¶ Cenorinſtrumenti
ipſarum nimiā prolixitatem duxi omittendam Sed recurre ad ſpecula. e. ti. qͥlatiſſime ⁊ exuberanter ea explanat ⁊ ꝑdoctores inſtit̓. ⁊. ff. e. ti. Dicit̉ teſteslr̄as ⁊ inſtrumenta ⁊cͣ. vſqꝫ ibi vnum qͦꝫvel plures. ⁊cͣ. quedā em̄ ibi continent̉que ſunt facti vt producere teſtes. īſtrumenta ⁊ munimenta ad opponendū defectus ⁊ crimina ⁊cͣ. Quedā iuris ſunt.vt beneficium abſolutionis et reſtitutionis in integꝝ petere que directe ad offieium notariatus ſpectare non dinoſcuntur. ſed iudici. aduocatis ⁊ ꝓcuratoribus relinquendū eſt. Sufficit em̄ notarium in ꝓpoſito ſcite ⁊ ſeruare formaꝫ ⁊ſtilum continuādo inſtrumentū hoc modo vt premiſſum eſt. Dicitur vnū quoqꝫ vl̓ plures. Pro qͦ ſciendum ꝙ ꝓcurstor ad iudicia per litis conteſtatione dominus efficitur litis. vt. l. ante litem ⁊l. poſt litem. ff. e. titu. Et ideo poſt litemconteſtatam poteſt dare alium procuratorem ſeu ſubſtituere ⁊ non ante niſi fuerit datus ꝓturator in rem ſuam. vel habuerit mandatū de ſubſtituendo certamꝑſonam P. ocurator tamen ad negociaalium procuratorē poteſt dare libere qn̄cumqꝫ facit c. i. de procuratoribꝰ li. vj.Et ſic habens mādatuꝫ ſubſtituēdi ſuꝑſtitutū poſt ſuſceptum mandatū etiam ſieo non ſit vſus: reuocare non poteſt niſipoteſtatem habeat eū reuocandi. Igit̉ſubiungit̉ illa clauſula. Ac eum vel eosreuocandū ⁊cͣ. Subiungit̉ conſequent̉generalis clauſu la vicꝫ ⁊ generaliter omnia alia ⁊ ſingula. Et procurator vigore talis mandati agere poteſt et defendere dn̄m. non tamē ea facere: que deſuanatura exigunt ſpeciale mādatuꝫ. vt paciſci iurare de ca lumnia tranſigēte exigere mutuū ⁊cͣ. Nec iuramenta deferre niIei libera bonoꝝ omniū domini ſit ꝯceſſa adminiſtranō. De illis caſibus ſpeci
alibus mandatis affixis eſt bona glo. inc. Qui ad agendū. ſuꝑ verbo paciſci d̓procurato. li. vi. ad quā recurre. Dicit̉promittens nihilominꝰ ⁊c̄. et non dicit̉ſibi legittime actum factum. ⁊cͣ. Quiaſi diceret legittime non valeret mandatum. quia quod etiā doloſe facit procurator valet et nō cet domino. vt. l. Siprocurator. ff. de dolo. Et nota. in gloac. i. ſuper verbo poterat. vt lite non ꝯͣteſta. Similiter factū procuratoris domino preiudicat. vt in ca. Cum olim. d̓cauſa poſſeſ. et ꝓprieta. Dicitur re leuāset releuare volens ⁊cͣ. Aduertenduꝫ proilla clauſula que eſt de ſubſtantia mādati. Nam cum aliquis vult agere in iudicio libellum ſeu pecitiones porrigere debet iudici. et per iudicem vel eius apparitorem offerendus eſt reo. ſed actor anteqͣꝫ iudici porrigat ſatiſdabit cum ydoneo fidiuſſore ꝙ vſqꝫ in finem litis preſeruabit in cauſa. eamqꝫ per ſe vel procuratorem ſuum ydoneum perficiet. etcum apparuerit eū iniuſte litem nouiſſedabit reo decimā partem in libello cōp̄henſam. Si veco conſtiterit ꝑ ipſius ſacramentū .i. iuramentum ꝙ fideiuſſorēdare non poſſit: remittitur ei datio fideiuſſoris ſed iuratoriā exponat cautionēet hec cautio. vt dictū eſt. fieri non debet niſi cauſa moueat̉ ex conſeniū vtriuſqꝫ puta apud aibitros. Uel de conſēſu paraū cautio remittat̉. Et hec clauſula colligit̉ ex autē. generaliter. C. deep̄is et cle. et. l. i. C. de aſſectōe tollenda. Non eſt tamen abſonum dicere ꝙactor et reus ſimul preſtent cautionem.ſi iudici videbitur expedire ne iudiciuꝫſuum reddatur illuſorium. Reus etiaꝫan̄qͣꝫ libellū receꝑit ſatis dare dꝫ ꝙ vſꝫad litꝭ finē ꝑmāebit. Referr tn̄ dn̄s pilleꝰ ſe dn̄ꝫ azo. audiuiſſe dicētē ꝙ ſupͣdicte cautōes locū nō haberēt ꝯſuetudine