¶ Seneficium iurispothecarumſ

pro alio ſoluere. nam primo caſu iuuat̉mulier bene ficio velley. Scd̓o vero caſunon ꝯpetit eī repetitō contra debitoremtanqͣꝫ indebitum ſoluiſſe caſus in. l. mulieribus. C. ad velle. quia dicit glo. ibimulier ſoluens ꝓ alio videtur donare.igitur ei nō ꝯpetit beneficiū velle. p̄t tn̄nihilominꝰ mulier repetere ab illo proquo debitū ſoluit. Notandum. Ia. derefen. dicit ꝙ eadē fragilitate qua muliex intercedat ex eadē etā renūciat: igit̉tenet ꝙ mulier beneficio velle: non p̄t renunciare allegat. l. doli. §. diuerſum. ff.de noua. Sꝫ glo. penl̓. C. d̓ velle. tenetcontrariū mota ꝑ. l. fi. §. penul. ff. eo deꝫPluxes tn̄ doctores tenēt opinionesIa. qꝛ preſumit ius qn̄ mulier fraudulenter ⁊ ex fragilitate inducatur ad renūciandum beneficio ſuo. ⁊ illud fit ſpeciale: licet alias ſit regulare ꝙ quis poteritrenunciare priuilegio ſuo in ſui fauorēintroducto vt. l. ſi quis in ꝯſcribent̓. C.de pac. Itē quidā dicūt ꝙ valet renunciatō talis iudicialiter facta muliere cerrificata de priuilegio ſuo allegātes. l. fi.C. ſi mulier. ff. ad velle. Cinus in. l. generaliter. C. eo. ti. diſtīguit. aut mulierob ligat ſe ꝓ marito vt in aut̓. ſi qua mulier. eo. ti. ⁊ non valet renunciatio etiāſi fiat in iudicio. aut intercedit pro alionon ſuo maritor ⁊ tunc aūt ſine ſcriptis⁊ ſubſcriptione trium teſtium iteruꝫ renunciato velleyano. ⁊ tūc ſeruatur caſus in. l. antiqua. §. fi. eo. ti. Aut intercedat interſcripus cū ſolēnitate huiꝰ legꝭantiqua. ⁊ tūc aut renunciat velleianoin cauſa in qua ipſa mulier obligatur neceſſario ⁊ valꝫ vt in auten. matri. E. qn̄mulier tutele officio fungi p̄t. aut aliasrenunciat in cauſa non priuilegiata: iniudicio tenet ⁊ extra niſi ratficet poſt hiennium non tenet Io. an. in nouella dicit ad euitandum ambiguitates legiſta

rum cautū ſit ꝙ in renunciando hmōi beneficio mulieris interueniat iuramentū⁊ rata manebit renūciatō Sentit idemDertholdus in. l. ſciendū. ff. de ꝟ. fig.Notandū inſtrumentū in qͦ mulier confeſſa eſt ſe recepiſſe pecuniam ꝓ ſua int̓ceſſione facit ceſſare velleyanū ⁊ plenāfidem facit: ⁊ paratam habꝫ executōemvt no. in dicta. l. antiqua Sed diceresan mulier debeat auditi volēs ꝓbare ꝙeo tꝑe qͦ debeat pecuniam recepiſſe nonfuerit in loco inſtrumento ꝯſcripto. Etvidetur ꝙ ſic. per. l. cum precibus. ⁊ deꝓba. c. tercio loco de ꝓba. ⁊. c. cum Iode fi. inſtru. Rn̄detur ꝙ nō admittit̉ inꝯtrarium ꝓbatio: quia illud inſtrumētum habꝫ preſcriptiōem iuris ⁊ de iurevt. l. fi. C. arbitriū tutele ſi ꝟo eſſꝫ taleinſtrumentū ꝙ inducerꝫ preſumptionēiuris ⁊ de iure: tūc admitteret̉ ꝓbatioin ꝯtrariū vt dicūt iura in ꝯtrarium deducta. Quid ſi mulier dicat ſe modicūrecepiſſe ⁊ ꝓ magna ſumma fideiuſſiſſean pro reſiduo iuuetur vel lyano. Opiniones plures fuerunt ſed ſenatus in l.antiqua ꝯc ludit ꝙ quantūcunqꝫ muliermodicū receperit fideiubendo non iuuatur. quia in tali caſu non videtur curarede bn̄ficio. ymo renūciare potiꝰ videt̉ īde luſionē ſui beneficij. Sciēdū ꝙ ex. §ſi minꝰ dicte. l. antique colligit̉ nouuscaſus in qͦ mulier nō iuuat̉ velleiano videlicꝫ qn̄ alteriꝰ obligationē nouauit ⁊ob eam cauſam pecutaꝫ recepit vel pignora vel etiā priꝰ excuti debꝫ ⁊ ī quantūnō eſt ſoluēdo reſtituit̉ actio in veteremdebitorem. ⁊ in tali nouatione non cōſideratur an nouans ſit ſoluendo vel nōvt. l. qͥ ſa. da. §. priore. ff. de fideiuſſo.⁊ inſti. quibus modis obligatio tollit̉§. preterea nouatione. Modo hoc ē ſingulare ꝙ in ſta nouatōe facta per mulierem conſideratur an mulier ſit ſoluēdo