel de cuius veritate dubitat̉ nō tamen ab eccīa recipitur ſꝫ reprobat̉. quaſi diceres nō in eccīa ſed longe ⁊ remo-

te ab eccīa ſit legendus. Unde d̓r apocrifa grece .i. ſecreta latine. Et quia incameris virgines ſolent abſcondi ⁊ includi ẜm Goſ. Hinc eſt ꝙ virgo in hebreo alma. in greco apocrifa ⁊ latine dicitur ſecreta. De apocrifis. xvi. diſtin.canones qui. vbi glo. dicit ꝙ ſapīa ſalomonis. liber iheſu filij ſyrach. qui d̓reccleſiaſtes. liber thobie. machabeoꝝ. ⁊iob. ⁊cͣ. apocrifi dicūtur. ⁊ tamen legūtur ſed forte generaliter non.Apoiheca ē archa vel locus ī quo aliqͥdcuſtodiē di cā ponit̉. Ul̓ ī qͦ publice ⁊ ꝯͣmuniter merces vendunt̉ ⁊ ſpecialitermedicīales. Qui locus alio noīe ſtatiovocatur. inde apothecarius .i. ſtationarius qui ſtat ad vendēdū maxime medicinas.Applumbatio ē diuerſaꝝ materiaꝝ cōſolidatio vt auri argenti auricalci plumbi ſtāni. ⁊cͣ. ⁊ eaꝝ materiarum cōuiunctio dicitur applumbatura.Appulſus pecoris ad aquam eſt ius adducendi pecus vel gregē ad aquaꝫ fontis alieni vel riuum adaquandumA ante Q¶ Aqua quotidiana⁊ eſtiua aqua pluuia arcenda ⁊ aqua decaſtello educenda. Re. jͣ. interdictū deillis.Aque ductus eſt ius ducendi aquā perfundum vel agꝝ alienum ad irriganduꝫagꝝ meum vel alterius iure ſeruituusconſtitute Aliter dicitur priuilegiū qd̓datur illis qui preficiūtur ad cuſtodiaꝫformarum ꝑ quas ducitur vel per quorum fines formaꝝ meatus tranſeunt. ⁊quomodo purgant formam vel ductusaquarum. l. i. C. de aquedu. li. xi. ⁊. l. d̓cernimus. e. ti. ⁊. l. ij.Aquehauſtus eſt ius hauriendi aquaꝫ⁊ portandi ꝑ agrum fundum ſeu p̄diuꝫc iij