dicta. a.CLittera

qͣꝫ ẜm can. Ad hec de offi. dele. c. paſtotalis. §. preterea. Uel ſic. Appellatio ēab audientia minoris iudicis ad maiorem ꝓpter grauamen illatū vel cōminatum ꝓuocatio. de appel. vt debitus. ⁊e. cum ceſſante. Et ſi extra iudicium appellatur. tūc eſt ſuperioris īuocatio ſeuꝓtectio ab iniuria vel grauamīe irrogādo. c. cum ſit romana. e. ti. de ap. re la⁊ recū. Et appellatio ⁊ recuſatio ſūt paria. de ap. ſuper eo. ij. rn̄ſo. Et hoc quoad modū. Sicut nō admittitur fruſtestoria appellatio ita nec recuſatio Differunt tn̄. quia recuſo ſi non grauor nō tamen appello a iudice in queꝫ cōſenſi niſi grauer ⁊cͣ. vt de offi. dele. c. ſi ꝯtra. inglo. fi. li. vi. Et nota aliqͦs caſus in quibus non appellat̉. vnde appellare vetātſcelus excellentia pacta. Cōtemptus ꝑtis ⁊ interdictio facta. Arbitriū res queperit ē ſi lōgius acta. Scelus qꝛ ī notorio delicto non appellat̉. c. cuꝫ ſit romana. §. preterea de ap. ⁊. c. conſuluit. e.ti. Item excellētia iudicis vetat appellari. qꝛ a papa principe ſenatuſcōſultoprefecto p̄torio non appellat̉ ẜm Goff.in ſum. Pacta qꝛ ſi paciſcant̉ ꝑtes neappellant nō poterunt appellare. ff. a qͥbus ap. non licet. l. i. Contemptus ꝑtis qꝛ contumax non auditur appellansxxiij. q. iij. de illicita. niſi veniat adhuciudice ſedente pro tribunali. ff. de in inte. reſtit. l. vltima. Uel niſi eſſet contmax in exhibendo. l. creditor. §. miſſueff. e. ti. Interdictio facta. quia quandoinhibetur a papa appellatio appellarinon poteſt niſi expreſſa cauſa probabili ⁊ probata coram eodem iudice a quoappellatur. Arbitrium quis ab arbitrionon appellatur. C. de arbi. l. i. Sed petitur reductio. l. penultima. C. eo. ti. ⁊in ſum. Goſ. Res que perit. naꝫ ſi resex di latione pateretur detrimentum ſic

ꝙ eſſet peritura. nō admitteretur appellatio in cauſa. Si longius acta. naꝫ annus datur a iure ad proſequendum appellationem ⁊ decennium ad appellandum a tempore ſententie vel monitionis. de ap. romana. li. vi. de teſti. ſignificarunt. ij. q. vi. anterioꝝ.Appellare eſt a minore iudice ad maiorem prouocare. Et licet ẜm leges regūlariter ſolummodo appelletur a ſententia. ⁊ ſic in iudicio. tamen ẜin cano. appellatur etiam extra iudicium. ij. q. vi.omnis oppreſſus. ⁊ tonc paſſim id eſtſine aſſignatione grauaminis admittit̉ſeu permittitur quis appellare. ca. cumſit romena. §. ſi vero eo. ti. Secus ſi appellatur in iuditio. c. vt debitus. eo. u.Et eſt inductum appellare ẜm leges vtiniquitas vel imperiua iudicantium corrigatur licet nonnunqͣꝫ bene latas ſentētias ſuperior in penis reformet. de appellatio. cum ſpeciali. §. porro. vbi diciturappellationis remedium non ad defenſionem iniquitatis ſed ad preſidium innocentie inſtitutum. vel ideo. vt homines oppreſſi releuentur. ij. queſt. ſexta.ad romanos. ſecundo. Et quis poſſitappellare. a quo. ad queꝫ. quando. qualiter. quotens. infra quod tempus. ⁊a qua ſententia. vide. ij. q. vi. per totuꝫ⁊ Goſ. in. ſum.Apoſtoli ſcd̓m Hoſtienſem dicunturlittere teſtimoniales. quia teſtificanturde appellatione. ⁊ ſcd̓m eundem in ſpecu. in quarta parte in tractatu libel. §. ſequitur. verẜ. apoſtoli. Ibi vide quidſint apoſtoli. vnde dicantur. ⁊ de quadruplici eorum ſpecie ⁊ eorum formisNam alij ſunt apoſtoli conuentionalesſcilicet quando pars admittit appellationem ſiue in iudicio iudice refutante fiue tacente. vel extra iudicium. vt cap̄ſepe require. ij. ⁊ oblate. de appel. Alij